tag:blogger.com,1999:blog-36827316426101462062012-03-05T20:11:15.662+02:00novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.comBlogger1801100tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-39263483748931948012012-02-29T17:01:00.002+02:002012-02-29T17:03:18.629+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-2Tj3ZkOK1Bc/T049sSRGN6I/AAAAAAAAATo/CRtPeeAXmq0/s1600/%C3%A7ocuk.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="318" src="http://3.bp.blogspot.com/-2Tj3ZkOK1Bc/T049sSRGN6I/AAAAAAAAATo/CRtPeeAXmq0/s400/%C3%A7ocuk.JPG" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Bugünü düşündüm, takvim yaprağının dört yılda bir gülen yüzünü. Bugün doğanları, bugün ölenleri... Anılmak zamana bağlı olabilir mi? Birini hatırlamak, birine öfke duymak, birine sarılmak, derdini anlatmak bir güne sığdırılabilir mi?&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Bütün bunları düşündüğümde nasıl da anlamsızlaşıyor tarihler... Zamanlar kalıyor geriye... Anlar... Anılar... Bir de söyleyişler kalıyor kulağımda. Hafızama kazınıyor sesler, gözler ve dudaklar. Bugünü düşündüm. Takvim yaprağının dört yılda bir gülen yüzünü. Sonra yaşamıma değmiş, kalmış, izi hiç silinmeyen o gülen gözleri. Kimi kahverengi, kimi yeşil, kimi açık, kimi koyu... Ama ille ki derin, ille ki sevgi dolu... İyi ki...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://1x.com/photo/41385" target="_blank">görsel / 1x.com</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-3926348374893194801?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-72003510358894279362012-01-16T15:13:00.000+02:002012-01-16T15:13:26.178+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-gqhjQqThUQ8/TxQiSnsL-wI/AAAAAAAAATg/_vwbcNG2Dk8/s1600/kar.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="284" src="http://2.bp.blogspot.com/-gqhjQqThUQ8/TxQiSnsL-wI/AAAAAAAAATg/_vwbcNG2Dk8/s320/kar.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Sen kar yağdığına bakma Isabelle dedim... Dedim de Isabelle kim bilemedim. Mesela bu Isabbelle İtalyan olabilir ve ben ona Isabella diyebilirim. Bunu derken ne kadar da güzel de diyebilirim. Bu Bella'nın ne demek olduğunu bildiğim anlamına gelmeyebilir.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Bunları neden anlattığımı bilmiyorum Isabelle. Ama sana bunları anlatmak istiyorum. Çünkü bilmelisin ki, Ocak ayında buralara kar yağar. Ve ben her kar yağdığında yanarım Isabelle. Bunu böylece bil ki, yarın sana anlatacağım hikayeyi dinlerken yüreğin buz tutmasın. Şimdi izninle, pencereme kar vuruyor, camı açmam lazım.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;"><a href="http://www.visualphotos.com/image/2x4422216/layer_of_snow_covered_in_ice_crystals" target="_blank">görsel / buradan</a></span></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-7200351035889427936?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-20729032253503941112011-12-27T09:18:00.000+02:002011-12-27T09:18:24.306+02:00<div style="text-align: center;">içimdeki kuşku bitsin isterken,&nbsp;</div><div style="text-align: center;">üzerine konuverdi bir kerkenez</div><div style="text-align: center;">hayat bitenler üzerine düşünmekle geçer dedi&nbsp;</div><div style="text-align: center;">bir yıl daha bitiyor</div><div style="text-align: center;">akreple başladı herşey...&nbsp;</div><div style="text-align: center;">yelkovanı yakalayacağım diye bu kadar koşuşturmasaydı</div><div style="text-align: center;">günler geceleri kovalamazdı</div><div style="text-align: center;">aylar yılları...</div><div style="text-align: center;">herşey bir koşuşturmaca içinde geçiyor</div><div style="text-align: center;">ve biz buna hayat diyoruz</div><div style="text-align: center;">kerkenez bence haksız</div><div style="text-align: center;">hayat, başlayacak olanları hayal etmekle geçmeli</div><div style="text-align: center;">ve eğer bir kovalamaca olacaksa</div><div style="text-align: center;">insan ille de AŞKın peşine düşmeli</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-pju8WgV4K08/Tvlwbl1wrrI/AAAAAAAAATY/ExtoVLYk1Mk/s1600/loverrunner.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-pju8WgV4K08/Tvlwbl1wrrI/AAAAAAAAATY/ExtoVLYk1Mk/s320/loverrunner.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.deviantart.com/" target="_blank">görsel / deviantart</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-2072903225350394111?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-74645673500364927402011-10-31T10:52:00.001+02:002011-10-31T10:55:38.731+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-qAZtkYMw5ks/Tq5gBPSO7UI/AAAAAAAAATM/T3MwhVJOlWE/s1600/eller.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-qAZtkYMw5ks/Tq5gBPSO7UI/AAAAAAAAATM/T3MwhVJOlWE/s320/eller.JPG" width="316" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ekim bitiyor</div><div style="text-align: center;">Belki de başka iklimlerde mevsim yenileniyor</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">İçime açıp baktım dün gece</div><div style="text-align: center;">Gördüklerimi sevmedim</div><div style="text-align: center;">İstedim ki mevsimim değişsin</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Sahi ben istedim diye&nbsp;</div><div style="text-align: center;">Bahar gelir mi yüreğime</div><div style="text-align: center;">Ya da bir kış güneşi ısıtır mı üşüyen ellerimi</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ekim bitiyor</div><div style="text-align: center;">Belki de başka bir yürekte yeni bir aşk filizleniyor</div><div style="text-align: center;">Ağaç olsun</div><div style="text-align: center;">Kuşlar konsun</div><div style="text-align: center;">Yağmurlar yağsın üzerine ılık ılık</div><div style="text-align: center;">Vaktinde essin rüzgar&nbsp;</div><div style="text-align: center;">Sonbahar geldiğinde sararsın yaprakları</div><div style="text-align: center;">Ne önce</div><div style="text-align: center;">Ne sonra</div><div style="text-align: center;">Ne erken</div><div style="text-align: center;">Ne geç</div><div style="text-align: center;">Vaktinde</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-7464567350036492740?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-67096280231975882992011-10-01T13:35:00.001+03:002011-10-01T13:37:09.765+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-sPpGf7Bjy9s/TobqSCeFu8I/AAAAAAAAATI/wmWfN3A8o1U/s1600/eyl%25C3%25BCl.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="313" src="http://2.bp.blogspot.com/-sPpGf7Bjy9s/TobqSCeFu8I/AAAAAAAAATI/wmWfN3A8o1U/s400/eyl%25C3%25BCl.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">yazdan kalma biberlerin</div><div style="text-align: center;">kurumaya yüz tutmuş kırmızısında sevdim seni ben</div><div style="text-align: center;">bir de mavi sıvası yer yer dökülmüş duvara</div><div style="text-align: center;">"seni seviyorum" u yazan elin tuttuğu kiremit parçasının tonunda</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">kuzguni bir karanlıktı fark ettiğimde</div><div style="text-align: center;">ekim gelmiş buralara</div><div style="text-align: center;">soğumuş pencereden giren hava</div><div style="text-align: center;">üzerime bakışlarını örtsem bir türlü</div><div style="text-align: center;">örtmesem bin türlü üşürüm sabah ezanlarında</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">sahi sen sever misin kurutulmuş biberin acısını&nbsp;</div><div style="text-align: center;">sıcacık bir tarhana çorbasının dumanında</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-6709628023197588299?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-13923197923575638022011-09-12T08:07:00.000+03:002011-09-12T08:07:57.252+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-kcuyEsIMa6w/Tm2TEu204HI/AAAAAAAAATE/gjNSEVcYvuE/s1600/pencere+ye%25C5%259Fil.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-kcuyEsIMa6w/Tm2TEu204HI/AAAAAAAAATE/gjNSEVcYvuE/s400/pencere+ye%25C5%259Fil.jpg" width="400" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">eylül bu!</div><div style="text-align: center;">hüzün bulaşmasa olmaz...</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ama ben de evrenim!</div><div style="text-align: center;">yeni bir pencere açıyorum.</div><div style="text-align: center;">derin bir nefes alırken</div><div style="text-align: center;">eylülü içime çekiyorum.</div><div style="text-align: center;">içim ferah</div><div style="text-align: center;">omuzumda şal</div><div style="text-align: center;">balkonda oturmuş</div><div style="text-align: center;">eylülü saçlarından öpüyorum.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">gülüşünü seviyorum.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-1392319792357563802?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-60758504145589940122011-09-05T15:42:00.000+03:002011-09-05T15:42:30.221+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-67-ZRbbxlyg/TmTDjJYCOwI/AAAAAAAAATA/YkosfXRcuuU/s1600/windy_by_MorkOrk.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-67-ZRbbxlyg/TmTDjJYCOwI/AAAAAAAAATA/YkosfXRcuuU/s320/windy_by_MorkOrk.jpg" width="320" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">her eylül hüznü getirecek değil ya...&nbsp;</div><div style="text-align: center;">bu eylül koca bir gülümseme ile geldi...</div><div style="text-align: center;">iyi geldi.&nbsp;</div><div style="text-align: center;">omzuma bir şal içime ferahlık verdi.&nbsp;</div><div style="text-align: center;">hoş geldi!</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: left;">görsel / <a href="http://browse.deviantart.com/photography/?q=windy#/d1l4mt2">deviantart</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-6075850414558994012?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-10352764771312342802011-08-18T13:53:00.001+03:002011-08-18T16:00:27.983+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-W_yCra4Ynoc/TkzuwIoW6nI/AAAAAAAAAS8/e2yRwW5XI3M/s1600/y%25C3%25BCzmek.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-W_yCra4Ynoc/TkzuwIoW6nI/AAAAAAAAAS8/e2yRwW5XI3M/s320/y%25C3%25BCzmek.jpg" width="263" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">içimde bir huzur havuzu... ben yüzüyorum.</div><div style="text-align: justify;">yıldızları seyretmeyi, çiçekleri koklamayı bugünlerde daha çok seviyorum.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><blockquote style="text-align: justify;">"sen mi geldin ben huzur doldum, yoksa sen benim huzurlu yanıma mı denk geldin, inan hiç bilmiyorum, &nbsp;bildiğim yüzümde bir gülümseme var ve ben bu halimi seviyorum"</blockquote><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">yazdım...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">göndere basamadım. o akşam Onunla konuşurken, değiştiğimi fark ediyorum; daha sakinim mesela...<br /><br />O akşam Onunla konuşurken bu değişime beni sürükleyen yüreğimi sevdim, yüreğimden geçenlere selam ettim, yaşamın bana sunduğu şansları, bazen o şansı değerlendirip bazense es geçtiğimi düşündüm... sonra gülümsedim... gülümsedim... gülümsedim... gülümsedim... evet... bildiğin, öyle suratımda aptal bir gülümseme ile saatlerce aynanın karşısında oturup, kendimden doğan yeni kendime... Ona hayran kaldım...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">görsel /<a href="http://browse.deviantart.com/photography/?q=swim&amp;order=9&amp;offset=24#/d341ekq"> deviantart</a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-1035276477131234280?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-26854055579797540612011-08-16T15:50:00.000+03:002011-08-16T15:50:56.762+03:00<div><br /></div><div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-dY6mjJqXSYc/TkpmVDJTUlI/AAAAAAAAAS4/UMKQeuJRquA/s1600/fareli.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-dY6mjJqXSYc/TkpmVDJTUlI/AAAAAAAAAS4/UMKQeuJRquA/s400/fareli.jpg" width="266" /></a></div><br /></div><div><br /></div><br /><div>garip geliyor bir şey yazamamak... gelip gidip beyaz sayfaya bakıyorum.</div><div>içimden geçen onlarca kelime, yazıldığı anda anlamını yitiriyor...</div><div>dört onluk oldum artık diyeceğim zamanlara az kaldı...</div><div>gene de beni şaşırtacak şeyler buluyorum.</div><div>şaşmama şaşıyorum.</div><div>suskunum.</div><div>anlatacak bir şey olmadığından değil,</div><div>anlatacak kelimeleri bulamadığımdan susuyorum.</div><div><br />hayat garip...</div><div>sen kendin olup, elini herkese söylediğinde pokerin tadı kalmıyor diyorlar.</div><div>belki de bu yüzden biri oyun oynayalım mı dediğinde poker aklıma bile gelmiyor.</div><div>ben canımı acıtsa da sokak arasında "yakan top" oynamayı;</div><div>boş arsalarda arkadaşlarımın adını söylerken "istop" diye bağırmayı seviyorum...</div><div>küçük bir çocukken de aynıydım; saklanmayı da sevmedim ebe olmayı da...</div><div>şimdilerde düşünüyorum da;<br />belki de hayatta; "ortada sıçan" olmamın basit açıklaması<br />"poker yüzlü" olamayışımda saklıdır.</div><div><br /><br /><br /><br /><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">görseli yerinde görün / <a href="http://www.zeynepinyeri.com/hosgeldiniz/2011/03/fareler-ve-i%CC%87nsanlar-ve-tanr%C4%B1lar-.html">zeynepinyeri</a></span></i><br /><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;">yazıyı okuyun: <a href="http://www.zeynepinyeri.com/hosgeldiniz/2011/03/fareler-ve-i%CC%87nsanlar-ve-tanr%C4%B1lar-.html">Fareler ve İnsanlar</a></span></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-2685405557979754061?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-68747524115009595742011-08-09T16:08:00.003+03:002011-08-10T07:42:01.968+03:00<div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-p51YXbhfqMg/TkEvZIaAfLI/AAAAAAAAAS0/EBwk78EFBIA/s1600/shell_of_a_heart_by_thesaval-d45y1b9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" naa="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-p51YXbhfqMg/TkEvZIaAfLI/AAAAAAAAAS0/EBwk78EFBIA/s320/shell_of_a_heart_by_thesaval-d45y1b9.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">"bi' midye kabuğunu dolduramayan sevgisi &nbsp;sonsuz yüreğim</div><div style="text-align: center;">neden hep kırığından acıyorsun"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">kendi yazdıklarımdan çıkartamadığım anlamlara kızgınım bugünlerde... iki satır karalayıp attıklarıma ihanet belki de benimkisi. güneşin gidişine gizli gizli sevinmek sabah yeniden doğacağını bildiğim için. akşam olsa da ay dede bana masallar anlatsa dediğim çocuk zamanların ne kadar&nbsp;uzağında olduğumu fark ettiğimden beri, kırığından acıyor yüreğim. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bir çocuk parkının çam ağaçları altında, akşam vakti karanlığının sırdaşlığında, sevdalılara ev sahipliği yapacak olan&nbsp;banka oturup da kaldığımda tek başıma, elime bulaşan -kimbilir hangi denizin öfkesi ile ortasından çatlamış deniz kabuğunun- kum tanelerine bakıyordum. loş sokağın, neredeyse dört metreyi bulan sokak lambasından süzülen ışığın ayak ucuma denk getirdiği gölgeden kendime yepyeni bir oyun kuruyordum.</div><div align="center" style="text-align: justify;"></div><div align="center" style="text-align: justify;">aklımın sesi kalemimin ucuna geldiğinde not defterime şu kelimeleri döküp,&nbsp;yüreğimin&nbsp;iççekişleri&nbsp;ile oradan uzaklaştım. </div><blockquote><div style="text-align: justify;">siz hiç bir gündüz vakti, koca bir parkın tenhalığında, bir çam ağacına ilk aşkınızı fısıldadığınız o anda, dudağınızla yanağınız arasında kalan o masum noktadan öpüldünüz mü? ben öpüldüm... belki de bu yüzden aşk o kadar masum o kadar çocukça gelir hâlâ bana. </div></blockquote><div align="center" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-6874752411500959574?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-24819393316002160372011-08-08T07:21:00.001+03:002011-08-08T07:21:48.416+03:00<div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-HDZHGH53yzI/Tj9jnp_t4aI/AAAAAAAAASw/S_BeKNXsjWc/s1600/Sallanmak.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-HDZHGH53yzI/Tj9jnp_t4aI/AAAAAAAAASw/S_BeKNXsjWc/s320/Sallanmak.jpg" width="241" /></a></div><div><br /></div><div>günlerdir olduğu gibi bu sabah da kafamın ağırlığı ile uyandım.&nbsp;</div><div>kelimeler her kanat çırptığında çakılıyor... oysa süzülseler...&nbsp;</div><div><br /></div>yazmayı istediğim, yazarsam rahatlayacağımı sandığım, yazamadığım...<br /><div>kelimeler neden takılıp kalıyor ki...</div><div><br /></div><div>"sen güçlü bir kadınsın, atlatırsın"</div><div>ben kadınım, duygusal bir kadın. atlatamam...&nbsp;</div><div>yaraların izi bende geç kapanır.&nbsp;</div><div>nedenleri, niçinleri, niyeleri üzerine uzun uzun deşerim yarayı...&nbsp;</div><div>beni şöyle resmedebilirsin bu zamanlarda:</div><div>oyun parkındaki salıncaktan inmeyi istemeyen gözü yaşlı küçük kız çocuğu...inatçı mı inatçı...</div><div>benim dediğim olacak... kişiliği gelişiyor ya...</div><div>hayatı da anne diye resmet...</div><div>çocuğu ikna etmeye çabalıyor ama sonunda onun da sabrı azalıyor</div><div>ve çocuk annesinin elini tutmuş yürürken canından can kopartılıyormuşcasına ağlıyor.</div><div>istikamet ev...</div><div><br /></div><div>böyle günlerde,&nbsp;bir eşik çizerim hayatın orta yerine.&nbsp;</div><div>eşik mi büyür ben mi küçülürüm bilemem gün geçtikçe...</div><div>bildiğim o eşikten kolay kolay atlayamam...</div><div><br /></div><div>"beni öksüz bıraktın" demiş abisi...</div><div>"beni yalnız bıraktın" dedim...</div><div>bilmem ironiyi anladı mı?</div><div>her öksüz biraz yalnızdır ve her yalnız kalanın bir yanı öksüz...</div><div>belki de şu hayatta&nbsp;bir tek&nbsp;bana böyle gelir...</div><div><br /></div><div>geçen gün, "hayata bir sıfır önde başladım" yazmıştım.</div><div>ardında da eklemiştim; "keşke hayat bunun bedelini bana ödetmese"</div><div>ama hayat bu değil mi?</div><div>sen gol atarsan o kaleni söker...</div><div><br /></div><div>üstelik de annen ağlayacağını bile bile seni o parka bir kere daha götürür&nbsp;</div><div>o salıncağa bir kere daha bindirir</div><div>sen bir kere daha ağlar</div><div>bir kere daha inatlaşırsın..</div><div>sanırsın ki, sen istedin diye yarım saat daha fazla sallanacaksın!</div><div><br /><br /><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><i><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;">görsel /<a href="http://browse.deviantart.com/photography/?qh=&amp;section=&amp;q=swing#/dxc0fx"> deviantart</a></span></i></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-2481939331600216037?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-80013781540786932032011-08-05T16:24:00.000+03:002011-08-05T16:24:31.792+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-fugngnNyIKA/TOknsLW2RAI/AAAAAAAAAHI/goQuzclCQ8M/s1600/ben1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="149" src="http://3.bp.blogspot.com/-fugngnNyIKA/TOknsLW2RAI/AAAAAAAAAHI/goQuzclCQ8M/s200/ben1.jpg" width="200" /></a></div><br /><br />uzun zamandır bi'şey yazmamışım dedim.<br />yeni kayıta bastım... çıkan boş sayfaya uzun uzun baktım.<br /><br /><blockquote>ben farkında değilim... "güzelleştin" diyorlar.<br />ben farkında değilim... hep güzel değil miydim?<br />son zamanlarda olan bitene baktım.<br />hafiflemişim.<br />bunun güzelleşmekle bir ilgisi var mı emin değilim.<br />mesela ağustos gelmiş...<br />ben farkında&nbsp;</blockquote>yukarıdaki kelimeler döküldüler...<br />kirlenmiş bir masa örtüsünün üzerinde yemek yemeği ne kadar isterse insan<br />işte öyle bir duygu ile baktım ekrana.<br />temizledim önce.<br />sonra yeniden başladım.<br />bu kadar işte bugünlerde yazmaktan da yaşamaktan da anladığım.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-8001378154078693203?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-29973722035819055292011-07-27T07:25:00.003+03:002011-07-27T09:45:35.848+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-iHE7QNjBXsc/Ti-TCiN3UII/AAAAAAAAASo/C3KJ0BbqwYQ/s1600/IMG_1967.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-iHE7QNjBXsc/Ti-TCiN3UII/AAAAAAAAASo/C3KJ0BbqwYQ/s400/IMG_1967.JPG" width="400" /></a></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;">bir tren yolculuğunun iç geçirmelerindeyim.&nbsp;</div><div style="text-align: center;">cam kenarını sevmem boşuna değil benim,&nbsp;</div><div style="text-align: center;">akıp giden hayata, ancak kenarından seyrederek tutunuyorum.</div><div style="text-align: center;">yüreğimde hep hızla akıp giden zamanın anları saplı.&nbsp;</div><div style="text-align: center;">ara ara kanaması bu yüzden.&nbsp;</div><div style="text-align: center;">olsun diyorum, yaşamak hissetmektir sonunda.&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">mooji'yi dinliyorum.</div><div style="text-align: center;">trendesin diyor, gene de valizi başının üstünde taşır mısın?</div><div style="text-align: center;">ben bazı ağırlıkların altında eziliyorum.</div><div style="text-align: center;">hak edene hak ettiğini vermezsen,<br />hak etmeyene de hak etmediğini verirsen,<br />günahtır biliyorum.</div><div style="text-align: center;">birinde ona, birinde kendine...<br /><br /></div><div style="text-align: center;">hayatın öğrettiği; günah, namus, sadakat, bağlılık&nbsp;kavramlarının&nbsp;</div><div style="text-align: center;">bendeki karşılıkları her geçen gün tuhaflaşıyor.&nbsp;</div><div style="text-align: center;">kendimi başka bir dünyanın canlısı gibi hissedişim belki de bu yüzden.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">düşünüyorum da, ne çok haksızlık etmişim kendime...&nbsp;</div><div style="text-align: center;">bu cümleyi kendimden bakınca kurmak ne kolay.</div><div style="text-align: center;">peki ya onlardan bakınca.&nbsp;</div><div style="text-align: center;">elbet var diyorum... onlara da haksızlık ettiğim zamanlar yok değil.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">güneşi selamlayarak uyandığım sabahlara</div><div style="text-align: center;">gecenin koynuna kendimi teslim edişime</div><div style="text-align: center;">ve günün akışında durup durup aklıma düşüşüne</div><div style="text-align: center;">AŞK mı demeli...</div><div style="text-align: center;">yoksa gerçekten de trendeyim ve hâlâ valiz başımın üstünde mi?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-2997372203581905529?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-64923790413894717232011-07-25T07:23:00.001+03:002011-07-25T10:31:07.619+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-m-rR-z5at_M/TizuBVY9IoI/AAAAAAAAASk/he4tUZbBwBA/s1600/yapraklar.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-m-rR-z5at_M/TizuBVY9IoI/AAAAAAAAASk/he4tUZbBwBA/s320/yapraklar.jpg" width="320" /></a></div><br />içimin susmadığı zamanlardayım.<br />aklımın gevezeliğine kulaklarımı kapadım.<br />yüreğim suskun.<br /><br />yüreğim;<br />beklemeyi öğreniyor.<br />yüreğim;<br />gözün gördüğü ile kendi hissettiğinin aynı olmasını diliyor.<br />bekliyor.<br /><br />aklım bir sussa<br />yüreğim konuşsa<br />her şey çok güzel olacak<br /><br />benim&nbsp;koca yüreğim gene çırpınıyor<br />dalga kocamanlıkla boy ölçüşüyor<br />nefessiz kalışım ondan<br /><br />hayata küssem... saçma<br />kendime... o da saçma.<br />sana küssem.<br />sana küsebilsem diyorum.<br />saçmalama diyorsun.<br />dünya küçük yer karşılaşırız nasılsa diyorum. saçmalama diyorsun...<br />yüreğim susup da aklım konuşmaya başladığında hep aynısı oluyor.<br />hayat alabildiğine saçma geliyor.<br />sen saçma<br />ben saçma<br />biz saçmasapan geliyor<br /><br />sapana bir taş koyup, aklıma atıyorum,<br />ıskalamasam susacaktı biliyorum.<br /><br />yüreğime düşüyor taş<br />basıyorum<br />sevdaya basılan taş ağır olur<br />bunu biliyorum<br />susuyorum<br />dünya küçük yer, nasılsa karşılaşırız<br />ben yine umuyorum<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-6492379041389471723?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-41980766311482026442011-07-22T07:27:00.000+03:002011-07-22T07:27:25.795+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-U6muBXJMRPk/Tij6_cYrhuI/AAAAAAAAASg/uvtL2ncqLHw/s1600/y%25C3%25BCz.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-U6muBXJMRPk/Tij6_cYrhuI/AAAAAAAAASg/uvtL2ncqLHw/s400/y%25C3%25BCz.jpg" width="300" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">olmaza olan eğilimlerinden kurtulmaksa niyetin&nbsp;</div><div style="text-align: center;">oluruna bırak işini</div><div style="text-align: center;">Ona bırak</div><div style="text-align: center;">teslim et kendini akışına</div><div style="text-align: center;">bekle ve gör</div><div style="text-align: center;">gör ve anla</div><div style="text-align: center;">anla ve kabul et</div><div style="text-align: center;">teslim ol evrene</div><div style="text-align: center;">karşı koyma</div><div style="text-align: center;">kendin gibi davranma</div><div style="text-align: center;">bırak</div><div style="text-align: center;">bırak ve bekle</div><div style="text-align: center;">Ona dönüş</div><div style="text-align: center;">Saflaş</div><div style="text-align: center;">Arın egolarından</div><div style="text-align: center;">Arın benliğinden</div><div style="text-align: center;">Arın kendinden</div><div style="text-align: center;">O ol</div><div style="text-align: center;">Onun ol</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ne diyordu Shantaram:</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"></div><div class="widget-content"> <div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #432254; font-size: medium;">Sadece doğru zamanda doğru yerde olmak ya da&nbsp;</span></div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #432254; font-size: medium;">doğru şeyi doğru zamanda yapmak gibi bir şans vardır.&nbsp;</span></div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #432254; font-size: medium;">İkisi de insanın başına sadece,&nbsp;</span></div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #432254; font-size: medium;">kalbini hırstan ve planlardan arındırdığın,&nbsp;</span></div><div style="margin-bottom: 10px; margin-top: 10px; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #432254; font-size: medium;">yaşadığın ana kendini bıraktığın zaman gelir... </span><span class="Apple-style-span" style="color: #432254; font-size: medium;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="color: #432254; font-size: medium;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="color: #432254; font-size: medium;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #432254; font-size: medium;"><br /></span></div></div><div class="clear"></div><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-4198076631148202644?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-26504986729988248502011-07-15T07:07:00.001+03:002011-07-15T07:08:47.283+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-D8exEvWz9dI/Th-87ej1uBI/AAAAAAAAASc/mhnIcoPwSOw/s1600/Lovers_by_czas.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-D8exEvWz9dI/Th-87ej1uBI/AAAAAAAAASc/mhnIcoPwSOw/s320/Lovers_by_czas.jpg" width="222" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">onca zaman "ben"diler</div><div style="text-align: center;">şimdi "biz" oluyorlar&nbsp;</div><div style="text-align: center;">dilerim "bir" de olurlar</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;"><a href="http://browse.deviantart.com/?qh=&amp;section=&amp;global=1&amp;q=lovers#/d107gdo">görsel&nbsp;/ deviantart</a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-2650498672998824850?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-83781613506778069472011-07-11T11:35:00.001+03:002011-07-11T12:03:13.456+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-tXzNSMsxRmM/Thqxdi_Qm5I/AAAAAAAAASY/s-DgJdFwNzA/s1600/Butterfly_by_Bazilis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-tXzNSMsxRmM/Thqxdi_Qm5I/AAAAAAAAASY/s-DgJdFwNzA/s320/Butterfly_by_Bazilis.jpg" width="320" /></a></div><br /><br />kanatlarını çırpıyordu...<br />öylesine çaresizce ki,<br />sesi; geceyi, uykuyu, düşleri deliyordu.<br />uyandım.<br />okuma ışığını açmamla birlikte ışığa doğru gelmeye çalıştı,<br />kanatlarının ağırlığını taşıyamıyormuş gibi geldi.<br />avucumu açtım, onu alsam nereye, nasıl, neden bırakacaktım bilemedim.<br />yakalayamadım.<br />koridorun ışığını açmamla birlikte<br />onu, sesini ve çırpınışlarını kaybettim...<br /><br />yatağa uzandığımda aklımdan geçenleri yazsam dedim...<br />sabah uyandığımda aklıma gelenlerin hepsini unuttuğumu fark ettim.<br />ondan geriye kalanları toparladım.<br />sesini, çırpınışlarını ve cansız bedenini...<br /><br />onu o anda kendime çok benzettim<br />bir zamanlarki çırpınışımı, yılmadan ışığa gidişimi, kanatlarımın ağır gelişini hatırladım.<br />uykularımı bölen kendimin şimdiki huzuruma çomak sokan düşüncelerini<br />açık kalan pencereyi kapatırken güneşe saldım<br />tekrar turuncu olunca dönecekler bana...<br /><br />biliyorum dönecekler<br />çünkü düşünceler turuncuyken, kanatları hafifler insanın<br />yüreğinin çırpmasından anlar bunu<br />uçar gibi yürümesinden<br />ışık olur, ışıl ışıl gözlerinden anlar bunu<br /><br />ve bilir ki;&nbsp;Aşk en çok o zaman yakışır bir kelebeğe<br />dönüşür turuncu düşünceler, düş gibi bir gerçeğe<br /><br /><br /><i><a href="http://www.deviantart.com/">görsel/deviantart</a></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-8378161350677806947?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-91241299995041625852011-07-01T19:58:00.000+03:002011-07-01T19:58:32.017+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-0KyvNzpt0zM/Tg3pG18YjuI/AAAAAAAAASU/G2CtBncS9_4/s1600/IMG_1840.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-0KyvNzpt0zM/Tg3pG18YjuI/AAAAAAAAASU/G2CtBncS9_4/s400/IMG_1840.jpg" width="300" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">bazen insan nasıl da bakıyor bir pencereden içine</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">kafasını eğiyor çiçeği görüyor</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">sağına soluna bakıyor renklerinin nasıl da solduğunu görüyor</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">yukarı bakıp da kırıklarını hatırlıyor</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">cam hiç aklına gelmiyor</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">camdan kalplerin&nbsp;</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">candan kırıkları olur</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">karanlık çöküp de</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">yıldızlar kulağına fısıldayınca&nbsp;anlıyor</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-9124129999504162585?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-54981039804075211002011-06-21T05:52:00.000+03:002011-06-21T05:52:47.355+03:00bir ucu olmasa insanın<br />yani bağlanıvermese bir yere<br />bucaksız olsa insan<br />kuş misali<br />kanatlanıp uçuverse<br />konsa göle denize<br />bir su birikintisine<br />ıslanıverse parmak uçları<br />serinlese<br />hayat bir su birikintisindeki gülümseme oluverse<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-1TbPni1lOuU/TgAHKISQcuI/AAAAAAAAASQ/Hv1CShBhs2E/s1600/IMG_2613.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-1TbPni1lOuU/TgAHKISQcuI/AAAAAAAAASQ/Hv1CShBhs2E/s400/IMG_2613.JPG" width="400" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-5498103980407521100?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com10Newburyport, Massachusetts, Amerika Birleşik Devletleri42.8125913 -70.8772751000000242.7854593 -70.94346310000002 42.8397233 -70.81108710000002tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-43021479369180695132011-06-08T15:03:00.001+03:002011-06-08T15:04:21.592+03:00<div style="text-align: center;"><br />denizin insanı sakinleştiren bir hali olsa da<br />&nbsp;zihin parçalı bulutlu olmayı seviyor.</div><div style="text-align: center;">zaman akıp giderken henüz çırpılmış kek kıvamında<br />manzara yüreği kucaklıyor.</div><div style="text-align: center;">manzara yüreği kucaklayınca da<br />geriye evrene teslim olmaktan başka bir seçenek kalmıyor.&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-XNvfwvXDsBE/Te9jpPYszHI/AAAAAAAAASM/Rcy5LMfyK6Q/s1600/st.+croix.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="277" src="http://1.bp.blogspot.com/-XNvfwvXDsBE/Te9jpPYszHI/AAAAAAAAASM/Rcy5LMfyK6Q/s400/st.+croix.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-4302147936918069513?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4Frederiksted, US Virgin Islands17.70237957963515 -64.8845742048339417.68955757963515 -64.89735220483394 17.71520157963515 -64.87179620483394tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-48787285744697666832011-05-31T17:24:00.003+03:002011-05-31T21:44:25.213+03:00<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-NdwC_wLb0Lw/TeT31wOSRyI/AAAAAAAAASI/bd-4J4ETOXE/s1600/yolahaz%25C4%25B1rl%25C4%25B1k.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/-NdwC_wLb0Lw/TeT31wOSRyI/AAAAAAAAASI/bd-4J4ETOXE/s320/yolahaz%25C4%25B1rl%25C4%25B1k.jpg" width="320" /></a></div><em><br /></em><br /><div style="text-align: center;"><em><br /></em></div><blockquote style="text-align: center;"><em>kendimle sessizce...</em></blockquote><em><br /></em><br /><em>yaşamak gitmektir</em> demişti. <em>durdun mu yaşam biter.</em> gidiyorum. nereye, ne kadar yol kat ederek gideceğim önemli mi? belki senin için... önemlidir. ama benim için önemli olan gitmek. oysa kök salmayı da severim ben. bir adamın yüreğinde kök salmayı ne çok diledim. saldım mı? bilmem... çünkü ben giderim. hep gittim. şairin dediği gibi kalan terk ettiği için mi bilmem... bildiğim bir kere gittin mi, bir kere kök salmayı düşleyip de salamadan her toprakta yeşerip yeşerip soldun mu,&nbsp;gidersin işte. gidiyorum ben de. elimde sırt çantamdan daha fazlası. yüreğim ilk aşk heyecanlarından hallice. uykularım bölük pörçük, düşlerim hep yarına gebe. şimdimi sorma, söyleyemem. duruyorum. dururken nefes almaz insan. ölümdür durmak. kök salmak olsa tek başına, yani başlı başına ve tek başına kök salabilsen...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">sana bir sır vereyim mi? ben çözdüm galiba hayatın anlamını. kökünü kendi toprağına salacaksın. kendi yüreğine. kendine yani. başka topraklara karışmak kolay, zor olan başka topraklarda kök salmaya çalışmak. ben hep başkasının bahçesinde sardunya olayım istedim. mimoza olayım... ya da ne bileyim, en asisinden yabani bir beyaz papatyaya da razıydım. kendi bahçemi geç fark edenlerdenim ben. kendi bahçemde hem bütün çiçeklerim, hem de hiç biri. bunu bilmek özgür kılıyor belki de benlerimi.<br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><blockquote style="text-align: center;"><i>kendimden çıkıp gene mi sana geldim ben...</i></blockquote><i><br /></i><br />ne diyordum... evet, gidiyorum. nereye, ne kadar yol kat ederek gideceğim önemli mi? belki senin için önemlidir. ve hatta senin için bile. ama benim için değil. artık değil! ben gidiyorum. çantama onlarca şeyi doldurdum. bir de seni. seninle kurulan hayalleri. ve işte o zaman fark ettim ben ne zaman sana varsam, toprağına kök salmak istiyorum. koparıyorum kendi toprağımdan köklerimi. oysa sende ne su var ne de güneş. kurumaya mahkum ediyorum çiçeklerimi. kaç zamandır açmadan solması bu nedenleymiş diyorum. susuyorum duyuyor musun? kendi toprağımda kana kana içtiğim yaşamı, senin topraklarında yitirmekten yorgunum, öyle susuyorum işte yaşamaya.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">az önce ne kadar anı varsa bıraktım onları sundurmada, ve kapı eşiğine koydum bir kaç parça şarkıyı... kelimeler vardı saklanmış kulaklarıma, özenle çıkarttım ve bıraktım onları da sokağın köşe başında. gidiyorum dedim ya sevgili, gidiyorum, bir öğle vakti kuşlarla kanat çırpmaya. köklerim mi? köklerim artık yüreğimde. anlayacağın, ben nereye onlar oraya. yani anlayacağın sevgili,&nbsp;gül yüzüm&nbsp;kolay kolay solmaz bir daha. güneş de ben, su da...<br /><br /></div><div style="text-align: justify;">ya da... yaşamak gitmektir demiştin, durdun mu ölürsün. ben sana vardığımda, yelkovanla akrep bırakmıştı koşuşturmayı peşi sıra... anlıyorsun değil mi? bu satırlar sana bile değil be sevgili... çünkü ölüler yazı yazamazlar... biliyorsun değil mi?<br /><br /><br />...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-4878728574469766683?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-49782925057026272072011-05-29T21:07:00.003+03:002011-05-29T22:03:22.596+03:00<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-lTPp2dF_lCY/TeKLAbg0aHI/AAAAAAAAASE/i3bWti1hyPI/s1600/d8374848b3705ccd.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/-lTPp2dF_lCY/TeKLAbg0aHI/AAAAAAAAASE/i3bWti1hyPI/s320/d8374848b3705ccd.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">üzerine ilk aşkın isimleri kazınmış tahta sıraya oturmuş düşünürken gördüm onu. duvarları yarıya kadar koyu renk boyanmış sınıfın nemli kokusunda ağrıyan başımı yukarı kaldırdığım her seferinde yeni yetme utangaç bakışların izlerinde takılı kalıyordum örümceklerin ağları ile kaplanmış köşelerde. kafamı sessizliğe gömüp düşünürken yakaladım kendimi. sanki her şey süt limanmış gibi&nbsp;hızla kafamı&nbsp;çevirdim, yaz ortasında kışı andıran griliğe bürünen havadan bir nefes alırım diye. işte o anda gördüm, kolları çıkarılmış pimapen pencere pervazında kurşun kalem siliklerinin arasında duran uçuç böceğini. kimbilir kim tarafından kim için yapıştırılmıştı pencereye. &nbsp;kim bilir kim tarafından ne de ağır anlamlar yüklenmişti kırılgan kanatları üzerine. bilir miydi uçuç böceği, annesinin ona terlik&nbsp;pabuç&nbsp;almak için gittiğini ve onu oraya koyan delikanlının genç kızı öpmeye cesaret edemediğini. nedendir bilinmez ben bunları düşündüm o lise sıralarında. bir yokuşu hatırladım okuldan çıkıp da arabama yürürken, ilk aşkın o dudağa değmeyen, yanakla dudak arasında bir yerde asılı kalan o ilk öpücüğünün heyecanı sarıverdi beni. titredim bir parmak açık kalmış araba penceresinden içime yağan çisil çisil yağmurun yüzünden. durup dururken gözlerim nemlendi sonra, &nbsp;"sen bilir misin uçuç böceği" diye bağırmışım arabada, "sen bilir misin kaç bahar oldu, böyle öpülmedim ben bir koridor boyunca"<br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /><br /><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;">görsel / <a href="http://browse.deviantart.com/?q=lady%20beetle&amp;order=9&amp;offset=216#/d141osl">deviantart</a></span></i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-4978292505702627207?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-90788472713426567352011-05-28T20:12:00.000+03:002011-05-28T20:12:01.101+03:00<div style="text-align: justify;">başla dedim kendime... yazmaya başla ki, çıksın içindeki dışındakine. dökülsün içinde bağıramadığın ne kadar kelime varsa. başla dedim kendime. önce kendinden başla... sonrası gelir nasılsa.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bir duam vardı; "yüreğimde olanı bana göster, dışımda olanı benden uzak tut". insan nasıl da sağır kendine, nasıl da kör bazen. nasıl da acımasız ve nasıl da uzak. <i>insana en uzak nokta sırtı</i> diyordu filmde. insana en uzak nokta sırtıdır. hele de kendine sırtını döndüyse.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">söyleyemediğin sözleri yazmak ne kolay. basıyorsun tuşlara sessizce ki için çığlık çığlıktır böyle zamanlarda, geçiveriyor sanıyorsun duygun tuşa basıp da okuyana. bilmez misin a kızım, öfke tuşa bastığın parmak ucunun acısındadır. o acı geçer mi sanırsın sen karşıya. kalır. mıh gibi kazınır çığlığına. içinde ya, bir sen duyarsın. bir seni vurur dalgası. bir sen ağlarsın tek başına. şarkıda da dediği gibi a kızım, <i>yalnızlık ömür boyu</i>dur yaz ortasında yağan her doluda.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-iJ6OYOGTn7M/TeEsRmottwI/AAAAAAAAASA/m_TYDHl8a8s/s1600/looser____by_Debbie182.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-iJ6OYOGTn7M/TeEsRmottwI/AAAAAAAAASA/m_TYDHl8a8s/s320/looser____by_Debbie182.jpg" width="240" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;"><i>* Kaybedenler Kulübü filminden hemen sonra...</i></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;"><i>görsel / <a href="http://browse.deviantart.com/photography/?q=looser&amp;order=9&amp;offset=24#/d2pgpha">deviantart</a></i></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-9078847271342656735?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-78134116840901490532011-05-25T06:40:00.000+03:002011-05-25T06:40:15.744+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ZZNgGaQQL6E/Tdx55yiwIHI/AAAAAAAAAR8/2-mHMndZzWI/s1600/sky_by_peireaus.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://3.bp.blogspot.com/-ZZNgGaQQL6E/Tdx55yiwIHI/AAAAAAAAAR8/2-mHMndZzWI/s320/sky_by_peireaus.jpg" width="320" /></a></div><br /><blockquote><div style="text-align: center;"><i><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">Güneş doğar</span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">&nbsp;</span></i></div><i></i><br /><div style="text-align: center;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"><i><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">Güneş batar</span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">&nbsp;</span></i></span></i></div><i></i><br /><div style="text-align: center;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"><i><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">Ama insan uyumaz bazen</span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">&nbsp;</span></i></span></i></div><i><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"><i><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">Düşünür</span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">&nbsp;</span></i></span></div></i><i><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"><i><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">Geceler kısa</span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">&nbsp;</span></i></span></div></i><i><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"><i><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">Çabuk geçer</span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">&nbsp;</span></i></span></div></i><i><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"><i><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">Ama insan uyumaz bazen</span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">&nbsp;</span></i></span></div></i><i><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"><i><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">Düşünür</span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">&nbsp;</span></i></span></div></i><i><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"><i><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">Deniz masmavidir ne güzel</span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">&nbsp;</span></i></span></div></i><i><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"><i><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">Ama insanlar görmez bazen</span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">&nbsp;</span></i></span></div></i><i><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"><i><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">Şiirler şarkılar masallar</span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">&nbsp;</span></i></span></div></i><i><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"><i><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">Ama insanlar duymaz bazen</span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">&nbsp;</span></i></span></div></i><i><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"><i><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">Üzme kendini</span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">&nbsp;</span></i></span></div></i><i><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"><i><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">Ümitsiz gibi</span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">&nbsp;</span></i></span></div></i><i><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"><i><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">Sevenin var bak</span><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">&nbsp;</span></i></span></div></i><i><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"><i><span class="Apple-style-span" style="-webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 10px;">Ne güzel</span></i></span></div></i></blockquote><div style="text-align: center;"><br />ne kadar uzun zaman olmuş bu şarkıyı dinlemeyeli...&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=iATLhq5TrzE&amp;feature=fvwrel" target="_">dinleyin efendim...&nbsp;</a></div><div style="text-align: center;">dinleyin ve gülümseyin.<br />çünkü bazen,<br />&nbsp;üzeriz kendimizi,<br />ümitsiz gibi,<br />unuturuz denizin mavisini.<br /><br />bugün kendiniz için<br />günün en yoğun anında<br />pencereden uzatıp kafanızı<br />derin bir nefes alın gökyüzünün maviliğinden<br />derin bir nefes...<br />ve sonra teşekkür edin bildiğinizce<br />yeter de artar bile niyetiniz safsa<br />o duadır Ona.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;">görsel &nbsp;/<a href="http://browse.deviantart.com/photography/?qh=&amp;section=&amp;q=sky#/dz29tb"> deviantart</a></span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-7813411684090149053?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-80010820697082287152011-05-25T00:33:00.000+03:002011-05-25T00:33:47.972+03:00<div style="text-align: justify;">uzanmışım koltuğuma düşünüyorum... bir gün bir yerde karşıma çıkacak olana sırf akışına bırakamadığım için ne kadar geç kaldığımı fark edip de akacak mı göz yaşlarım acaba. kafam karışık... uykusuz ve yorgunum. ama gökyüzüne bakıp gülümsüyorum, akışına bırak mesajını gönderdiği ve ben bunu bu sefer anladığım için mutluyum.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">akışına bırakmak... bırakmak ve olanı olduğu gibi kabul edip gülümsemek. istediğimiz gibi değil de, olması gerektiği gibi olduğunu bilmek... ders güzeldi... geçtim mi... belki. sonuçlar henüz açıklanmadı. bir sonraki sınav bir önceki sınavdaki başarının sonucunu gösteriyor sana. sen ancak o zaman anlıyorsun o sınavdan geçip geçmediğini.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ah! uyumak gerek. uyumak ve uyanmak. yeni bir güne, yepyeni bir enerji ile başlamak gerek. yarın için sabırsız olsam da şu an şimdinin keyfini sürüp bedenimi Ona teslim etmeye gidiyorum.&nbsp;</div><br />huzurlu ve düşlü bir gece olsun...<br />sabah ezanına uyanayım...<br />kendiliğinden oluversin sabah, her sabah olduğu gibi...<br />ben sadece gülümseyerek güneşi selamlayabileyim.<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-3Y5WCh54Bjk/Tdwj6TgaWcI/AAAAAAAAAR4/LzIQOn1pWvY/s1600/0d3ef1db4400b07943bbf7fb13f497a3+%25281%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://2.bp.blogspot.com/-3Y5WCh54Bjk/Tdwj6TgaWcI/AAAAAAAAAR4/LzIQOn1pWvY/s320/0d3ef1db4400b07943bbf7fb13f497a3+%25281%2529.jpg" width="320" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;"><i><br /></i></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;"><i>görsel / <a href="http://browse.deviantart.com/photography/?q=sun#/d20c0ic">deviantart</a></i></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-8001082069708228715?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-40342276223567268852011-05-23T22:42:00.000+03:002011-05-23T22:42:08.171+03:00<div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-bin2PPXUetY/Tdq4fob0cNI/AAAAAAAAAR0/0M2L57qYIVI/s1600/Angry_by_Tarelkin.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="246" src="http://1.bp.blogspot.com/-bin2PPXUetY/Tdq4fob0cNI/AAAAAAAAAR0/0M2L57qYIVI/s320/Angry_by_Tarelkin.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">öylesine gerginim ki... bu aralar istemeden kalp kırma rekoru kırabilirim... gerginim. ve aslında asıl kaynağını biliyorum. biliyorum ama konuşamıyorum, anlatamıyorum. olur olmaz yerlerde bağır çağır kendimden utanıyorum. utanıyorum çünkü böyle bir kadını görsem sevmezdim. sevmezdim çünkü sakin insanlara bayılıyorum. bayılıyorum çünkü huzur veriyorlar. ben de sakin bir kadın olup, hayatında olduğum insanlara huzur verebilmek istiyorum. ama bu gece gerginim. öyle gerginim ki... uyku bile tutmak istemiyor beni. hem gergin hem de aç olmaksa hiç mi hiç çekilir kılmıyor kendimi. kendi gerginliğimin yarattığı kendime fazlayım bu gece. anlatamıyorum. kalemi kırıp gözlerimi yumuyorum.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">görsel /<a href="http://browse.deviantart.com/?qh=&amp;section=&amp;q=angry#/dn917a"> deviantart</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-4034227622356726885?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-52705808339393622952011-05-22T20:29:00.001+03:002011-05-22T20:30:10.777+03:00<div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-07r1rMVAQp8/TdlGFU5zc8I/AAAAAAAAARw/O_NSAfKqwMo/s1600/a_gift_for_the_sun__by_m0thyyku.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-07r1rMVAQp8/TdlGFU5zc8I/AAAAAAAAARw/O_NSAfKqwMo/s320/a_gift_for_the_sun__by_m0thyyku.jpg" width="271" /></a></div><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">dört günlük uzun tatilde ne yaptın derseniz, rahatlıkla ve hiç düşünmeden temizlik derim. evet! evi iki kere silip süpürdüm, çekmeceleri düzenledim. temizlik yaptım evimde, yaşadığım yerde.&nbsp;anılarda gezmek &nbsp;derinlemesine temizlik zamanlarında farzdır bana. gün boyu gezdim avucumun içi gibi bildiğim anılar sokaklarında. bazıları çıkmazdı, bazıları yokuşun en tepesinde. gittim. nefes aldım nefes verdim. yürüdüm o yollarda. baktım gökyüzüne. bulutsuz bir gündü, ısıttım içimi güneşin turuncusunda. ağlamam gerekince oturdum ve ağladım bazı kapı başlarında. &nbsp;gülmem geldi bazılarında, bıraktım kendimi akışına, attım en içten kahkahalarımı, hem de tek başıma.<br /><br />nedense ben böyle günlerin gecelerinde, geçmişin silinmemiş ya da altı çizilmiş anılarında gezinirken fark etmeden biriktirdiklerime bakar ve düşünürüm. &nbsp;nefes alır nefes veririm. düşünürken aklımın çekmecelerini de düzenlemeyi ve&nbsp;temizlemeyi öğrendiğimden beridir, her temizlik sonrası hafiflerim.<br /><br />her temizliğin ille ki bir sürprizi olur. bu seferki çok sevdiğim bir yazı ile karşılaşmak oldu. okuyun <a href="http://burcuca.blogspot.com/2010/05/om-yildizi.html" target="_">bu yazıyı</a>, okumadan önce yazının altında yer alan müziğe kulak verin, izin verin çeksin sizi içinize, işte tam da o anda nefes alın, nefes verin... unutmayın! nefes alın... nefes verin... bırakın temizlensin içiniz, düzenlensin aklınızın çekmeceleri. tıpkı evimizin dolapları gibi akla da el atmak gerekir bazı mevsimlerde.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;"><i>görsel / <a href="http://browse.deviantart.com/photography/?qh=&amp;section=&amp;q=sun#/d1zb4zk">deviantart</a></i></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-5270580833939362295?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-75632619572790128372011-05-17T16:10:00.005+03:002011-05-18T07:43:06.756+03:00<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-xE7VMJFp14Y/TdJwMsKPPYI/AAAAAAAAARo/2pttoix3wJI/s1600/spark_by_MisS_DxB.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/-xE7VMJFp14Y/TdJwMsKPPYI/AAAAAAAAARo/2pttoix3wJI/s200/spark_by_MisS_DxB.jpg" width="200" /></a></div><br /></div><div style="text-align: justify;"><br />karşılıksız kalan onca cümlenin tek bir soru işareti bile yoktu. ama dikkatli okusaydın hepsi birer soruydu. cevabı olması gerektiği için değil, olsaydı da ne olacaktı ki... her şey ortadaydı işte, senle olmak güneşli bir günde yağmur olmaktı. senle olmak gökkuşağının herhangi bir rengini seçmek zorunda kalmaktı. ve senle olmak o gökkuşağının dibinde, içi boşaltılmış toprak bir güğüm olmaktı. &nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ben bunu anladığım günden beri, telefonun tuşlarında gezinen parmaklarımın yazımı nasıl da çirkinleştirdiğini görüyorum. el yazım... artık yok! el izim gibi... hangi iz kalıcı ki demiştin. yürek izi demiştim. demiştim, hatırlıyorsun değil mi?&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bir mektup* okudum;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><blockquote style="text-align: justify;">"Dostum, sana bu mektubu belki beni anlarsın ya da belki ben kendimi anlarım diye yazıyorum. Bu girişimim sonuçsuz kalabilir; zaten kim kendini ya da başkasını anlayabilir ki? Kim kırabilir kabuğunu? Kırmak için girişimde bulunmak kabuğun kırılmamış olduğunu gösterir yalnızca; yani anlamaya çalışmak anlamamış olma duygusunu çoğaltmaktan başka bir işe yaramaz. Yine de deniyorum bunu."</blockquote><div style="text-align: justify;">mektubun her kelimesinde durdum, soluklandım ve seni düşündüm. seninle tanıştığımız günden beri bir kez olsun kabuğunu kıramadım. ama denedim. ve evet, anlamaya çalıştıkça, seni anlayamamak bir ızdıraba dönüştü. yine de denedim. sana ulaşmayı, kabuğunu çatlatmayı ve kabuğundan çıkman için seni zorlamayı gene de denedim. öyle çok baktım ki sana... öyle çok kafanı önüne eğdin ki... göz göze gelmeyi sanki özellikle istemez gibiydin. ben de o zaman yazmayı denedim. gecelerce, kelimelerce yazdım sana. öyle çok yazdım, öyle çok cevapsız kaldım ki... o mektupta da dediği gibi;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><blockquote style="text-align: justify;">"Kesinlikle biliyorum ki bu işe kalkışmam boşuna bir çaba, ama denemekten alıkoymuyor beni, tıpkı ölümün kaçınılmaz olduğunu bilerek yaşamımı sürdürmekten vazgeçmemem gibi."</blockquote><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">kayıtsız bir susuş değildi seninki, bir yerde okumuştum "insan en çok konuşmayı istediğinin yanında susarmış" seninki de öyle miydi? neler anlatmak istemiştin. neydi susmana sebep... ne çok sorum var, ne çok cevabın peşinde koşuyorum geceleri. özellikle geceleri... özellikle diyorum, çünkü sen bir tek yalnızlıkla geliyorsun... bir tek o zaman yüreğime bir kıvılcım düşüyor. suskunluğun böyle zamanlarımda can acıtıyor. ve ben başlıyorum yazmaya. kelimelerce kusuyorum bendeki seni sana. hiç mi sevmedin kendini bende. hiç mi beğenmedin bir tek yüzünü bile...&nbsp;yıldızlar varsa gökyüzünde bil ki, ben senin yüzünü çizdiğim içindir göğe...&nbsp;öyle çok çizdim ki yüzünü her gece...&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bazı anlar var, bir ışık görüyorum gözünün bebeğinde, sanki... sanki bir şey demek ister gibi çırpınıyor içinde bir şeyler, sanki... sanki... susup kalıyorsun yine her bir "iyi geceler" dileyişinde... o mektup var ya, o mektup en çok hangi kelimelerinde acıttı bilir misin içimi;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><blockquote style="text-align: justify;">"bazen beni evinin kapısından uğurlarken sanki elime bir an için dokunuyorsun ya da kolunu belime doluyorsun gibi bir duyguya kapılıyorum; hafifçe konup kaçan bir dokunuş bu, anlık, gelmesiyle gitmesi bir oluyor. belki bir dokunuş bile değil, çünkü senin elinle benim bedenim arasında her zaman bir uzaklık olmuştur; bir saç teli kalınlığında, ama her zaman bizi ayrı tutmak ve yaşadığım gerçeklik anının yok olması için yeterli."</blockquote><div style="text-align: justify;">sana yazdığım onca kelimeden bir ben yarattın mı kendine, gerçeğe yakın, düşe uzak bir ben... yoksa ben, hali hazırda içinde koskocaman bir yer kaplayan kuşku muyum? kuşku... oysa kuşkuyu, ben bize hiç yakıştıramadım. öylesine uzak ki senden ve benden... senin yüreğinin güzelliği gülümsemende, benim ki gözlerimde ya, &nbsp;buluştuklarında kuşkuya yer bırakmıyor gibi gelirdi bana, öyle gelirdi geriye dönüp baktığımda. birden bire gözümde beliriverirdi havada asılı kalan kıvılcım... havada asılı kalan o kıvılcım, uzaklaştırıverirdi senin elinle benim bedenimi... &nbsp;o mektubu okuduktan sonra anladım "bir saç teli kalınlığında" hep uzak olacaktık birbirimize. ve belki de bu yüzden, dün gece sana yazdığım o veda mektubunun, bir tuşa dokunuşumla kayboluşuna hiç ağlamadım.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">* Neval El Saddavi - Modern Bir Aşk Mektubu<br /><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;">görsel / <a href="http://browse.deviantart.com/photography/?qh=&amp;section=&amp;q=spark#/d17gmx3">deviantart</a></span></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-7563261957279012837?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-53435222033297299132011-05-15T11:54:00.002+03:002011-05-16T09:42:11.807+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-TS1Fn6_a1p8/Tc-UKXY52eI/AAAAAAAAARk/vAecFSIsTUw/s1600/clouds+heart.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://2.bp.blogspot.com/-TS1Fn6_a1p8/Tc-UKXY52eI/AAAAAAAAARk/vAecFSIsTUw/s320/clouds+heart.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">havalar ısındı. daha iki üç gün önce soğuktan ovuşturduğum ellerimi, soğuk suyun altında bir süre tuttum ve seni düşündüm. balkonda olmayı ne çok severdin. çocuk seslerinin sabahın erken saatlerinde akşamdan kalma tıkırtılarını toplayan serçelere bakar, insanı sürükleyen şakıyışlarında bulurdun gülümsemeni ki o gülümse her seferinde daha bir kahverengiye bırakırdı göz bebeklerindeki yerini. ben galiba en çok o kahverenginin derinliğinde kaybolmayı severdim. sonsuz derinliğindeki anlamlar bütününde&nbsp;küçücük&nbsp;bir yerim olduğunu bilir ve belki de sırf bu yüzden ben de sana gülümserdim, hem de kahverengi gözlerimle.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bu sabah bir yumurta kırdığım derin kaba bakarken de aynısı oldu: gülümsedim. seni düşündüm. hayatın bazen bizi alıp da götürdüğü yerden, ayaklarını sürükleye sürükleye bir oyuncakçı dükkanından çıkarılan çocuğun gözyaşları ile uzaklaşışıma biraz kırgınım. henüz gidilmemiş bir yolun düşünden uyanmamışken, geçen gün karşıma çıkan, gidilmiş yolun keyfi ile gözlerimi yumuyorum. iyi ki gitmişiz, diyorum... iyi ki...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">balkonda oturmuş; alınışında hüzün olan yabani mor menekşeye... hemen altındaki, coşkun yüreklerin kavuşumu ortancanın, henüz açmamış çiçeklerinde tomurcuklanan sevgi(li)ye... mor yoncanın bir yaprağını kuruduğunu sandığım için öylesine atıverdiğim toprakta kendi kendine kök salıp yeniden canlanışındaki mucizeye... yavaş yavaş uyanan sokağın telaşlı gazete kokusuna... ne yöne döndüğü bilinen tekerlek seslerine... kuşların her sessizlikte sokağı ele geçirip muzipçe şakıyışlarına... annemin balkon çiçeklerini bana emanet ettiği sırada vurulduğum salkım sardunyanın bordoya çalan çiçeğinin dokusuna...&nbsp;bergamot&nbsp;esanslı çayımın özlemler yüklü dumanına... evin içinde usul usul çalarken anıları çağıran şarkılara... çoluk çocuk gidilecek bir pikniğin özenle hazırlanmış sepetlerinin, arabanın bagajına aynı özenle yerleştirilişine... bir elektirik direğini bir diğerine bağlayan telin esen rüzgarda alımlı bir kadın gibi salınışına, bir karganın buna karşı koyamayışına... oyuna dalan çocuğun kaldırım kenarına bıraktığı ekmeğin yalnızlığına... tek kale maç yapmanın anlamını bir türlü keşfedemeyen kendime... bu sabah hayatı soruyorum...&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">akışın, zamansız kopuşundaki anlamı, bu balkonda güneş batmadan bulmayı umuyorum... kendimi güneşe teslim ediyorum.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;"><i>görsel / <a href="http://browse.deviantart.com/photography/?qh=&amp;section=&amp;q=heart#/d2esadr">deviantart</a></i></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-5343522203329729913?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-80132195974699146412011-05-11T14:24:00.000+03:002011-05-11T14:24:44.137+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-xt7MWcBouBM/Tcpxa9ZxOcI/AAAAAAAAARc/X-7pgY6rmEM/s1600/ad073d9f95ab3a1274477dcf52bd57ad.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://3.bp.blogspot.com/-xt7MWcBouBM/Tcpxa9ZxOcI/AAAAAAAAARc/X-7pgY6rmEM/s320/ad073d9f95ab3a1274477dcf52bd57ad.jpg" width="320" /></a></div><br /><br />bugün özgürce koşabildiğim için çok ağladım.<br />hafta sonu karıncalara eşlik edip yürüyebildiğim için ağlamıştım.<br />bir akşam vakti, yabani papatyayı koklayabildiğim için çok daha fazla aktı gözyaşım.<br /><br />bugün ben en çok, masmavi gökyüzünde&nbsp;kuşların&nbsp;uçtuğunu görebildiğim için ağladım.<br />dün mesela, evet, dün de ağladım.<br />ama dün, arkadaşımla konuşabildiğim <br />ve hatta ona sinirlendiğimde avazım çıktığı kadar bağırabildiğim için ağlamıştım.<br /><br />yarın sabah uyandığımda, sevdiğim adamın bana söylediklerini duyabileceğim için ağlayacağım.<br />ve sonraki gün, olup biteni anlayabildiğim için ağlayacağım.<br /><br />bana sunulan güzelliklerin &nbsp;farkında olduğum,<br />sıkça şükretmeyi unutup, ara sıra şikayet ettiğim için,<br />bugün ben daha çok ağlayacağım.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />* Engelli Haftası etkinlikleri sonrası...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-8013219597469914641?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-67096281928548906532011-05-09T13:29:00.002+03:002011-05-09T13:42:06.099+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-lb8-FhH0a14/TcfBLX1hkZI/AAAAAAAAARY/54hYQZINoGo/s1600/Starry_Eyes__by_Emmixxalot.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-lb8-FhH0a14/TcfBLX1hkZI/AAAAAAAAARY/54hYQZINoGo/s320/Starry_Eyes__by_Emmixxalot.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">gözlerim acıyor dedim.</div><div style="text-align: center;">yüreğin ağrımasından iyidir dedi.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">gözlerim acıyor dedim,&nbsp;</div><div style="text-align: center;">gözlerim yüreğimin ağrısına bakmaktan acıyor.</div><div style="text-align: center;">o yüzden bana görmediğin bir şeyden bahsetme.</div><div style="text-align: center;">bilmediğin bir duygunun kenarlarını birleştirip,&nbsp;</div><div style="text-align: center;">bir uçurtmayı elime verme.</div><div style="text-align: center;">bazı havalar açık olsa da,&nbsp;</div><div style="text-align: center;">rüzgar öyle bir eser ki,&nbsp;</div><div style="text-align: center;">uçmaz tek bir serçe bile.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">gözlerim acıyor dedim.</div><div style="text-align: center;">yüreğimdeki acı sözleri&nbsp;</div><div style="text-align: center;">gözlerine sürsün diye</div><div style="text-align: center;">avucuna&nbsp;bırakıp gittim.</div><div style="text-align: center;">ben, kötü biri değilim.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">evet!</div><div style="text-align: center;">uzaklaşıp gittim</div><div style="text-align: center;">çünkü,&nbsp;</div><div style="text-align: center;">acıyan gözlerle bana baksın istemedim.&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;">Görsel / <a href="http://browse.deviantart.com/photography/people/?q=eyes&amp;order=9&amp;offset=216#/d1uqdzq">deviantart</a></span></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-6709628192854890653?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-44069749727229006292011-05-06T00:01:00.000+03:002011-05-06T00:03:00.377+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-LsfsXLRXjjg/TcMPN-9wTXI/AAAAAAAAARU/hy5Oghn-D4c/s1600/rose.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="255" src="http://3.bp.blogspot.com/-LsfsXLRXjjg/TcMPN-9wTXI/AAAAAAAAARU/hy5Oghn-D4c/s320/rose.jpg" width="320" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">bu geceden sonra</div><div style="text-align: center;">bana sevdiğimi getir</div><div style="text-align: center;">bana beni seveni getir</div><div style="text-align: center;">bir olsun hızır</div><div style="text-align: center;">sevdiğimle sevenim bir olsun</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">yolu dolambaçsız</div><div style="text-align: center;">sözü yalansız</div><div style="text-align: center;">içi dışı bir</div><div style="text-align: center;">yüreği pek olsun hızır</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">gülüşünde güller açsın</div><div style="text-align: center;">gözünde hep ben</div><div style="text-align: center;">sözünde hep aşk olsun hızır</div><div style="text-align: center;">yüreği kocaman</div><div style="text-align: center;">elleri sıcak</div><div style="text-align: center;">yüreği coşkun olsun hızır</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">sen iyisi mi&nbsp;</div><div style="text-align: center;">bu geceden sonra</div><div style="text-align: center;">bana aşkı getir&nbsp;</div><div style="text-align: center;">aşıkı getir</div><div style="text-align: center;">olur mu hızır?</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">amin</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-4406974972722900629?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-16946058326919361362011-05-05T19:37:00.002+03:002011-05-05T20:17:37.380+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-H97rjbFX8CM/TcLO_uXJG4I/AAAAAAAAARQ/gfdrTt-X2jI/s1600/3410692817_beec8f8f9f_o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-H97rjbFX8CM/TcLO_uXJG4I/AAAAAAAAARQ/gfdrTt-X2jI/s320/3410692817_beec8f8f9f_o.jpg" width="248" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">azıcık dur ve güneşlen...</div><div style="text-align: center;">bırak gölgelerin de sende dursun.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">farkında değilsin sanki</div><div style="text-align: center;">üzerindeki ışık oyunları olmasa</div><div style="text-align: center;">&nbsp;ne kadar da tek düze olursun.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">bugün ne de güzeldin&nbsp;</div><div style="text-align: center;">dans ederken hintli kızlarla</div><div style="text-align: center;">nasıl da karışıverdin onlara</div><div style="text-align: center;">nasıl da parladın yine...</div><div style="text-align: center;"><br />öyleyse&nbsp;</div><div style="text-align: center;">dans et&nbsp;</div><div style="text-align: center;">durma</div><div style="text-align: center;">durma&nbsp;</div><div style="text-align: center;">durma</div><div style="text-align: center;"><br />ya da dur ışığın geldiği yöne dön yüzünü</div><div style="text-align: center;">bırak üzerinde gezinsin kolları</div><div style="text-align: center;">sen sadece sırtını kendine yasla&nbsp;</div><div style="text-align: center;">ve bekle</div><div style="text-align: center;">bekle</div><div style="text-align: center;">bekle</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">biliyorsun gelecek<br />eninde sonunda<br />avuçlarının içinde<br />alacak yerini&nbsp;kaderin&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://www.flickr.com/photos/tiavir/3410692817/sizes/o/in/photostream/">Görsel</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-1694605832691936136?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-171521057108646342011-05-05T11:06:00.000+03:002011-05-05T11:06:10.222+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-RnLHmaicJ28/TcJWtrIm4aI/AAAAAAAAARM/-1londbyEew/s1600/tree.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="241" src="http://2.bp.blogspot.com/-RnLHmaicJ28/TcJWtrIm4aI/AAAAAAAAARM/-1londbyEew/s320/tree.JPG" width="320" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: justify;">uzun zamandır bu fotoğrafa bakıyorum. uzun zamandır bu fotoğrafın bana anlatmak istediğini anlamaya çalışıyorum. istiyorum ki, bir aydınlanma ile, iniversin her anlatılmak istenen usuma... öyle olmuyor. aklımın arap saçlarına takılmış onlarca anı, deneyim, acı, sevinç, öğreti... ne varsa biriken her şey birbirine karışıyor. anlatılmak isteneni akılla anlamaya çalıştıkça yitip gidiyor her anlam, kayıp yüreğimden karışıyor karanlığıma...&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">aslında baktığımda gördüğüm o karmaşanın içinde durgun bir su birikintisi. orada ne yansıyorsa o diyorum kendime. oradan sana görünen ne kadarsa o kadar. dün konuştuğum hintli arkadaşım dedi ki, sen vermeyi seviyorsun. koşulsuzca veriyor ve karşılık beklemiyorsun, ama bazen sen de yoruluyorsun. senin almak istediklerin insanlarda değil. sen ancak Ondan alabilirsin. ancak O sana verebilir beklediklerini. insanlar değil. bunu anladığın gün huzuru bulacaksın. senin ruhsal yönün çok güçlü. kapatma kapılarını. &nbsp;çatını bile kaldır. senin korunmak için şemsiyeye ihtiyacın yok. sen şanslısın. O seni koruyor. ve belki de bu yüzden. başına gelen en kötü olaydan bile yara almadan kurtuldun sen geçmişte.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ona bakıyorum, parlayan gözlerine, evet diyorum bunu biliyorum. buna inanıyorum. beni koruduğuna, kolladığına ve her seferinde bir şans daha verdiğine inanıyorum. sadece aklım devreye girdiğinde, yüreğimdeki durgun suya bakmayı unutuyorum. o durgun su birikintisinde gördüğüm turuncu evreni&nbsp;&nbsp;Ondan yansıyan olduğu için&nbsp;seviyorum.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-17152105710864634?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-4299640296166791262011-05-02T21:26:00.000+03:002011-05-02T21:26:33.346+03:00<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-O8HSG3fZ_c4/Tb72HsME8AI/AAAAAAAAARE/pZWihVkZDMk/s1600/andeea.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-O8HSG3fZ_c4/Tb72HsME8AI/AAAAAAAAARE/pZWihVkZDMk/s320/andeea.jpg" width="305" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">söylenecek onca kelimeye, yazılacak onca şiire, okunacak onca romana bakıp iç çekmek, hiçbirine yetişememek, anı vapurunda rüzgara karşı oturmak ve bir sigara yakmak benimkisi... dumanını içine çekmediğin dudak tiryakiliği vardır ya; işte tam da böyle bir şey özlemek seni. anlayacağın tam anlamıyla yürek&nbsp;tiryakiliği&nbsp;benimkisi...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ada vapuru da tarih oluyormuş, gazetelerden biri yazmış... aman da ne iyi. ne varsa güzele dair yok etmek insana özgü. ben o kadar güzel miydim ve sen o kadar insan... nasıl da yok ettin beni... nasıl da bir hiçe döndürdün... rüyamda gördüm, düşüyordum. yüksekten, yüksekten ama alabildiğine bir yükseklik... ölmedim. metruk bir zemin, karanlık koridorlar... düştüm. garip ama kalktım ve yürüdüm. rüya işte. kim bilir ne demek istedi içim durup dururken şimdime, üzerinde pek de düşünmedim.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">yorgunum diyorum. başım ağrıyor. yerimden kalkmak istemiyorum. hayata bağlayan tek şey çalışmak. çalışmak da yorduğuna göre... cümlelerim kısır bir döngüye gebe. yorgunum diyorum. başım ağrıyor. üstüme gelme.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">yağmur yağdı. sıcak havada en güzel şey yağmurda seninle yürümek. yoktun diye taksiye bindim. tek başına yağmurda koşmayı severim ben. ama dedim ya yorgundum. koşmak istemedim.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">yürek tiryakiliği benimkisi... yağmuru görünce seni düşünmek... özlemek... sana dalıp senden çıkmak. her şeyi sen görüp, her sesi sen dinlemek, okuduklarından sen anlamı çıkartmak, şarkıları sana tutmak... bir dilek tut dedi bugün biri, kapadım gözlerimi. adın dilimde. hâlâ... bu nasıl sevmek anlamadım ki... belki de bu yüzden yürek tiryakiliği benimkisi. yüreğim bile kısır bir döngü. düşmem gerek. yüksekten, alabildiğine yüksekten düşüp, yağmurun altında koşmam gerek. sana doğru... sana doğru...&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">sana diyorum be adam. sana diyorum ki, yürümek en güzel şey yağmur yağarken sahilinde kuşlar olan bir kasabada. bir sigara içsek. içimize çeksek. bağırsak eskisi gibi. sarılsak sonra. eskisi gibi. ağlasak çarpan yüreklerimizin coşkusu ile... sen nasıl tiryakisi olmadın ki bu sevdanın... nasıl unuttun yağmurlarda yürümeyi bilmem ki...&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">oysa mayıs geldi bizim şehrimize. vapurla adaya gitmek lazım mimozaları görmeye... gel desem, gelir misin benimle bir sigara içmeye... rüzgara veririz yüreklerimizi... yüzümüzü döneriz martılara, dilimizde bir türkü, çığlık çığlığa eşlik ederiz dalgalara... güzel olur be adam,&nbsp;mayısta&nbsp;vapurla adaya varmak çok güzel olur. hatırlıyorsun değil mi?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: Tahoma; font-size: x-small;">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: Tahoma; font-size: x-small;"><br /></span><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: Tahoma; font-size: x-small;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-429964029616679126?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-20052031772150840442011-05-01T12:50:00.001+03:002011-05-01T12:55:56.002+03:00<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-DGU5QnKW7F0/Tb0rAv_hKEI/AAAAAAAAARA/cjewa4Rj4ww/s1600/fairytale_garden_by_bennos80-d3aoihs.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-DGU5QnKW7F0/Tb0rAv_hKEI/AAAAAAAAARA/cjewa4Rj4ww/s320/fairytale_garden_by_bennos80-d3aoihs.jpg" width="212" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">öfkeliyim. keyifle başladığım bir sabaha limon sıktım kendi kendime. işine saygı duymayana öfkem büyüyor benim. bastıramıyorum. taşıyor. beni yakıyor. evet! keskin sirke, ben de biliyorum.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">durum:</div><div style="text-align: justify;">günlerdir biçilmek dışında hiçbir yakın ilgi göremeyen bahçe ile bozdum kafayı. bahçıvan her 10 günde bir gelip bahçenin biçilmeye uygun alanını biçip gidiyor, geri kalan kısmına Allah rızası için elini sürmüyor. biçilmeye uygun olmayan ve arasında yabani otların bittiği dar alanda ise bakımsız bir yabani hayat hüküm sürüyor. günlerdir denk gelemediğim bahçıvana ve yöneticiye denk geliyorum. apartmana bitişik bahçedeki kapıcı da orada. elimde paketler ile yukarıya çıkmak üzereyken, gene sadece belli alanların biçilip gidilecek olma ihtimaline karşın, duruyorum. susamıyorum.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">olay:</div><div style="text-align: justify;">Novella - merhaba, iyi pazarlar.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">(her üç erkekten de sessizlik, yönetici olandan hafif bir baş eğmesi)</div><div style="text-align: justify;">Novella (karşı apartmanın kapıcısına yönelip)&nbsp;- bir şey sorabilir miyim? siz bahçenizde yabani otlar için ilaçlama yapıyor musunuz?</div><div style="text-align: justify;">Karşı Apartman Kapıcısı - bizde çim kalmadı, her yan yabani ot, o nedenle yapmıyoruz.</div><div style="text-align: justify;">Novella (yöneticiye dönüp) - önlem almazsak bizde de aynısı olacak, yazık, şunun bakımını doğru dürüst yapsak. sadece biçmek bakmak değil.</div><div style="text-align: justify;">Bizim Bahçıvan - o zaman adam tutacaksın, benim tek tek onları yapmaya vaktim yok.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">Novella&nbsp;&nbsp;(yöneticiye dönüp)- beyfendiyi niye tuttuk biz, çim biçmeye mi...</div><div style="text-align: justify;">Bizim Bahçıvan - ben yapamam, vaktim yok.çimleri biçerim, apartmanı temizlerim.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">Novella - sana bugün bitir diyen yok ki, üstelik burası biçilmez. burayı biçersen, tabana yayılacak olan çiçekleri de biçersin, buranın tek tek elle ayıklanması gerekiyor. her gün 15-20 dakika ayırsan, bir ay sonra bahçenin bu kısmı da bakımlı olur.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">Bizim Bahçıvan -&nbsp;ben yönetici ile muhatabım, gelip ne karışıyorsun bahçenin bakımına.</div><div style="text-align: justify;">Novella - karışırım, üstelik çözümü için soruyorum ne yapabiliriz diye, gel şuradan bir bak, sen yaptığın işe, içime siniyor diyorsan ben sana da bir şey demiyorum. baktığın, gördüğün şey senin bahçıvan olarak içine siniyor mu?</div><div style="text-align: justify;">Bizim Bahçıvan&nbsp;- beğenmiyorsan kendin yap.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">Novella - ben bahçıvanlık yapmıyorum, ama sen bahçıvanım diyorsun, işin buysa, içine siniyorsa, (elimde kurumuş çiçek demeti) o zaman ben sana bir şey demiyorum.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Sonuç:</div><div style="text-align: justify;">eve geldim. elimdeki paketleri yerleştirdim. kendi kendime düşünürken, işine saygısı olmayana saygı duymadığımı fark ettim. öfkem, saygı duymadığım birini insan yerine koymamaydı. orası öylece kalacaktı, biliyordum. bahçıvanın bahçıvanlık yapmaya vakti yoksa ben ne yapabilirdim ki... neyi değiştirebilirdim, kendimden başka.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">görsel / <a href="http://bennos80.deviantart.com/art/Fairytale-garden-199338400">deviantart</a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-2005203177215084044?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-84415447736624718712011-04-30T22:52:00.000+03:002011-04-30T22:52:40.834+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ApNaxpuFID8/TbxmgRbqAWI/AAAAAAAAAQ8/MGF21NQQsPo/s1600/may%25C4%25B1s.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-ApNaxpuFID8/TbxmgRbqAWI/AAAAAAAAAQ8/MGF21NQQsPo/s320/may%25C4%25B1s.jpg" width="197" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">dilemekten başka</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">ne yapmalı bilmem ki&nbsp;</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">hoş gelsin diye</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-8441544773662471871?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-1218433644853141442011-04-30T12:30:00.002+03:002011-04-30T12:48:17.433+03:00<div style="text-align: justify;"><a href="http://cafefernando.com/turkce/cikolatali-ve-findikli-biscotti/" target="_">şifreler önceden verilmişti</a>. şifrelerin ne olduğu ile ilgili bilgiyi bile okumaktan aciz bünye, çalagöz okuduğu tarifi uygulamaya geçti. evet, niyet ustanın tarifinden yola çıkıp biscotti yapmak, pazartesi iş arkadaşlarına hava atmaktı. <a href="http://evrenin.blogspot.com/search/label/DAMA%C4%9EIN%20TADI" target="_">evrenin dünyası</a>nda sıklıkla olmasa da hamaratlığını sanal dünyaya ucundan azıcık gösteren bünyeye dedim ki bu sabah; sen iyice tembel oldun; elinde ayar, dilinde tat, masanda ağırlayacak konuk kalmadı. bu azara gülüp geçemeyen bünye, kalktı, ilk iş sokakları uyandırdı. kargalarla kahvaltı etti ve elinde bir poşetle evine döndü. çıkmadan önce pırıl pırıl yaptığı mutfağını, ölçülerine sadık kalarak, una, şekere, kakaoya, yumurtaya, vanilya ve kabartma tozuna buladı. yetmedi, fındık, badem ve&nbsp;çikolata&nbsp;ile son süslemeleri de yaptı ve altını üstüne getirdiği mutfağı ile baş başa kalmak üzere, bir türlü yuvarlayamadığı hamurları tepsi içinde, sıcak mağaraya gönderdi.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">içindeki düzenli tertip tanrılarını kızdırmamak için mutfağı toplayamaya koyuldu. hepi topu 25 dakika sonra, dinlenmek isteyecek kendini kek sanan biscotti taslağını fırından çıkartması gerekiyordu. çünkü tarife göre iyice soğuduktan sonra bir kere de 150 derecede pişirecekti ki, zaten biscotti adı da iki kere pişirip kurutmaktan geliyordu.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ilk pişirmenin dolmasına 5 dakika kala yazısını yazmaya başladı. ve fırının <i>yanıyorum allah kurtar biscottileri </i>çağrısı ile yeniden yerinden kalktı. ve ilk izlenim:&nbsp;<i>'bu hamur neden yayıldı, ama olsun, koku muhteşem, şekil pek de şefinkine benzemedi' &nbsp;</i>olsa da, aşırmak yöntemi ile ucundan tadına &nbsp;bakıldı ve lezzet onaylandı. hem şekilci miydi ki bünye? şeklini önemsemedi. iyice soğuyan taslağı dilimledi ve iyice ısısı düşürülmüş karanlık mağarada biscottileri kurutmaya başladı.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">tembel dediysek, fotoğraf çekmeyi ihmal edecek kadar değildi. ama pek uğraş verdiği de söylenemezdi. bu tembel bünye sizi vintage tadında bir fotoğrafla baş başa bırakıyor ve&nbsp;izninizle, köşesine çekilip, dünya ile irtibatını kesmek istiyor.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-jyq8PR5ZLjM/TbvTlLHo3CI/AAAAAAAAAQ4/g6WmIRJNAV4/s1600/biscotti_VintageColors_1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-jyq8PR5ZLjM/TbvTlLHo3CI/AAAAAAAAAQ4/g6WmIRJNAV4/s320/biscotti_VintageColors_1.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">&nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">bünyeyi daha fazla sarsmadan son bir isteğini de iletsem, kırmazsınız değil mi?&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i>tanısaydığınız çok seveceğiniz bir dost için dua etmenizi rica ediyorum. onun yazacağı daha çok şey var. bu yüzden lütfen dua edin de, susmasın kalemi...</i>&nbsp;imza: novellanın tembel bünyesi</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-121843364485314144?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-88490309231284960272011-04-27T10:22:00.004+03:002011-04-27T15:04:03.436+03:00<div style="text-align: justify;">sevgili adam,</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">dün gece yaşadıklarımı sana anlatmalıyım. beni bir tek sen anlarsın. bir tek sen anlattığım anın bendeki izlerini takip edip, bir tek sen yüreğimdeki aşkı saklı tutarsın. o nedenle sevgili adam, dün gece yaşadıklarımı bir tek sana anlatabilirim. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">onunla ilk kez karşı karşıya gelecektik. en güzel elbiselerimden birini giydim onun için. ve saçlarımı dümdüz taradım. az bir makyaj ve gözlerimden&nbsp;taşan heyecanla aldım soluğu onunla buluşacağım yerde. bekledim sevgili adam, hem kim beklemez ki sevdiğini. ben de sabırla bekledim bana gelmesini. onbeş yirmi dakika sonra, parmak uçlarında yürür gibi, usul usul geldi. siyah düz ve uzun bir elbisenin üzerine giydiği kaftan, siyah beyaz desenliydi... basit bir makyaj, dümdüz saçlar ve yüreği ile&nbsp;karşımdaydı.&nbsp;bütün gece boyunca bir kez bile gözgöze gelmedik.&nbsp;öylesine farklıydı ki, öylesine ışıldayıp parlıyordu ki. <em>benim vatanım yok</em> diyordu, <em>adresim yok</em>, <em>bir tek yüreğim var.</em> ve ben o anda gördüm onun gözlerinin siyahını.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bir sahne ne kadar boş olabilirse, o kadar boştu işte. sahnede devleşen bir sese ve sadeliğin yansıttığı olağanüstülüğe eşlik eden dört&nbsp;müzisyenden başka, hiç birşey yoktu o sahnede. çıplak bir sesin, bir ten üzerinde onlarca kelebeği aynı anda havalandırabilmesi, bir kanın akışını hızlandırabilmesi, gözlerin sabitlenip, nefesin tutulabilmesi, anın hiç bitmeden, tükenmeden, çoğalarak coşkun bir nehir gibi akması mümkünse ve bu aşksa, ben bir aşk yaşadım dün gece, kısacık bir zaman dilimine sığdırılan beş, bilemedin altı şarkılık bir zamanda bir aşkı yeniden yaşadım ben yüreğimde. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">o kaftan sevgili adam, bir kalkan oldu, ince askılı bir gecelik, gece sığınılan bir çadır, özgürlüğe açılan bir pencere, kanatlanıp uçmayı sağlayan bir çift kanat... o kaftan, yataktan&nbsp;çıkan masumluğu korumak için bedene sarılan uzun bir çarşaf oldu... o kaftan baştan çıkarmak isteyen bir kadının şehveti... o kaftan çocuğunu korumak isteyen bir annenin cesareti oldu... o kaftan ve o parmak uçları ve o ses, sevgili adam, aşk oldu... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">başka nasıl tarif edilirdi bilmiyorum, kendisine eşlik eden müzisyenler çaldığı anda, geriye çekilip, dönüp sırtını seyirciye hafif yan duruşundaki asillik,&nbsp;babasının sesi ile düet yaptığı andaki, başını öne eğişindeki saygısı, sadece elleri&nbsp;ile dans ederken bedeninin salınışındaki arzu, nasıl tarif edilirdi aşk dışında inan hiç bilmiyorum.&nbsp;yedi aylık bebeğini tutuşunu görsen bazı şarkıların bazı anlarında, o bebeğin böyle bir annenin çocuğu olmaktan duyacağı mutluluğu yaşardın o anda. öyle hassas bir dokunuştu ki, öylesine sıcak bir sarmalayış... ona söylüyordu o anda o şarkının sözünü... kısaca sevgili adam, aşktı kadının verebildiği sadece. aşktı yansıttığı, söylediği, duyduğu, hissettiği... aşktı sadece. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ve ben sevgili adam bir konser boyunca,&nbsp;bana sunduğu aşkı alıp yüreğimdeki&nbsp;ile birleştirdim.&nbsp;olanı biteni sana anlatayım istedim. biliyorum sevgili adam, beni bir tek sen anlarsın. bir tek sen anlattığım anın bendeki izlerini takip edip, bir tek sen yüreğimdeki aşkı saklı tutarsın. o nedenle sevgili adam, izin ver, dün gece yaşadığım aşkı sana emanet edebileyim.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">senin.</div><div style="text-align: justify;">xxx</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-iQtK8dKHnMo/TbfD1PbeLXI/AAAAAAAAAQ0/Rl4bUytJ-5Y/s1600/dd5b732f-4a6b-410f-bef0-e1efb8a9c230.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" j8="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-iQtK8dKHnMo/TbfD1PbeLXI/AAAAAAAAAQ0/Rl4bUytJ-5Y/s1600/dd5b732f-4a6b-410f-bef0-e1efb8a9c230.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;"><em>* yasmin levy konseri sonrası bende kalanlar üzerine...</em></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-8849030923128496027?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-27791178349242733742011-04-24T19:37:00.000+03:002011-04-24T19:37:28.910+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-myX4y_twbFY/TbRQq_PZabI/AAAAAAAAAQw/F6I2qpgbeVI/s1600/cover-3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="148" src="http://3.bp.blogspot.com/-myX4y_twbFY/TbRQq_PZabI/AAAAAAAAAQw/F6I2qpgbeVI/s320/cover-3.jpg" width="320" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">akşam olmuş...&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">güneş renkten renge, en son da griye bırakacak güzelliğini.&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">yıldızlar olacak sayamadığım kadar.</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">birine senin adını vereceğim.&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"></span><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">o vakit kayacak senin de gönlün bana,&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">uzayıp giden</span><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">&nbsp;izi</span><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">&nbsp;görünce sevineceğim...&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">biri dilek tutacak&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">kuyruğuna</span><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">&nbsp;tutunarak,</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"></span><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">bir diğeri sadece parmağının ucuyla gösterecek seni.&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">sen güneş olup ısıtınca da,&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">yıldız olup kayınca da güzelsin işte sevgili.</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">akşam olmuş...</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">ezan okunmadan,&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">annen seslenmeden</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; line-height: 19px;">gir içeri.</span></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span></span></div><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; line-height: 19px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;"><i>görsel / 1x.com</i></span></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, 'Helvetica Neue', sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-2779117834924273374?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-65115706946968725002011-04-23T11:02:00.001+03:002011-04-23T11:03:13.188+03:00<div style="text-align: justify;"><b>açık açık havaya giden mektubumdur!</b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">rüzgar esiyor... kaç gün oldu saymadım ama başımı ağrıtacak, saçlarımı dağıtacak ve hatta canımı sıkacak kadar uzun zamandır esiyor. bugün hava durumuna baktım, güneşi gördüm ya sanıyorum sıcak. bir de ne göreyim. 9 derece. öğle saatlerinde güneş altında durursan 16. peh peh. nisana bak. ben gibi, şaşırdı mevsimini.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">hemen yarına baktım. gene rüzgar. gene sıcaklık 10 ve hatta yer yer yağış da bekleniyor. beklensin derdim yağmur değil ki üstelik nisan yağmurlarını severim. ama bu nisan ben gençken -evet yaşlanıyorum ne var, sen aynı mı kalıyorsun- güneşin arasından usul usul yağar, ya da birden kararan bulutlardan boşanır ve sonra yerini gökkuşaklarına bırakırdı. bu ay gökkuşağı gören var mı?&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-EFfaQAJ0Qew/TbKGgYiDGwI/AAAAAAAAAQs/XvVtKxlAuaU/s1600/g%25C3%25B6kku%25C5%259Fa%25C4%259F%25C4%25B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="210" src="http://4.bp.blogspot.com/-EFfaQAJ0Qew/TbKGgYiDGwI/AAAAAAAAAQs/XvVtKxlAuaU/s320/g%25C3%25B6kku%25C5%259Fa%25C4%259F%25C4%25B1.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bir poyrazdır almış başını gidiyor, bir bakıyorsun yıldız esiyor, kışın habercisi gibi, soğuk soğuk... bugün bir de gündoğusu esecekmiş, essin bakalım. güneş de parlayacakmış, parlasın bakalım. hem de sıcaklık 16 derece hissedilecekmiş, hissedilsin bakalım. bugün bayram, bugün 23 nisan, yağmasan, esmesen, çocukları üşütmesen olmaz değil mi? hiç bozma istifini, ben çocuktum her 23 nisan yağmur yağardı, genç kız oldum 19 mayısları boş geçmedin... ee şimdikiler de nasibini alsın değil mi? sen hiç çekinme sakla güneşini bulutlarının ardına, biz içimizdeki güneşi salarız çocukların yarınlarına.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;">görsel / 1x.com</span></i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-6511570694696872500?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-51645238025465250432011-04-22T11:34:00.001+03:002011-04-22T14:01:35.197+03:00<blockquote><div style="text-align: center;">Neler yapar Evren bu gezegende. </div><div style="text-align: center;">Bir yerlere sığmak zor olmalı hele hele ismin Evren iken...? </div></blockquote><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">evet böyle başlıyordu, telaşlı bir selamın arkasına saklanmış kelimelerdi. nereden, nasıl başlayacağını bilmez bir acemilik vardı kelimelerinde. okurken gülümsedim. nemlenen gözlerimi&nbsp; sağ elimin tersi ile sildim. onlarca kez okudum, onlarca kez. her seferinde bir kelimenin üzerinden bir cümleye varıp, durdum, soluklandım. sahi ne yapar evren bu gezegende, nereye sığar. sığınır mı yoksa her seferinde, sıcak ve içten bulduğu bir yüreğe. peki ya sonra, sonra ne olur o yüreğe... kış mı erken gelir, mevsiminde geçmez mi havalar. hep mi soğur gün, gece donar. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><blockquote><div style="text-align: center;">arkada bıraktığım ayak izlerimin silindiğini biliyorum, hep öyle oldu, belki bu yüzden de geriye dönmek için hiç bakmadım</div></blockquote><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;">peki ya yürek izlerin. ya onlar kaldıysa geride, gene de dönüp bakmaz mısın geçmişe. içimde bir buruk gülümseme, yüzümdeki şaşkın ifadede uçuçuyor akşam kelebekleri. yönlerini kaybedip de uyuyacak bir yer bulamayan yarasaların suçu ne?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><blockquote><div style="text-align: center;">mutluluk yanımdan gelip geçmesin diye uğraşıyorum</div></blockquote><br /><div style="text-align: justify;">hangimiz bunun için çaba harcamıyor ki... oysa ben bu aralar deniz mevsimi geldi diye açan yıldız çiçeğini geceye saldım. ay ışığında bir rapsodi... dinlememek için kendimi kendi kuytularıma sakladım. güneşi görünce gülen yüzümü, kapı önünde duran kirazın çiçeğine astım. öyle seyirlik ki... geçip gidiyor gibiyim mutluluğun yanından, vardığım yer hep belli. uzatsam gözlerimi, öper misin alnımdan beni. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-FAzgUlM5XBo/TbE9L6LG30I/AAAAAAAAAQo/Waj440h8l5Q/s1600/36447.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="210" i8="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-FAzgUlM5XBo/TbE9L6LG30I/AAAAAAAAAQo/Waj440h8l5Q/s320/36447.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;">.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-5164523802546525043?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-70943605248798412672011-04-20T07:27:00.002+03:002011-04-20T10:25:29.706+03:00<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-2QRvZoUs1DA/TPi6IY_cRnI/AAAAAAAAAJc/Tst6kRIsw_g/s1600/36859.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="226" i8="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-2QRvZoUs1DA/TPi6IY_cRnI/AAAAAAAAAJc/Tst6kRIsw_g/s320/36859.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">yorgunum, evet! sabahları yataktan yorgun kalkıyorum. her sabah yüzümde yorgun ama yine de gülümseyen bir ifade var.&nbsp;kendime şaşıyorum. son bir haftadır, belki de iki... ve hatta belki de son aylarda demeliyim, çocuk heyecanlarımın bir kısmını sokakta oynarken düşürmüş gibiyim. zaten nisanın da bahar gibi geçtiği söylenemez. bellli ki geldiği uzak yollarda verdiği bir mola sırasında güneşini unuttu bir çocuk&nbsp;gülümsemesinde. o çocuk kimbilir nerede, nasıl da parlıyordur şimdi. o çocuk olsam ya ben... yüzümde güneş gibi bir gülümseme... bir arkadaşım nisan hep yağmurlu geçerdi zaten, dedi. evet, ama bu kadar soğuk olmazdı, dedim. evet! üşüyorum ve sanırım bunda yorgunluk hissimin payı oldukça büyük. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">***</div><div style="text-align: justify;">öyle yorgunum ki, sabah uyanır uyanmaz aldığım duşun bana bir faydası olmuyor. kahve kokusu beni keyiflendirmiyor. dışarıda uyanmakta olan gün hiç ilgimi çekmiyor. ben <em>sana </em>uzanmak ve hiç kımıldamadan saatlerce okumak ve yazmak istiyorum. parmaklarım yorulunca gözlerim, gözlerim sulanınca parmaklarım çalışsın istiyorum. (yazdıktan sonra cümleyi dönüp okudum ve ne göreyim, '<em>kanepeye'</em> diyeceğime, '<em>sana'</em> demişim. belli ki, asıl sorun onun dizlerine uzanıp da bunları yapamıyor olmak ve evet sanırım doğru kelime <em>'dizlerine'</em> olacak o cümlede.)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">öyle tuhaf bir hal ki benimki... depresyonda olma ihtimalim var. ama bunu bu sefer üzerime kondurmuyorum. bir kere girdiğim derinnnnnn ve uzunnnn soluklu bunalımdan çıkmamın yarattığı yorgunluğu daha yeni attım üzerimden. o yüzden kendimi hayata karıştıracak formülleri hızla çözüyor ve sonuçlarını&nbsp;gözlemlemeden yeni bir tanesine geçiyorum. bu durum aslında içinden çıkılmaz bir hal alabilir zamanla. yani bu kadar çoklu bilinmeyenle bir denklemi çözmeye çalışmanın zorlayıcı bir yanı var. belki de yorgunluğum bu yüzden. ama böyle düşünmeye başladığım anda, her ipin ucunu bırakmam da sözünü ettiğim bel yastığına dönüşme sürecini tetikliyor. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">dün akşam telefondaki sese "iyi olmuş, zaten sen beceremeyecektin" dediğimden beri düşünüyoum. bu kadar düz konuşmamayı öğrenmiştim. ne oldu şimdi. neydi değişen. neden gene<em> 'kırılır mı'</em> nın hesaplarını bıraktım da bir yana, karşımdakilere pat pat konuşur oldum. hoş o konuşmada bir parça&nbsp;kendi kırgınlığım&nbsp;da vardı. belki, vakti zamanında&nbsp; "o becerebilseydi" ve hatta keşke "o becerseydi", ne kadar farklı olurdu herşey&nbsp;inancına hali hazırda sıkı sıkıya bağlı olmanın&nbsp;yansımasıydı&nbsp;cümlem. çünkü vakti zamanında ben kuzeyin hırçın denizlerinde yüzümü yıkamayı, ve bir bahçenin tik koltuğunda oturup da güneşte ısınmayı nasıl da düşlemiştim. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">sabahları bir rutinim vardı eskiden... bu sabah o eskinin bir kopyası oldu. güzel oldu. duş, kahvaltı, yazı, yola çıkış, hayata karışış... gidip de karışayım bari, belki başka çocukları görürüm de, onların bayram sabahı heyecanları beni de gaza getirir, en güzel elbiselerimi giyip de şeker toplamaya gitmek için eve koşarak dönerim. belki...&nbsp; </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-7094360524879841267?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-68903325354414619302011-04-19T21:46:00.002+03:002011-04-20T07:05:14.293+03:00<div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">uzun zaman olmuş olmalı ki, şu koltuğun köşesinde, bel yastıkları gibi, hareketsiz kaldığım en son zamanını hatırlayamadım. bilmem belki de hatırlamak istemedim. bir dosttan gelen mektuba sevinmeme rağmen, bu aralar&nbsp;yaşama karşı&nbsp;bayram sabahını bekleyemeyen çocuk heyecanlarında olmadığımdan, mektubu üstün körü okuyup, zamanını beklemesini söyledim. <i><b>mektuplar söz dinler.</b></i>&nbsp;sen ne zaman istersen, nasıl bir ortamda okumayı tercih edersen, nasıl bir ruh haliyle.. o zaman okursun. ve bilir misin bir mektup hiç şikayet etmez. &nbsp;keyif senindir, mektubun heyecanı, yazıldığı andaki duygusu, sadece yazanda eskir. okuyan onu, o gün yazılmış gibi okur. o günkü duygularıyla okur. ve sen asla, yazdığın bir mektubun muhatabının, senin duygularının üzerinde sessizce gözleri ile gezinirkenki halini bilemezsin.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">düşündüm de, bu aralar okunmayı bekleyen bir mektup gibiyim. bir köşede zamanımı bekliyor ve cümlelerimdeki kelimelerin yerlerini değiştirip kendimce bir oyun oynuyorum. merakım, ben onları eski sırasına koyamadan biri beni okumaya kalkarsaya...&nbsp;bu iyi bir şey bile olabilir.&nbsp;ve belki&nbsp;o zaman ben bile anlarım bendeki anlam bozukluklarını. düşünsene, hepimiz kurgusu defalarca gözden geçirilmiş. kelimeleri üzerinde düşünülmüş, öznesi, yüklemi, bağlacı açısından değerlendirilmiş cümleleriz. her yaşadığımız gün onlarca cümleyi yazıyor, siliyor, yeniden yazıyoruz. belki de lafın gelişi söylenen "yazsam roman" olur edebiyatına bir alternatiftir benim halim. yazılalı çok oldum, göndersem okumaya doyamayacağın mektup olurum demem belki de boşa değil. <br /><br /><blockquote>sana yazılan mektuplarımı&nbsp;göndermiyorsam, gözlerini görmek istediğim içindir. o yüzden sevgilim, o derin gözlerinde izin ver bir yer edineyim. sen oku beni, ben çözüleyim.&nbsp;</blockquote></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-dr0RG2pZjk4/TVrE8fqrwFI/AAAAAAAAAPA/13tib5gU1nE/s1600/33124.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="227" src="http://2.bp.blogspot.com/-dr0RG2pZjk4/TVrE8fqrwFI/AAAAAAAAAPA/13tib5gU1nE/s320/33124.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;">.&nbsp;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-6890332535441461930?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-16350303163232533222011-04-18T21:10:00.004+03:002011-04-18T23:27:12.384+03:00<div class="tweet-text" sizcache="6820" sizset="0" style="text-align: right;"><em><strong>Sana yolculuk yapmak istiyorum ! </strong></em></div><div class="tweet-text" sizcache="6820" sizset="0" style="text-align: right;"><em><strong>Kes yüreğine giden bir bilet; </strong></em></div><div class="tweet-text" sizcache="6820" sizset="0" style="text-align: right;"><em><strong>' Can ' kenarı olsun*</strong></em><br /><br /><br /><br /></div><div class="tweet-text" sizcache="6820" sizset="0" style="text-align: right;"></div><div class="tweet-text" sizcache="6820" sizset="0"></div><div class="separator" sizcache="6820" sizset="0" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-9IPAqNM5vww/TawYyZWKPJI/AAAAAAAAAQk/QnB5dP_4E4U/s1600/26249.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="293" r6="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-9IPAqNM5vww/TawYyZWKPJI/AAAAAAAAAQk/QnB5dP_4E4U/s320/26249.jpg" width="320" /></a></div><div class="tweet-text" sizcache="6820" sizset="0"></div><div class="tweet-text" sizcache="6820" sizset="0"><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">sana niyetlenilen onca yoldan her birinin çıkmaz sokak oluşu sana da ilginç gelmiyor mu... yani herşey bu kadar ahenk içindeyken ve sen beni bu kadar şımartıyorken, benim sana çıkmasını dilediğim bütün yolların, <em>şaşkın kedi sokağına</em> çıkmasını nasıl bir tesadüfle açıklayabiliriz ki... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bazı şeyler açıklanamaz dersin ya hep... benim artık bir açıklamaya ihtiyacım var. neden yapmadın... yani neden verdiğin sözü tutmadın... neden birlikte olmak için daha fazla çaba harcamadın... değmez miydim... değmez miydi aşk? böyle soruların da cevabı yoktur değil mi? ama aslında var. değerdi, üstelik bu cevap kesin hükme varacak kadar da güçlü bir yanıyla dilinin ucunda duruyordu. ama ben sana hiç sormadım, sen de bana hiç söylemedin. ikimizde biliyoruz aslında değil mi? aşk da ben de sen de tek başına yetmiyor. bütün bunları; odanın havasını, ikinci günlerinde olmalarına rağmen değiştirmeyi başarabilen, krem renkli seramik bir vazoda duran frezyalara söylüyorum. onlara; <em>olsun varsın</em> diyorum. frezyaların sarısı solmuş yanı biraz daha kaybediyor rengini. beyazın ona inat asilliğinde buluyorum aradığım cevabı. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><em></em><br /><blockquote style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><em><em>bazı adamlar yüreğine çok deyip, teninde az soluklandıkları için daha çok sevilirler... </em></em></div></blockquote><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><em></em><br /><div style="text-align: justify;">merak ediyorum aslında, bir aşk ne kadar kısaysa o kadar güçlü müdür? ferhat dağları delmeden önce ne kadar sabretti... peki deldikten sonra ne kadar sürdü aşkları... her aşk kavuşuncaya kadarsa, vuslatın uzaklığı mı belirler aşkın gücünü... en uzaktaki en çok sevilen midir?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">aşk üzerine ne çok şey yazılıp çiziliyor değil mi... aşkın Tanrısal bir boyutu var bana göre. elle tutamasan da varlığını hissediyorsun ya işte o his ne kadar güçlüyse, yani hani lafın gelişi ile <em></em></div><blockquote><div style="text-align: center;"><em>şah damarında atıyorsa... AŞK odur işte!</em> </div></blockquote><div style="text-align: justify;">'vakti zamanında, hayırlısını dilediğim durumun üzerinden bunca zaman geçmesine rağmen, nedir bu huzurdan ayrı gayrı olup da gerilmem' diyorum. cevap alamıyorum. alıyorsam da, bugünlerde gelen cevaplar benim bildiğim bir dilden değil, ya da ben artık yürek dilimi de sökemiyorum. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bunca zaman huzur huzur deyip durunca, insan düşünüyor. nerede arıyorum huzuru? AŞKta... oysa, kendi kısacık kişisel tarihime bile baksam, huzuru AŞKta aramanın çelişik bir yanı olduğunu fark edebileceğim. AŞK ne zaman huzurlu oldu ki... ilk başlarken mi... onunla birlikte olduğunu bütün dünyaya ilan ettiğinde mi... yanıp bittiğinde mi... küllerinden her seferinde yeniden doğduğunda mı... uzaklara gidip özlediğinde mi... gözlerine baktığında mı... elini tuttuğunda mı... dizine yattığında mı... ilk kavgadan sonra seviştiğinde mi... sabah uyanınca kokusunu içine çektiğinde mi... çok özlediğin için akşamı zar zor edip, eve koşarak geldiğinde mi... sana hazırlanmış bir akşam yemeği sırasında aldığın teklifte mi... mısırı patlatırken seni mutfak tezgahına dayayıp öptüğünde mi... sabah kahve kokusuna uyandığında mı... sahilde çıplak ayak yürürken 'seni seviyorum' diye bağırdığında mı... bir doğumgünü partisinde sessizce ortadan kaybolup, elinde onlarca balonla geri geldiğindeki öpüşte mi... söylesene ne zaman AŞK huzur verdi... gerçekten verdi mi? yoksa sende olanı da alıp gitti mi? sen elinde yarısı kesik bir biletle kaldığında garda, hiç ağladın mı martılarla. o zaman bana sakın ola AŞKtan söz etme. sakın! AŞKta huzur vardır deyip de, gece gece beni huzursuz etme.</div><div style="text-align: justify;"></div></div><div class="tweet-text" sizcache="6820" sizset="0"></div><div class="tweet-text" sizcache="6820" sizset="0" style="text-align: left;"><br /><br /><br /><br />* C.Süreya<br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-1635030316323253322?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-44172940206402996472011-04-18T11:43:00.007+03:002011-04-18T20:38:36.211+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ykLqKLtakcU/TavOt9Rp7VI/AAAAAAAAAQg/PWxjNrWTlek/s1600/40821.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="230" r6="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-ykLqKLtakcU/TavOt9Rp7VI/AAAAAAAAAQg/PWxjNrWTlek/s320/40821.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><br /><blockquote><div style="text-align: center;">üzerimde kalan ne kadar toz varsa yıkanıyor yağmurunda... <br />hiç olmadığı kadar parlak bu akşamüstü turuncularım. <br />ne olur biraz daha yağ avuçlarıma.</div></blockquote><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">sevgili&nbsp;leydi,</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">johannesburg'tayken bana yazdığın son mektubundaki '<em>içimi ısıtıyor kelimelerin, keşke burada olsan, sen kimbilir nasıl anlatırdın buraları dediğin'</em> cümleler hep aklımda.&nbsp;ve işin daha fenası o zamandan beridir johannesburg daha çok&nbsp;özlemini çektiğim bir yer. neden orası anlatmıştım değil mi? küçük bir çocuktum ve ben '<em>ağla sevgili yurdumu'</em> okudum. okudum ve ben o çocuk oldum. kaç zaman geçti üzerinden, kaç yaşanmışlık, kaç nehir, kaç bulut, kaç kez açtı sakuralar pembenin o en sevdiğim&nbsp;tonundaki&nbsp;çiçeklerini... saymadım. saymayı ona kadar bildiğimi&nbsp;senden bile sakladım. hep böyle oluyor, daha bir der demez&nbsp;başlıyor gözyaşlarım... ve sel olup ona ulaşıveriyor. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">onunla ilk karşılaşmamızı anlatmak değildi niyetim ama madem söz onlu&nbsp;zamanlara geldi, anlatayım. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">kaç sene evveldi hatırlamıyorum. bilgisayar parçaları sağa sola dağılmış odanın giriş kapısına&nbsp;göre sağında kalan masada&nbsp;güleç yüzlü bir adam vardı. çaya davet etmişti beni. çekincesiz teklifini kabul ettiğim bu adamın&nbsp; sonradan senin eşin olduğunu öğrenecek ve buna daha da çok sevinecektim. kapının tam karşısında, odanın ortasında kalacak şekilde konumlandırılmış, bildiğin DMOdan alınmış, üzerindeki süngeri parça parça ayrılmış,&nbsp;metal kısımları küflenmiş&nbsp;sandalye üzerinde oturmuş, orada oluşumun nedenleri ile boğuşurken, içeriye yayılan ılıklığı fark ettim ilk önce.&nbsp;kafamı kaldırdığımda gördüğüm adamın yüzündeki huzuru ve&nbsp;o huzurun gülümsemesine yayılışını anlatamam. o dönemin çalkantılı günlerinde bir güneş gibi gelmişti bana. uzun uzun seyretmiş ve hayatta böyle adamlar da olabildiği için bazı kadınların çok şanslı olduğunu düşünmüştüm. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bunu neden sana anlattığıma dair sorular sorarken buldum cevaplardan birini.&nbsp;sanırım ben bugünlerde, huzurlu bir bakışın yaydığı o sıcaklığa ihtiyaç duyuyorum. oysa sen&nbsp; de bilirsin değil mi leydi, benim coşkun yüreğim, ne zaman huzurlu bir deniz bulsa dalgalara sebep olur ve huzura alışmış bir denize fazla gelir köpüklerim, ne var ne yoksa içimde&nbsp;toplayıp kıyılarıma vurur huzur beni. ben en çok böyle zamanlarda hüzünlenirim.&nbsp;her hikayenin sonunda&nbsp;susuz kalan bedenimin ağırlığında, kumların güneşten kavurduğu yüzümde oluşturduğu çiziklere aldırmadan,&nbsp;sürünerek yol kenarındaki ahlata varır ve sırtımı onun dikenli gövdesine dayayıp, ağlayarak anlatırım olanı biteni yabani papatyaya konmak üzere olan&nbsp;çift noktalı brentis&nbsp;kelebeğine. <br /><br />gene nerden nereye geldim değil mi leydi... bir ahlat bulma zamanı sanki... zaten yağmur da yağıyor. belki, tozunu alır da turuncumun parlarım yeniden bu akşamüstü. </div><div style="text-align: justify;"><br />sevgimle...<br />çocukları öp benim için. <br /><br /><br /><br />.&nbsp;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-4417294020640299647?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-26250985318601692572011-04-17T19:47:00.005+03:002011-04-18T08:38:37.198+03:00<div style="text-align: justify;">sabah erkenden uyandım... aklımda yine o... bakışı, gülüşü, sesi, soluğu, dokunuşu, kahve kokusu... daha ona dair ne varsa hepsi işte... biraz huzursuzlandım. uyanık olmama rağmen başka bir rüyaya kanmak istercesine bir fırsat daha verdim kendime. olmadı. bir saat sonra uyandığımda o taşıyordum damla damla; aklımdan, yüreğimden, tenimden, dilimden, en çok da gözümden akıyordu bende kalanlarıyla. ılık bir duşun ardından üzerime giydiğim bir tişört ve kotla attım kendimi sokağa. saate bakmak o zaman geldi aklıma. 7.15. havanın ısınacağına olan umudumu giydim sırtıma ve başladım adım adım, geçmişin sokaklarını arşınlamaya. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">***</div><div style="text-align: justify;">pazara vardığımda, çorbasını içen meyvacının <i>buyuru</i> ile başladım gülümsemeye... sonrası çorap söküğü gibi geldi. kuzu kulağı aldığım huysuz amcanın torun her zaman ki gibi sevimliydi. peynircinin yakışıklı oğlan çapkın bir gülücük attı; 'erkencisin abla'. oradan yeşillikleri almaya gittim. balıkçının tezgah henüz boştu. bir iki de orada lafladıktan sonra, mantarcının 'ne zamandır uğramıyorsun' zerzenişine takıldı 3 liram, helalı hoş olsun dedim. oysa mantar almaya niyetli değildim. gün güzeldi. bir gülümseme ile dağılan huzursuzluğum yerini giderek kanatlarını çırpmaya çabalayan ama henüz uçamayan bir kuş yavrusu ile betimlenebilecek bir keyfe bırakıyor gibiydi.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">***</div><div style="text-align: justify;">annemlerin evine geldim. kapıyı açar açmaz telefona sarılıp seslerini duymak istedim. garip bir duyguydu. babamla konuştum ve hemen ardından annemle. çiçekleri suladım. evi havalandırdım ve çıkarken, o evi o kadar sessiz ve kimsesiz sevmemin mümkün olamayacağına kanaat getirdim. ev dediğin içindekiyle güzeldi, arabaya bindiğimde nedensizce nemlenen gözlerimi yenlerimin tersi ile sildim.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">arabayla giderken, apartmanın yan tarafında kalan bozuk yolu tercih ettim. döner dönmez, ağaçların altına saklanmış iki çocuktan birinin mahçup gözlerini gördüm. bıyıklarının teri dudak üstünde duran bu çocuğun mahçubiyetinin benden kaynaklanmadığını bildim. hem tanımıyordu hem de bir kere daha karşılaşma şansımız oldukça düşüktü. o kendi kendine gizli saklı içtiği sigaranın kendine bile bir açıklamasını yapamıyorken, olur da babası duyarsanın ezikliğindeydi. araba ile oradan uzaklaşırken, kendi ilk gençlik mahçubiyetlerim için, annemle babamdan özür diledim. pek de uslu bir çocuk değildim. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">eve yaklaşırken aklıma gelen hediye meselesini halletmek için direksiyonu gidiş yolumun tersine çevirdim. radyoda çalan müziğin ritmine kaptırıp kendimi uzaklara gitmek istedim. oysa uzaklara gidebilecek kimsem yoktu ve ben uzakları da yakınları da tek başına sevmeyi bir türlü öğrenebilmiş değildim. vardığım kuyumcudan aldığım bilekliğin kendimce anlamını sevdim. eve dönüş yolunda o bilekliği verirken bir de mektup yazmayı aklımdan geçirdim. mektubun giriş cümlesini sevdim. "sevgili leydi... öyle çok bekledik ki..."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">***</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">evdeyim. az sonra gelecek eski dostun heyecanı sarmış beni. içim kıpır kıpır. kapı çalıyor, eski bir sevgiliye duyulan özlemin sesi gibi çıkıyor ses. kapı ikinci kez çalıyor. dost, o sevgili ile yaşanılan acı tatlı günlerin ortağı. konusu açılır mı bilmem ama ben yine de heyecanımı üzerimden çıkartmaya hiç hevesli değilim. bu sabah sebepsizce ona uyanışımın bir anlamı olmalıydı. henüz olmadı. gün, yani bugün, onunla dopdolu. ve işte kapıda eski dost. ve onlu zamanlarımın çiçeği iki demet frezya... bugün bir yerde bir kez daha karşıma çıkacağını biliyormuş gibi, boşa gitmemiş ilk gençlik heyecanı, küt küt atıyor hissedilir bir biçimde.<br /><br />***<br /><br />koyu sohbetimizin harmanı şen kahkahaları bölen bir kapı sesi daha... uzun yılların eskitemediği bir dost sesi duyuluyor apartman boşluğundan... şimdi üç gülen yüz de kaynatmaya hazır ne var ne yoksa. eski ve yeni dost kaynaşıveriyorlar. bu keyfi katmerleyen bir durum. ben mutfakta çay suyu koyarken, aklım hep içerideki sohbette. dalıveriyorum salona ağzımda bir dolu kelime. ah bazen boş boğazımın destursuz cümleleri... nasıl da çıkıveriyorlar zamansız. evde çocuk olduğunu unutup, yeni tanışmış iki insanın ortak yönleri üzerinden yoğunlaşan sohbete, mutfaktan elimde tepsi ile gelip de katılınca olan oluyor. sohbete ortasından balıklama atlayınca, az ötedeki masada resim yapmakta olan ve okumayı yeni yeni öğrenmiş birine anlatılabilecek en içinden çıkılmaz örneği anlatarak konuya dahil oluyorum kendimce. ve kaşın gözün oynadığını fark edemeden geliyor ince ve biraz şaşırmış bir ses. "ben kitaplardan korkmam". susuyorum. cümlelerim büyüyor ağzımın içinde. yutuyorum. cümle bu kadar dağılmışken nasıl toparlanır hiç bilmiyorum. sırası mıydı şimdi, bir başka çocuğun, bir yazarın kitaplarında ortaya koyduğu ip uçları ile kendini öldürtmeye çalıştığı ile ilgili sanrılarını anlatmanın... hava soğuyor. cümle onun bu saçma hallerden sıyrıldığı ve artık kitapların onun en iyi dostu olduğu yalanı ile son buluyor. konu havada asılı kalıyor. ah! ben... nasıl da saçmalıyorum bazen. <br /><br />***<br /><br />akşam oluyor, kapı ardı ardına defalarca çalıyor. her gelenin yüzündeki kocaman sıcak gülümseme yerini, gece ilerledikçe, evin duvarlarında yankılanan kahkahalara bırakıyor... bir bakış, içten... bir gülümseme, biraz muzip... güzel bir geceye gebe ne kadar işaret varsa hepsi salonun ortasında bir o yana bir bu yana salınıyor. ve ben hiç olmadığım kadar turuncuyum. sanırsın evde bir güneş ve ağaç ve onun gölgesinde koşuşturan çocuk sesleri ile yapılan bir tablonun renklerinden en can alıcısı benim. ev bu gece öyle güzel... öyle yaşanılası... öyle huzurlu ki... insan hep böyle kalsa diyor. ama gece bitiyor. kimi dağınıklığını, kimi gülüşünü, kimi bakışını, kimi boyalarını, kimi oyuncaklarını, kimi hüznünü, kimi kelimelerini bırakıp gidiyor. kalan ne varsa, hepsini teker teker kaldırıyorum anılar kutusuna. saat iki olmadan yüzümde bir gülümseme ile dalıyorum uykuya.<br /><br />***<br /><br />yorgun bedenimi dinlendirdiğim uykunun sabahı... nasıl da gri bir gökyüzü... ılık bir duş alıyor uykunun tozunu. gülümsüyorum. az sonra evden çıkacağım. bu sabah ona uyanmadım. bazı sabahlar ona uyansam da, ona uyumayalı öyle çok zaman olmuş ki... hayatımın merkezi iken, yaşadığından bile haberdar olmadığım bu zamanda, yüreğimdeki yerini hissettirişine şaşıyorum. yüreğimin bir tek onun için attığı zamanların çok ötesindeyim bugün. noktamı koydum, büyük harfle başlayacak yeni cümlemi arıyorum.<br /><br />***<br /><br /><b><i>Günaydın kendim. Bugünün dünden güzel geçsin.</i></b><br /><br /><br />***<br />pazar akşamı eklenen not:<br /><br /><i>aslında sabah yazmıştım yazımı, 6.30da uyandım. günün erken başlamasının nedeni, bir rapor için işe gidecek olmaktı. aceleye gelsin istemedim fotoğraf seçimim. akşama bıraktım. ama yazıyı bir kez daha okuyunca, nasıl bir fotoğraf koymam gerektiği ile ilgili çakmayan ışığımı da daha fazla zorlayamadım. 1x.com'a gittim. ilk sayfada karşıma çıkan fotoğraflar arasından şu aşağıda gördüğünüzü bu yazı için seçtim. bugün kendimi sudan çıkmış balık gibi hissettiğimi kimselerden gizlemek istemedim.</i><br /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-uZBcsEalPzs/TasYo7QZe4I/AAAAAAAAAQc/4EWS5wyknc0/s1600/cover-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="148" src="http://4.bp.blogspot.com/-uZBcsEalPzs/TasYo7QZe4I/AAAAAAAAAQc/4EWS5wyknc0/s320/cover-1.jpg" width="320" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><br /><br /><br /><br /><br />Görsel / <a href="http://1x.com/prints/all/64365">1x.com</a><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-2625098531860169257?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-8471151488248490632011-04-14T12:00:00.004+03:002011-04-14T15:37:47.841+03:00<div style="text-align: justify;"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-pDoZ4jFLXpQ/Taa3v8K8LqI/AAAAAAAAAQU/2BRbCs2TP-o/s1600/2c52a2fed0c501b13ce6d7c3856c80db.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" i8="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-pDoZ4jFLXpQ/Taa3v8K8LqI/AAAAAAAAAQU/2BRbCs2TP-o/s320/2c52a2fed0c501b13ce6d7c3856c80db.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /></div><blockquote><div style="text-align: justify;">bir bakışın var ya şöyle yandan ve biraz muzur... işte sen ne zaman öyle gülsen, bir kıvılcım süzülür gök yüzümde, bir çift kanat çıkar benim kürek kemiklerimden göğe doğru, yükselirim&nbsp;&nbsp;en yüksek buluttan da öteye, bakarım oradan&nbsp;umut&nbsp;ve sonsuzluk sözü veren vadilerine...&nbsp;ve sen, ben ne zaman böyle yükselsem, çekersin güvenlik ağı ilgini&nbsp;ufuklarımdan. öyle bir düşer, öyle bir çarparım ki yere, bir kıvılcım yükselir benden geriye. şimşek çakar. gök gürler. griye çalar bütün bulutlar. kuşlar ağlar. kelebeklerim göçer hüzün mevsiminin yaşandığı sol yanıma.&nbsp;ve ben küserim, umutlarımı lime lime eden gülüşünün vaad ettiği yarınlara.</div></blockquote><div style="text-align: justify;">yarım kalan küçük notların akıbetini merak edenlerdenim. şu; kitabın bir köşesine, ajandanın herhangi bir gününe, nereye ait olduğu belli olmayan bir defter sayfasına yazılıp da bir yerde; çekmece içi, kitap arası ya da ders notlarının karmaşasında unutulup gidilen notlara ne olur sonra. kim bulur bir gün onları, ne anlar okuduğundan, ne yapar o kelimeleri. peki ya o kelimeler kime aittirler bulundukları anda. yazmış ve çoktan unutup gitmiş olana mı, bulup da okuyana mı? bir yer var mıdır, terk edilmiş notlar mezarlığı gibi anılan. sahibi olmayan kelimeler buluşurlar mı orada. yeniden anlam kazanmak için beklerler mi kuytularda. soğuk rüzgarlar estiğinde ya da güneş onları kavurmak için tabak gibi gökyüzüne yükseldiğinde ne yapar o kelimeler. nasıl birinin, hangi duygusuna sığınmak ister. acır mı onların da canı, sevinirler mi peki hatırlandıklarında, gülümserler mi anıldıklarında yüreğinin nasıl attığını bilmedikleri yabancılarda. sahi kelimeler de ağlarlar mı yüreği buruk bir kadının gözyaşlarına. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bak yağmur yağıyor yine. gökyüzü patladı az önce. dayanamadı kaybolmuş kelimelerin toplu kederine. ağır geldi bulutlara duygularımın yükü. camdan dişarıyı seyrederken aklıma geldi hırçın denizlerin, düşündüm de, gök yüzün şimdi kimbilir nasıl bir poyrazın yüzünde(n) patlıyordur durduk yere. <br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: x-small;"><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">.görsel /<em><a href="http://browse.deviantart.com/?qh=&amp;section=&amp;q=wind#/d148ygj">deviantart</a></em></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-847115148824849063?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-46573349451743459582011-04-12T22:01:00.002+03:002011-04-13T21:50:51.609+03:00<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Js48iowgUrk/TaSdYzWlILI/AAAAAAAAAQQ/ZHNMplzbD7c/s1600/yamai%25C5%259Fi.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="229" src="http://1.bp.blogspot.com/-Js48iowgUrk/TaSdYzWlILI/AAAAAAAAAQQ/ZHNMplzbD7c/s320/yamai%25C5%259Fi.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">sen de yapıyor musun böyle... hayatına aldığın kişi ile doldurup bütün boşluğunu, o gidince sana kalan koca boşlukta dört dönüp duruyor musun? ben yapıyorum. ben sıklıkla, hayatıma aldığım insanları, boşluklarıma yerleştiriyor, sonra onlar gitmek istediğinde, ya da vakti zamanı geldi diye çekip gittiklerinde yine o boşluklarla kalıyor ve hemen o boşlukları doldurmak için sağa sola bakınıyor(d)um.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">o 'd' harfi oraya yanlışlıkla konulmadı. o 'd' harfi oraya konuldu, çünkü bu sefer geçmişin tekrar etmesine izin vermedim. yani ondan kalan boşluğu, bir başkası ile doldurmaya çalışmadım. ne mi oldu? komik olma...tabi ki bir cevabım var buna. yoksa konuyu açar mıydım sana. önce, ben büyüdüm, öyle serpildim ki içimde, ne kadar boşluğum varsa 'ben'le doldu. sonra, ben doldukça, o oldum. sonra o... sonra bir de o... evet, benden giden, benden gitmek isteyen, gitmesini istediğim, gitsin diye gözünün içine baktığım her kim varsa, ben, onlar(la) (d)oldum birer birer. kafan karıştı değil mi? ilk başlarda benim de karışıyordu, bir boşluğu, onların bıraktığı bir boşlukla yamamak... evet, aslında yaptığımı sandığım şey buydu. sandığım diyorum, çünkü bir zaman sonra farkında vardım ki, onların bıraktığı boşlukta bulduğum beni yerleştiriyordum bende hep var olan boşluklarıma. böylece zaman içinde ben, onların gelmesi ile değişime uğrayan benlerle doldu. nasıl da şükran duygusu ile anıyorum şimdi her birini. hepsi aklıma gelmiyor tabi ki, ama en büyük boşluğu bırakanlar yüreğimden hiç bir yere gidemeyecekler. her ne kadar uzağa gitmiş olurlarsa olsunlar, yüreğimde onlara hep bir yer var. onlar, bıraktığı o büyük boşluklarda yeni benlerin büyümesine vesile oldular. söylesene şimdi nasıl anmam ben onları büyük bir mutluluk ve hayranlıkla. sevmiştim her birini, ve evet hep seveceğim.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">biliyorum, böyle kendi kendine konuşunca, delirdi zaar diyeceksin... bak delirmedim. ben oldum. doldum diyorum. dinle. ama dikkatle. bütün dikkatini bana ver. dinliyor musun? ben farkına vardım. evet! kendimin farkına vardım. ah! ne boş bir kelime, anlamını yaşamamış olana... ne diyordum... boşluk...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">boşluk dediğim şeylerin onlardan kalan olmadığını, benim olduğunu, yani daha onlar gelmeden önce o boşlukların bende zaten var olduğunu fark ettiğimden beridir... evet! fark ettiğimden beridir, o boşlukları benle kapadım. kendime kendimden bir yama yaptım anlayacağın. güzel oldu be! valla... kırk yama işi bilir misin sen? önemli olan bir araya geldiklerinde, birbirinden farklı; desen, kumaş ve parçaların bir bütün olmasıdır. ben oldum...duydun mu? ben yama işi oldum. güzel oldum. BİR oldum. anlamlı oldum. bazı parçalarım eksik şimdilerde... sen buna tahta da diyebilirsin. delirdi diye düşündüğün için diyorum. ama inan deli olmayı, sen gibi akıllı olmaya tercih ederim. ne de olsa, boşlukları ile delik deşik bir akıllı olmaktansa, kır(ı)k yama işi bir deli olmak, ona bakanın yüzüne; kocaman ve seyredilesi bir gülümseme yerleşmesine vesile olabilir.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: x-small;">Görsel / <a href="http://www.gcpatchwork.com/category/mygallery/">Patchwork Studio</a></span></i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-4657334945174345958?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-77734578596389246122011-04-11T09:07:00.002+03:002011-04-12T21:06:30.014+03:00<div style="text-align: justify;"><em>" (...) kendimin geçmişinden bir izdi bazı cümleler. senin tablondaki siyah kara leke gibi lekeydi onlar da bir zamanlar benim tablomda. şimdi o tabloyu tüm renkleri ile sevmeyi ve onun o güzelliğini görebilen biri olarak diyorum ki, zamana bırak herşeyi... bir tabloya uzaktan bakmak gerek ve sonra yakından ki hem bütünü hem de detaylarını görebilesin. bırak kurusun boya, aksın akacağı kadar, karartsın ne var ne yoksa değdiği yerleri... sen uzaktan seyrele olanı biteni. ve sonra kavrayınca nedenlerini ve niyelerini bir kere daha bak yakından. farkına varacaksın sığındığının sana bir şey öğretmek istediğini. O bir şey veriyorsa, ya henüz dersini almadığın içindir, ya da&nbsp;henüz öğreneceğin şeyler vardır.&nbsp; güzel olsun günün, sıklıkla gülümse. "</em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-sG9tzw8k11Q/TaKajPcD_2I/AAAAAAAAAQM/KUq2VLB1D4A/s1600/New_born_by_Rachyna.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" r6="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-sG9tzw8k11Q/TaKajPcD_2I/AAAAAAAAAQM/KUq2VLB1D4A/s320/New_born_by_Rachyna.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">yazdım bir blogtaki yazıya istinaden... ve bu sabah düşündüm üzerine, ona mı yazmıştım. onun için mi. yoksa kendime miydi kelimelerim. dün gece yüksek tabureli bar masasına oturmuş ağlarken, neyin telaşlı temizliği içindeydim. temizleyebilecek miydim? daha kaç gece gözyaşım akacaktı. ne zaman bitecekti içimin tortuları. sahi, ben dün gece yeniden doğup, hayata bir kez daha merhaba dememiş miydim? </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">her doğumda her çocuk ağlar mı gerçekten? neyi temizler daha anne karnından çıkar çıkmaz. ayrılığın dayanılmaz&nbsp;acısını&nbsp;mı? o en güvendiği, en sığındığı, en korunduğu yerden ayrılıyor diye midir acep onun da gözyaşları. bu durumda her ayrılık daha en başından gözyaşıyla kutsanıyor demek mümkün müdür? peki bizler büyüdükçe bu içgüdüsel davranışı mı tekrarlıyoruz ister istemez? aslına bakarsak, her ayrılışta bir parça gözyaşı döküyor oluşumuzun, (yeniden) doğuşumuzun şerefine olduğunu&nbsp;düşünmek&nbsp;tuhaf sayılmayabilir yani, derinlemesine bir düşünce havuzuna balıklama atlarsak, bu sonuca varmak da mümkün gibi.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif;"><span style="font-size: x-small;"><em>görsel / </em></span></span><a href="http://browse.deviantart.com/photography/?q=new%20born&amp;order=9&amp;offset=96#/d2x77nf"><span style="font-family: Times, 'Times New Roman', serif; font-size: x-small;"><em>deviantart</em></span></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-7773457859638924612?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-118638372030338322011-04-09T11:44:00.000+03:002011-04-09T11:44:02.630+03:00<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-3C2nYUxghjE/TaAa-3IcMrI/AAAAAAAAAQI/o9fUUXmg8ig/s1600/smile_by_jordache.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" r6="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-3C2nYUxghjE/TaAa-3IcMrI/AAAAAAAAAQI/o9fUUXmg8ig/s1600/smile_by_jordache.jpg" /></a></div><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br />uzun zamandır farkındayım bu durumun... çevremdeki insanlara komik gelen şeylere gülemiyorum ben. ama kendimi, hep söylediğim gibi, sıklıkla gülümserken buluyorum. balkonumda duran bir çiçeğin uzattığı dalına... bir yavru köpeğin bakışına... bir kız çoçuğu ile kelime oyunu oynarken bulduğu pembenin onun yanaklarında aldığı renge... karşımdaki adamın sıklıkla yakaladığım uzak duran ama yine de&nbsp;beni gören&nbsp;bakışına... sabahları güneşin doğuşuna şahitliğime... kayısı şeftali çayının kokusuna... bursa ve civarı kitabındaki yeşil türbe kapısındaki kız çocuklarının fotoğrafına... fairground attraction yorumu <a href="http://www.youtube.com/watch?v=oLUYA0Waf3w&amp;feature=related" target="blank">find my love</a>'ı dinlerkenki duyguma... kardeşimin ilk askerlik anısına... okuduğum kitapta gözlerimi kapatıp açtığım ikiyüzondokunzuncu sayfanın ilk cümlesinde geçen 'onu düşünüyorum'a, üstelik tam da onu düşünürken denk gelmeme... sadece beyazını sevdiğimi sandığım frezyaların aşkın rengi kırmızıya bulanmış hallerine, ve onların vazom olmadığı için büyükçe bir su bardağındaki suyu kana kana içerkenki güzelliklerine... bir adamı çok sevdim diye, onun önerdiği Ekvator Hikayeleri kitabını baş ucu kitabı yapıp, her gece onun sesinden okumama... nereden geldiğini bilmediğim, dekorasyon, ve tasarım tutkumun yarattığı dergi kalabalığının yükünü taşıyan, eskiden ekmek yapımında kullanılan tekneye baktığımda... doğaya ve yeni kültürleri keşfetme tutkumu televizyondan seyrederek geçirebildiğim zamanlara... her yalnız kalmak istemiyorum dediğimde, yapayalnız kalmama... çok düzenli, planlı olmak istediğim halde, bunu kısmen becerebildiğimde kendime aferin derken, kendimi yakalamama... ara ara insanları şaşırtıp fazla bakımdan gelen özgüvenin seksi kadın imajı yaratmasına ve benim buna her seferinde kanmama... küçük ayrıntılardan büyük tebessümler ve yıkıntılar yaratabilmeme... yoga ve meditasyon yaparken, bir an dağılıp, acaba insanlar ne düşünüyor diyerek toparlanması güçleşen zihnime... aşkı bir macera olarak gören, ve o maceradan kalan yaralarım iyileştiğinde, anıların güzelliği ile beslenen ruhuma... kirlenmesin diye pamuklara sardığım yüreğimin kocamanlığına... ve daha nice ayrıntının ben de yarattığı değişime gülümserken buluyorum kendimi. ve o zaman&nbsp;fark ediyorum ki; ben, ağız dolusu gülmeyi, yürek dolusu gülümsemeye tercih ediyorum.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">öfkeme yenik düşüp de sesimi yükselttiğim zamanlardan, hüzün denizlerinde boğulup kendi içime kapandığım anlardan, bardağın dolusu ile boşunu kıyaslayıp ille de üzülecek bir parçanın altını kalın kalın çizdiğim sabahlardan, tek başına uykuya daldığım her seferinde, dalmadan hemen önceki duygunun beni sarmaladığı gecelerden, ve bu zamanlardaki benden ise şimdilerde uzak duruyorum. ona birazcık zaman tanıyıp, kendinin güzelliklerini fark etmesi için yepyeni bir pencere daha aralıyorum. biliyorum 'bir' olmak hepimize iyi gelecek. sabırla beklemeye devam ediyorum. </div><div style="text-align: justify;"><br /><br />&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: x-small;">.görsel/</span></em><a href="http://browse.deviantart.com/?qh=&amp;section=&amp;q=smile#/d15lka1"><em><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: x-small;">deviantart</span></em></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-11863837203033832?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-84069527321615121832011-04-08T07:27:00.007+03:002011-04-08T08:40:32.881+03:00<div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-S9Axsflf8_Y/TTQLc2sCV3I/AAAAAAAAAM4/NcMHfKeTmc0/s1600/19652.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" r6="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-S9Axsflf8_Y/TTQLc2sCV3I/AAAAAAAAAM4/NcMHfKeTmc0/s320/19652.jpg" width="236" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: justify;">geçip giden zamana inat, büyümeyen çocuk yanımı sevdim, en olmadık zamanlarda asılan yüzümü gülümsetebilen küçük şeylerin varlığıydı en büyük hazinem, çok değil, bir kaç gün sonra bir yaş daha almış olacağım bu hayattan, torbamda ne kadar kaldığını bilmediğim yıllardan biri daha yerini alacak içindekileri biriktirmekten mutluluk duyduğum anılar kutusunda.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">o kutuda neler neler yok ki... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">geçenlerde katıldığım <em>'anlama' eğitiminde, "anlamaya çalışmayın, bazı davranışlarınız, anne karnına düştüğünüz 3 aydan başlayarak biriktirdiklerinizle bağlantılıdır. ve bir insan 7 yaşına kadar biriktirdiklerini, 70 yaşına kadar defalarca yaşar"</em> cümlesinden&nbsp;çok önce bırakmıştım anlamaya çalışmayı. şimdi sadece olan biteni fark etmeye çalışıyorum. anlamaya çalışmakla fark etmek arasındaki ince çizginin üzerindeyim. oradan bakıp, oradan görüyorum. bu yüzden bazen çakıl taşlarının küçüklüğüne bakmadan çok büyük düşüşler yaşıyorum. olsun varsın diyorum kendime,&nbsp;düştüğüm yerden gördüklerimi de ekliyorum kutuma. kutum sonsuz bir evren gibi... <br /><br /></div><div style="text-align: justify;">bir yanımın inadını kırmak zor olmadı. ama öyle bir yanım vardı ki, zaman zaman son nefesinde bir iyileşme evresine giren hasta gibi, ayağa kalkmaya çalışsa da artık o kadar dirençli&nbsp;olmadığından, içimdeki eski benlerle &nbsp;vedalaşma vakti çok uzakta değil. önümüzdeki günlerde yeni bir benin&nbsp;yeşermesi mümkün olabilecek gibi.&nbsp;bunu&nbsp;fark ettiğimden beri&nbsp;bir başkayım. bir başkayım dediğim her seferinde, zorlaşan sınavdan çakıyorum, şimdilik. <br /><br />geçenlerde aylardır yaptığımız çalışmanın verilerinin kaybolmasında sergilediğim şiddetli panik beni sarstı, öğrendim dediğim;&nbsp;sakinlikle karşılama, serin kanlı olma ve&nbsp;nefes alarak durulmadan&nbsp;eser yoktu. inanıyorum ki,&nbsp;bir adım daha iyileşmekti olan bitenin&nbsp;farkına varmak. belki de bu yüzden eskisine nazaran daha çabuk toparladım durumu.&nbsp;nihayetinde sorunu, zaman ve veri kaybı olmadan çözebildik.<br /><br />evet, zaman geçip gidiyor ve küçük şeyler yüzümü gülümsetiyor. içimdeki güneş, sevdiğim bulutların arkasına hep saklanacak ama ben mimozaları, fesleğenleri, frezyaları ve ortancaları hep seveceğim. beyaz papatyalar ve kır çiçekleri&nbsp;ise vazgeçilmezlerim olacak. sallanan bir koltukta oturup içtiğim çayı, okuduğum kitabı ve beni ara ara çaktırmadan seyreden seni neye değişebilirim ki...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">böyle işte,&nbsp;bir kaç gün sonra yeni bir yaştan bakacağım hayata,&nbsp;güzellikleri görebilmeyi,&nbsp;onların farkında olmayı, yüzümde gülümsemesiz, yüreğimde aşksız kalmamayı diliyorum kendime. dilekler söylenince gerçekleşmez diyenlere inat, bağır bağır bağırıyorum hatta... yeni bir yaşa, sımsıcak içten bir karşıma ile <em>MERHABA</em> diyorum. yeni yılın üzerinden geçen onca güne haksızlık etmek istemem ama, benim yeni yılım pazartesi sabahı uyandığımda başlayacak. evet! sevdiğim pazar bu defa bir başka mevsimin müjdecisi olacak. &nbsp;her şey tanıdık gelse de, her bahar olduğu gibi, ağaçlar yeni çiçekler açacak.<br /><br /><br /></div><div style="text-align: justify;">.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-8406952732161512183?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-78509867970396321152011-04-04T17:16:00.001+03:002011-04-04T17:26:07.966+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-8rQOADGrTJs/TNZB_Ico-SI/AAAAAAAAAC4/aPBTu1rhfCE/s1600/17472.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="257" src="http://3.bp.blogspot.com/-8rQOADGrTJs/TNZB_Ico-SI/AAAAAAAAAC4/aPBTu1rhfCE/s320/17472.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">yağan yağmura inattı benimkisi... gözü yaşlı bahara arka çıkmaktı bir parça. oturdum bir şemsiyenin yağmuru kısmen tutan ellerinin altında. sandalye üzerine öylesine bırakılıvermiş, kırmızı polar şalın, benim omuzlarımdan önce kiminkileri ısıtmış olduğunu düşünürken, bir sahlep ısmarladım gelen genç delikanlının bakışlarına. biraz kitap okudum, biraz kendimi dinledim, ve evet, her zaman ki gibi çokça seni düşündüm. neden böyle zamanlarda içimde vakti zamanında sızlamış yerlerin adresini bilmem gerek hiç bilemedim. ama yine o adresteydim: istanbul</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">sıcak bir sahlebi yudumlarken burnuma değen tarçının keskin kokusunu içime çektim. sen gibi oluşunu tuhaf karşılamadım. bugünlerde neyi içime çeksem sensin... neye baksam, neyi görsem... hep sen. mesela bir araba yolculuğu yaptım, körfez hiç sen kokmuyordu önce, sonra cam aralandı, içeriye giren koku caddebostan'daki ile aynıydı. gülümsedim, tahmin etmesi zor değil; belli belirsiz ağladım.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bir an(ı)... kızıltoprak'tan ayrılırken durduğum benzinlikten sevdiğimiz kurabiyelerden aldım. yanına koyu bir kahve kokusu iyi gider dedim. seversin bilirim. göztepe civarında yolu şaşırmasam iyiydi de, yanlış yerden dönmüştüm bir kere. yolu uzatıp üsküdar'a indim. oradan ver elini çengelköy. oysa ben o gün bostancıya gidecektim. yağmurun hızlanışına bile kulak asamayacak kadar seninleydim. hiç bitmesin istedim. (aslında bunu sanırım bir mektubun sonuna yazdım, ve yine öyle sanıyorum ki, sen bunu hiç okumadın.)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">dün (gece yarısı) saçma sapan bir telefondu gelen. ben senin sesini duysam dedim. ama ses, senin değildi. ben, senmişcesine dinlerken uyuyup kalmış olmalıyım. düşünürken, konuşmanın sonunu hatırlayamayınca bir rüya mıydı ki diye, duraksadım. anlayacağın uyanınca, sesimde sesin, günaydınlarıma kuşları ekledim. uçup gitsinler beni sana getirsinler diye açtım pencerelerin kanatlarını iki yana, işte o zaman gördüm yağan yağmurun &nbsp;asi çimenlerin yeşiline yaptıklarını. o saatten sonra, kanatları kırılan günaydımlarıma inattı benimkisi... gözü yaşlı kuşlarıma karşı çıkmaktı bir parça. oturdum balkonun yağmur alan tarafına. biraz bağırdım bulutlara, biraz kayboldum koyu sisin ardında, ve evet, her zaman ki gibi çokça seni düşündüm bahara yakışmayan soğuklarda. neden böyle zamanlarda içimde vakti zamanında sızlamış yerlerin adresini bilmem gerek hiç bilemedim. ama yine o adresteyim: kendi içimin sızısında... sendeyim.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-7850986797039632115?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-60772781894819867042011-03-31T12:54:00.003+03:002011-03-31T14:04:18.865+03:00<div style="text-align: justify;">yalanıyor... nasıl da sevimli dolanıyor masaların etrafında. belli rahatsız etmek değil niyeti. karnı tok olan beni bile baştan çıkartan tost kokuları sarıyor havayı. ben sadece açık çay içiyorum, sevdiğimden değil de, işte, zaman geçsin diye. bir adamla kadın tostlarını yiyorlar uyumsuz bir ahenk içinde. yüzü bana dönük adam; ne kadının, ne kedinin, ne de onları izleyen benim farkında. sırtı bana dönük, içtenlikli gülümsediğini resmettiğim kadın ise, elindeki tostu minik minik bölüp kediye atıyor. sevimli tekir, atılan her minik parçayı önce uzun uzun kokluyor. sonra tedirgin tedirgin etrafına bakıyor. dilinin ucu ile atılan parçayı tadıyor. sonra yine o bakışlar... tedirgin.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ona o parçayı atana teşekkür eder gibi durup bakıyor ve sonra gelen ayak seslerine kulak kabartıp, bu sefer de arabanın altına saklanıyor. gözlerini o küçücük tost parçasından hiç ayırmıyor. yüzü bana dönük adam da gözlerini tostundan ayırmıyor ama tek bir farkla; o etrafında olup bitenin ayırdında değil asla. bir süre sonra sırtı bana dönük kadının gülümsemesinin buruk tadının kokusu çarpıyor burnuma. kedi bu sırada etrafın da sakinleşmesini fırsat bilip kapıveriyor lokmasını. sonra yine o heykelsi, uslu duruşu sergiliyor. dili ile ağzının sularını siliyor. bu hareket ona nasıl da bir sevimlilik katıyor. hiç bir abartısı yok hareketlerinin, aksine öyle doğal, yapmacıksız ve içten ki... yapış yapış olmayan, mesafeli bu duruş, onu sevme isteği uyandırıyor.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-HAiqTa4v-HQ/TZRMr81oP1I/AAAAAAAAAQE/u1rTp_RMEGY/s1600/26737.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="236" src="http://4.bp.blogspot.com/-HAiqTa4v-HQ/TZRMr81oP1I/AAAAAAAAAQE/u1rTp_RMEGY/s320/26737.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">kadın yan gözle kedinin bu duruşundaki mesajı bir kez daha fark edince yine ısıtıyor gülümsemesi ortalığı. kedi ile sırtı bana dönük kadın arasında, yüzleri birbirlerine dönük adamla kadına göre seyretmesi keyifli ve &nbsp;bir o kadar düşündürücü çok daha paylaşımcı bir iletişim gerçekleşiyor. çayım bitmek üzereyken tostu biten adam, sırtı bana dönük kadına, yüzünde yamuk duran ve biraz da ezen bir gülümseme ile bakıyor. "yahu bırak kediyi köpeği de bitir şu tostunu da gidelim." kadının sesi ilk defa belki de o kadar yüksek çıkıyor: "sen hiç hayattan zevk aldın mı?" kalkıyorlar. adam "ben zevki senden alıyorum" diyor. kadın duymazdan geldiği adamın arkasında kalıp, tostunun son lokmasını ikiye bölüyor. az önce uzaklaşan kediye bırakılan bir teşekkür notu gibi, tostun küçücük bir parçasını saksının dibine avuç içlerinin sıcaklığı ile bırakıyor. onlar çıkmak üzerereyken kedi koşup geliyor. ona bırakılan notun başında o heykelsi duruşu ile etrafına bakıp, usulca eğiliyor. yemeğini kutsayan ve ona bahşedilenlere teşekkür eden kedinin halini seyrederken, kadının söyledikleri üzerine düşünüyorum: sahi,<i style="font-weight: bold;"> nedir hayattan zevk almak, fark edebilmenin ötesinde. </i>içtiğim çayın parasını bırakıyorum tabağın kenarına. ellerim ceplerimde yürüyorum yokuş aşağıya. kafamı her zaman ki gibi kaldırıp da gökyüzüne, teşekkür ediyorum; yapmacıksız ve bir o kadar samimiyim. beni anladığını hissediyorum. uzattığı gün ışığının sıcacık ellerindeki mesajı görmemek için kör olmak gerek, biliyorum.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><b><i><br /></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><br /></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><br /></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i>.&nbsp;</i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><br /></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><br /></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-6077278189481986704?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-75516708048857261662011-03-29T11:24:00.007+03:002011-03-29T14:13:36.942+03:00<div style="text-align: justify;">günler geçip gidiyor ve her sabah gülümseyerek uyandığım sabahlar, güneşin etkisi ile giderek artıyor. yaşamak bugünlerde dışımda buruk, içimde keyfe keder. yalnızlaşmak duygumu perçinleyen gidişler oldu mart ayında. ev sessizleşti. sokak ve yan mahalle de... ama boş arsanın sesi daha bir çok çıkıyor bugünlerde. çocuklar yeşeriyor kavga dövüş. ve park her zamankinden daha renkli baharın gelişine.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">yıllar geçip gidiyor ve ben her yıl biraz daha büyüyorum bu şehirde. hayata baktığım pencerelerimi çoğaltıyorum her yeni yaşımda. iyi ki diyorum, iyi ki farkına varıyorum açılan her bir penceremin. ve bakacak cesareti buluyorum uzaklara yahut da hemen yanıbaşıma. sıklıkla kendimi gülümserken buluyorum. her yıl bir önceki yıla göre daha çok gülümsüyorum. aklıma düşen, yüreğime kurulan, tenimde tuzunu bırakan her kim varsa affetmeyi becerebilmek, nefes almak demekmiş. ben en derin nefesimi, kendimi affetttiğimde aldım. sanırım artık bir türk filmi repliği tadında; mesudum diyebilirim.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-zQH5_TjmizI/TZGSu21x4TI/AAAAAAAAAQA/lHXUp4QBqQE/s1600/37818.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="226" src="http://4.bp.blogspot.com/-zQH5_TjmizI/TZGSu21x4TI/AAAAAAAAAQA/lHXUp4QBqQE/s320/37818.jpg" width="320" /></a></div><br /></div><div style="text-align: justify;">e madem türk filmlerine selam ettim, en sevdiğim film müziği ile de sizlere güzel günler diliyeyim.<br /><br /><br /></div>.<br /><object height="349" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube-nocookie.com/v/IMXYFlwVVuM?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="no"></param><embed src="http://www.youtube-nocookie.com/v/IMXYFlwVVuM?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="no" allowfullscreen="true" width="425" height="349"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-7551670804885726166?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-15275604680575245542011-03-20T08:28:00.000+02:002011-03-20T08:28:38.096+02:00<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh3.googleusercontent.com/-x2rD8DaRadM/TYWeDMcJc2I/AAAAAAAAAP8/AkL3tW3Lq3k/s1600/40087.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="227" r6="true" src="https://lh3.googleusercontent.com/-x2rD8DaRadM/TYWeDMcJc2I/AAAAAAAAAP8/AkL3tW3Lq3k/s320/40087.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bu ay, oyuncak ayı olsun diyorum kendime. eski zaman oyuncaklarını çağırıyorum şimdime. çocukluğumun şen sokaklarında, bağıran bir kız çocuğu var. avaz avaz bağırıyor anne diye. nereden aklıma geliyor o kalabalık. neden bugün, bu sabah bir oyuncak ayı resmiyle. neden en çoşkun olduğum bir anda, sesinde bir acı, anne diye bağıran bir çocuk. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">yağmur yağıyor gene. bu yıl bahar hep erkenci! fark edince zamanı değil diye, çekiliyor geldiği gibi sessizce. zamanı bırakıyor henüz yağması gereken yağmura. yağmur kimi zaman öfkeli, kimi zaman usul yağıyor. sis bulutları, gri gökyüzü nasıl da biliyor fon olacağını bir romanın en kasvetli yerine.&nbsp; o da zamanını bekliyor açaçak güneşlerin. her roman biraz hüzün, biraz aşk, biraz da umut barındırmaz mı içinde... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bir fotoğraf seçmek için dolaştığım galeride, bir oyuncak ayı, bir şemsiye, bir yağmur, kayalar, taşlar ve bir kız çocuğu... ne söylemek istiyor bana diyorum. fotoğrafa uzun uzun bakıp, cama vuran damlanın peşine takılıyorum. çocuk sesleri için zamanını bekleyen sokağın şimdiki misafirinin, kendi yalnızlığını büyütmek için sokağınkine karışacak olan kendim olduğunu biliyorum. fotoğrafa son bir kez bakıp, adının ayrımına varıyorum. yüzümde havayı ılıtacak bir gülümse beliriyor. yağmurluğumu alıp, kapıyı kapatıyorum. </div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><em>fotoğrafın adı: <strong>there is hope.</strong></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-1527560468057524554?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-41825943218242801602011-03-17T10:16:00.000+02:002011-03-17T10:16:01.056+02:00<div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><object height="28" style="clear: left; float: left;" width="335"><param value="http://www.divshare.com/flash/audio_embed?data=YTo2OntzOjU6ImFwaUlkIjtzOjE6IjQiO3M6NjoiZmlsZUlkIjtzOjg6IjExODE4ODcxIjtzOjQ6ImNvZGUiO3M6MTI6IjExODE4ODcxLTBiZiI7czo2OiJ1c2VySWQiO3M6MToiMCI7czoxMjoiZXh0ZXJuYWxDYWxsIjtpOjE7czo0OiJ0aW1lIjtpOjEzMDAzNDg3MTk7fQ==&autoplay=default" name="movie"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed wmode="transparent" height="28" width="335" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" src="http://www.divshare.com/flash/audio_embed?data=YTo2OntzOjU6ImFwaUlkIjtzOjE6IjQiO3M6NjoiZmlsZUlkIjtzOjg6IjExODE4ODcxIjtzOjQ6ImNvZGUiO3M6MTI6IjExODE4ODcxLTBiZiI7czo2OiJ1c2VySWQiO3M6MToiMCI7czoxMjoiZXh0ZXJuYWxDYWxsIjtpOjE7czo0OiJ0aW1lIjtpOjEzMDAzNDg3MTk7fQ==&autoplay=default"></embed></object></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">bir şarkı... </div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">ama herhangi bir şarkı değil. </div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">sabahtan beri dilimde. </div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">ama herhangi bir şarkı gibi değil. </div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">kıyamadığım onca duyguyu taşıran bir şarkı. </div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">biliyorum bugün&nbsp;hep benimle olacak. </div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">yalnızlığa en iyi gelen şey nedir bilir misiniz? </div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">bir şarkı dinlemek. </div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">ama herhangi bir şarkıyı değil, </div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">onun şarkısını dinlemek. </div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">biliyorum bugün hep benimle olacak.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">sesi kulağımda, </div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">bakışı gözlerimde,</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">eli elimde,</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">yüreği benim için atacak.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">bugün bir şarkı dinlemek lazım.</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">ama herhangi bir şarkıyı değil...</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-4182594321824280160?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-24534040313569143172011-03-16T12:57:00.000+02:002011-03-16T12:57:36.376+02:00<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh6.googleusercontent.com/-qaBdG1iJtYs/TYCWnlUXyfI/AAAAAAAAAP4/3u2oKVZvvEM/s1600/stock-photo-ganesha-diwali-greeting-38827345.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" r6="true" src="https://lh6.googleusercontent.com/-qaBdG1iJtYs/TYCWnlUXyfI/AAAAAAAAAP4/3u2oKVZvvEM/s320/stock-photo-ganesha-diwali-greeting-38827345.jpg" width="226" /></a></div><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Bir Kaç Gün Önce</strong></div><div style="text-align: justify;">oysa iki üç gün önce de beraberdik. a dedik önce ve sonra&nbsp;u dedik ve m dedik en sonunda. kısa kısa... uzun uzun... uzun kısa kısa... kısa uzun kısa... kısa kısa uzun... sonra uzun uzun uzun... ben nefessiz kaldım. a dedik önce ve&nbsp;u dedik ve&nbsp;o dedik ve m dedik... om dedik sonra... ommmmmmmmmmm... titreşen dudaklarımız mıydı sadece. ommmmmmmm... gözlerimi kapadım, vals ediyordu bir adamla kadın. a dedim önce ve u dedim sonra, bir o geldi sakin ve m dedi dudaklarım titreyerek. ommmmmmm dedim. gözlerim kapalı. uzun uzun uzun. ben her seferinde nefessiz kaldım. düşüncesiz kaldım bir an sadece. om. Hadi şarkı söyleyelim şimdi dediler. ganesha... evet, işte yine karşımda. ne demek istiyor bana. onu ilk gördüğüm kadının enerjisini, bana onu hediye eden kadının enerjisini, onu bana anlatan kadının enerjisini... hepsini hissediyorum. O burada. bende. benimle. içim çoşkun gene. bağıra bağıra şarkıyı söylüyor, ellerimi çırpıyorum. ganesha... ganesha...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Bir Kaç Gün Sonra</strong></div><div style="text-align: justify;">ne kadar pozitif enerjin dedi... ona bileğimi gösterdim. om dedi. evet! om dedim. neden sağda dedi. solda olsa... ben solağım dedim. sağda olsun ki hep göreyim. gülümsedim. ne kadar pozitifsin, sımsıcak dedi... gülümsedim. o kadar pozitiftiki, bende kendini gördüğünü, onda kendimi gördüğümü... çoğalttığımızı, çoğaldığımızı, benim o, onun ben... ikimizin de O olduğunu fark edemedik bir an. gülümsedik sadece. o bana, ben ona, birbirine bakan aynalar gibi sonsuza uzadık... sonsuza gülümsedik. çok güzeldik. görülmeye değerdik. <br /><br /><br /><br />.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-2453404031356914317?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-37678219047998478522011-03-14T14:56:00.000+02:002011-03-14T14:56:27.375+02:00<div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh6.googleusercontent.com/-_0teGzh7AeU/TX4QTeXKdRI/AAAAAAAAAP0/tOFa3cvYyZo/s1600/24752.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="227" q6="true" src="https://lh6.googleusercontent.com/-_0teGzh7AeU/TX4QTeXKdRI/AAAAAAAAAP0/tOFa3cvYyZo/s320/24752.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ne yalan söyliyeyim yüreğim az önce hop etti. nefesim kesildi. düşünceye taşındı ne var ne yok. geçmiş anlar sinemasında bir saniyelik bir gösterim ve perdeler kapandı alkışlarla. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ne yalan söyliyeyim yüreğim hop etti ve hemen ardından bir damla yaş küçük bir havanda dövüldü. yüreğe taşındı ne var ne yok. düşünce dondu kaldı bir süreliğine. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">yüzdeki gülümsemenin saklısında bir anı göz kırptı. güneşe tutkun bir sevdaydı benimkisi. güneşi görünce yüreği hop eden herkese selam olsun o halde. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-3767821904799847852?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-17941360609467292452011-03-13T11:15:00.002+02:002011-03-13T11:23:46.586+02:00<div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">uzayıp gidiyordu saatler ve ben sokaklarında kaybolduğumda sen camdan bakıyordun. bir küçük çakıl taşına bakardı farkıma varmam. eğer o taşı alıp atabilseydim ve denk getirebilseydim yüreğine, sen de benim farkıma varırdın mutlaka. bilir misin insan en çok maviyse kirpikleri ve gözünden akan turuncu yaşa şaşırıyorsa kaçıyordur kendinden diye düşünmem boşuna değil benim. önce kendinin farkına varacaksın, kirpiğinin tuzuna, dilinin balına, önce kendin varacaksın tadına. sonra... sonrası kolay diyorum sana. sonrası çok kolay.&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">yine uyumuyorum gecelerdir... geceler gündüzüm oldu, gündüzler hüznüm. hüznümü yaratan o garip uğultulu ağrı. hani şu yaygın olan. sabah uğultuyla savaşıyorum. sonra öğlen oluyor. garip bir sessizlik çöküyor içime öğle vakitleri, ezanın ardından bir uyku bastırıyor, ölüm geldi de kapında yatıyor sanırsın. garip! ama o kadar da değil. derin bir depresyonu resmet dersen, uykuda bir çocuk çizerim sana. ne kadar sarsarsan sars kalkmak bilmez bir çocuk. gözleri hali hazırda bir "hadi"ye aç. ama o hadi, kendinden gelecek. öyle senden, benden, çakıl taşında falan değil. kendinden, kendiliğinden...</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">sonra akşam oluyor. nasıl bir ağırlık... gecenin rengi kadar karanlık. yıldızsız ve ıssız geceler vardır ya... çakıl taşları olsa bari dersin. vakti zamanında attığım çakıl taşları olsa da yolumu gene bulsam. ç</span><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">akıl taşı dedim de, atsa mıydım o taşı sana. farkıma varıp, farkıma vardırsa mıydım seni de. oysa ben senin yazınsam, gözümün yaşı sanaysa, yüreğimdeki aşk sensen, söylesene ne gerek var çakıl taşına. bak ve gör. gör de söyle. söyle ki bilsin dünya alem; eğer bir kadının kirpikleri maviyse ve akıyorsa göz yaşı turuncu ama alabildiğine, kendinden kaçıyordur bir çakıl taşı sol elinde; farkına varmamak için kendinin, kendinde olanın, kendiğinden olanın... koşuyordur geriye.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh4.googleusercontent.com/-09FLNNuVnPM/TXyKR7H0EKI/AAAAAAAAAPw/6teINvGLTDo/s1600/35684.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="192" src="https://lh4.googleusercontent.com/-09FLNNuVnPM/TXyKR7H0EKI/AAAAAAAAAPw/6teINvGLTDo/s320/35684.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 19px;">.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Arial, &quot;Helvetica Neue&quot;, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; line-height: 19px;"><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-1794136060946729245?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-1942384378169333252011-03-12T00:23:00.001+02:002011-03-12T00:38:18.316+02:00<div style="text-align: justify;">sabahın erkeni, bir uyanma sonrası... iyi hissetmediğim kesin, bilmiyorum nasıl başlar insan güne, güle oynaya. oysa ben her sabah gülümserim uyandığıma. bir günüm daha var bu ömürde diye şükrederim. kendimce bu gülümsemeye güle oynaya anlamı yüklerim. öyle demez beni gören, gözümde saklı hüznü görmek marifetmiş gibi, öpüşünü bırakır alnıma.<b> sanmak! </b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">alnımın ısınışını o öpüşe yorarım. oysa, ateşim çıkmış. açmışım üstümü. insan yalnız uyuduğunda böyle olur. bir örteni bulunmaz. üşür. üşüdüğüne uyanmaz. donar. rüya da kar. beyaz günlerimiz ne kadar az değil mi diye soran olursa, değil demek istersin. ama bilirsin beyaz günlerin karşılamaz anılar denizinde seni. denizin yüreğe vuran köpükleri hep bulanık. <b>fümeye çalan bir gri!</b><br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh3.googleusercontent.com/-fyMiLoXLnJs/TXqgl5m5AgI/AAAAAAAAAPs/ZX77bstFi3g/s1600/26969.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://lh3.googleusercontent.com/-fyMiLoXLnJs/TXqgl5m5AgI/AAAAAAAAAPs/ZX77bstFi3g/s320/26969.jpg" width="290" /></a></div><br />böyle sabahlarda sokak aralarında saçak altlarında sığınırım ben. sonra dayanamaz sokaklarda dans ederim bazen, vals yaparım, tango ve&nbsp;swing... ah! swing çaldı mı görmelisin beni. yüzüm dans eder benim. gözlerim ve sesim. kimse görmez, bilmez ben her gece yapayalnızlığımı büyütür koynumda, sabahına bir avuç dolusu umuda dönen gözyaşlarıyla başlarım güne. gülmekten katıldı da gözünden gelen yaştan parlıyor sanırsın ışıltılı kahverengimi.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br />ne çelişki değil mi? ben güle oynaya başlıyorum güne, üstelik 'rağmen' gülümsüyor gözlerim ve senin görebildiğin vakti zamanında bıraktığın hüzün. öyle olsun be sevgilim.<br /><br /></div><div style="text-align: justify;">gören göz diye boşuna dememişler. ben senden sonra kaç sabahtır güle oynaya başlıyorum güne, yüzümde içten bir gülümseme. yastığım dilsiz, yastığım düşsüz diye beni de öyle sanma. düşlerim vardı dilli düdüklü, telli duvaklı düşlerim var hâlâ. düşlerimi gelin edeceğim, beyazlar giydirecek, beline kırmızı bir kurdela takacağım. yok, öyle bakire düşler değil benimki, el değdi, eller değdi, ama olsun değil mi ki şimdi güle oynaya uyandım bu sabaha, yeniden bembeyaza boyarım düşlerimi. her sabah hiç üşenmeden, yıkarım kirlerini. ve ben her sabah sevgilim, senin uyu deneme inat, uyanırım uykularımdan güle oynaya. senin gördüğün yalnızlığa, hüzne, kırılmışlığa... kızmadan, gücenmeden, senden birşey beklemeden, beni ezip geçmene izin vermeden, uyanırım gülümseyerek bembeyaz boyanmış bir sabaha. <b>sabah düşü!</b></div><div style="text-align: justify;"><br />böyle bir sabahta&nbsp;duydum şarap kokusunu ben ilk defa. bordaya çalıyordu rengi, tanenliydi ve alkolunu örtüyordu olgun kırmızı meyveleri. şarap nasıl da yakışır değil mi, düşlerin, bembeyaz bir servis tabağında türlü çeşit peynirle birlikte sunuluyorsa. tütsülenmiş etlerin is kokusu gelsin burnuna, bir parça susamlı ekmeğin yanına koy bir salkım kırmızı üzümü. öylece düşün. öylece dur. öylece sus. bırak için dans etsin. gözlerin gülümsesin. sesin titresin. sen aşk de buna:<b> şarabi aşk!</b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ateşin yükseliyor... bırak yükselsin. insan en çok hastayken ve haskayken yalnızsa düş görür... bırak ateşin düşlerini temizlesin. sen yastığına koy başını. sessiz ve düşüncesiz. uyusun düşlerin... uyusun da şarabın kokusunda büyüsün. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-194238437816933325?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-67610224535363779622011-03-11T07:29:00.003+02:002011-03-11T09:20:27.069+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh3.googleusercontent.com/-qGx4qRwtqbM/TXmyUIABr3I/AAAAAAAAAPo/sIzAcW_4Z9o/s1600/38812+%25281%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="219" src="https://lh3.googleusercontent.com/-qGx4qRwtqbM/TXmyUIABr3I/AAAAAAAAAPo/sIzAcW_4Z9o/s320/38812+%25281%2529.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">telaşa kapılma hemen, oldu işte, sen yazdın, senin kaleminden çıktı o kelimeler... ama bir düşün, sen mi yazdın. ne fark eder deme. oku, ne demek istemişsin, bir daha oku, yüksek sesle, bağırmana gerek yok. bağırma hatta. sadece oku. anla. ne demek istemişsin. ne demek istenmiş sana. yazmak biraz da okumak için değil mi? okumak ve kendini bir kere de kelimelerinden tanımak. sevmedin mi kendini. içindekini. senden kopup geleni. yitip gidinceye kadar yaz. kolun kopuncaya kadar... parmağını oynatamayacak hale gelinceye kadar yaz.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">sonra bi' dur. durul. kar erirken nasıl damlar değil mi? nasıl da kalır bir kuytuda ve katılaşır o pamuksu görüntüsü. acılar da böyledir. sen eridi gitti sanırsın. sonra bir kuytuda karşına çıkan o beyazlığa şaşırır, tam yanından geçip gidecekken,&nbsp; dayanamaz, ayak ucunla yoklarsın. erir bir parça(n) daha. erirken bulaşır çıplak ayaklarına. ayakların üşür. ellerine ulaşır soğuğu. ellerin üşür ama sen gene de yürürsün. yoluna devam eder, gidersin.&nbsp;o üşüme yüreğine insin istemezsin. ama insansın işte, yenik düşersin, yüreğini de üşütürsün. sobayı hatırlamaz, odunu hatırlamaz, nefesi görmezden gelirsin. kendi nefesini. üşümeye odaklanırsın, al işte sana, eşikte oyalanmak için bir neden daha: üşüyen yürek. </div><div style="text-align: justify;"><br />sen, olur da bir gün yolun oradan geçerse, yine, işte o zaman fark bile etmezsin, nerede kalmıştı bir parça kar, nasıl da dönüşmüştü&nbsp;kristalleşmiş bir yoğunluğa diye düşünmezsin. aklına bile gelmez. unutmak değildir bu. hatırlamayacak kadar karışmıştır toprağa yağan karların. nem olup havaya, yağmur olup ağaca... bir döngüdür hayat. senden Ona, Ondan sana. sen gelenin de gidenin de keyfine bak. yaslan arkana ve iyi ki de. iyi ki farkındayım. olanın bitenin, gelenin gidenin... ya da bırak içinin güneşini, eritsin ne varsa. bir odun daha at ya da sobaya. kendi nefesinden körük yap kendine. sönmeyen bir ateş bu. hem Ona varmak için ölmek mi gerek! &nbsp;sadece beni öldürmek gerek. yaradılışında ben olan bir kadın için en zorunu sana verdi diye kızma. sana güvendi. yapabileceğine inandı. sen de Ona güven. sadece Ona. bırak kendini. ne okudun geçenlerde:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><blockquote style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: #432254; font-family: good-kitty-1, good-kitty-2, cursive;">Sadece doğru zamanda doğru yerde olmak ya da doğru şeyi doğru zamanda yapmak gibi bir şans vardır. İkisi de insanın başına sadece, kalbini hırstan ve planlardan arındırdığın, yaşadığın ana kendini bıraktığın zaman gelir...</span></blockquote>dene!<br /><br /><br /><i><br /></i><br /><i>kn: burada olduğun için teşekkür ederim.</i><br /><br /><b>New Morning</b><br /><object height="240" width="320"><param name="movie" value="http://www.dailymotion.com/swf/video/x5ayhw?width=320&theme=spring&foreground=%23C2E165&highlight=%23809443&background=%23232912&autoPlay=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowScriptAccess" value="always"></param><embed type="application/x-shockwave-flash" src="http://www.dailymotion.com/swf/video/x5ayhw?width=320&theme=spring&foreground=%23C2E165&highlight=%23809443&background=%23232912&autoPlay=1" width="320" height="240" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always"></embed></object><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-6761022453536377962?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-42505447043018310212011-03-09T12:57:00.000+02:002011-03-09T12:57:02.631+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh3.googleusercontent.com/-vad9Q5gz3do/TXdcISBSakI/AAAAAAAAAPk/oQCztSyDzL4/s1600/38870.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" q6="true" src="https://lh3.googleusercontent.com/-vad9Q5gz3do/TXdcISBSakI/AAAAAAAAAPk/oQCztSyDzL4/s320/38870.jpg" width="217" /></a></div><br />günler sonra kar yağıyor...<br />ve ben bembeyaz bir uzaklığa bakıyorum.<br />usul usul atıştıran kristaller de olmasa, zaman durdu sanacağım. <br />ben günler sonra suskunluğumu bozuyorsam, kar yağdığından falan değil...<br />seni özlediğimden hiç değil...<br />sana olan öfkeme yenik falan da düşmedim...<br /><br />sadece Ona, daha iyi bir planın varsa elini çabuk tut demek için&nbsp;bozuyorum...<br /><strong><em>elini çabuk tut, çünkü yüreğim buz tuttu</em></strong><br />farkında mısın bilmiyorum ama bugünlerde ben, sürekli yokuş aşağı kayıyorum...<br />ve yer yer incelen buzun üstünde durmakta giderek zorlanıyorum.<br /><br /><br /><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-4250544704301831021?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-56379804164868752662011-03-06T09:30:00.001+02:002011-03-06T09:33:49.244+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh3.googleusercontent.com/-xZwFjTjZWQU/TXM3vg8xzpI/AAAAAAAAAPg/lBGhdGv9b2E/s1600/23463+%25281%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="290" src="https://lh3.googleusercontent.com/-xZwFjTjZWQU/TXM3vg8xzpI/AAAAAAAAAPg/lBGhdGv9b2E/s320/23463+%25281%2529.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana, arial; font-size: 12px; line-height: 16px;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana, arial; font-size: 12px; line-height: 16px;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: &quot;Verdana&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 9.0pt;">Bir kız çocuğunun büyümesi ne zaman biter acaba? İlk âdet gördüğünde mi, 18 yaşını doldurunca mı, evlenince mi, saçına ilk ak düşünce mi? </span><span style="color: black; font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></div><div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;"><br /></div><div style="margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: &quot;Verdana&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 9.0pt;">Bence hiçbiri değil. Bir kız çocuğu büyümez, kaç yaşına gelirse gelsin asla büyümüş gibi hissetmez kendini. Son nefesini içi arzularla, heyecanlarla dolu bir kız olarak verir.</span><span style="color: black; font-size: 13.5pt;"><o:p></o:p></span></div><div style="line-height: 12.0pt; margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;"><br /></div><div style="line-height: 12.0pt; margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: &quot;Verdana&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 9.0pt;">Ama değişim yaşar. Hayat o kızı sürekli değiştirir ve bu değişimlerin hiç şaşmayan bir aktörü vardır: Bir erkek. Geriye bakınca Ahmet’in bile beni olgunlaştırmış olduğunu anlıyorum, Tarık’ın etkisi daha az bile olsa onun da faydası oldu ama kişiliğimdeki en büyük değişimi yaşlı bir erkeğe borçluyum. Aramızda ne aşk, ne cinsellik, ne aynı ülkeyi,aynı dili paylaşma durumu bulunan, kısa bir süre tanıdığım bir erkek.<o:p></o:p></span></div><div style="line-height: 12.0pt; margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;"><br /></div><div style="line-height: 12.0pt; margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: &quot;Verdana&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 9.0pt;">Şu anda başka bir Maya var. Daha huzurlu, daha sevecen, daha anlayışlı.<o:p></o:p></span></div><div style="line-height: 12.0pt; margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;"><br /></div><div style="line-height: 12.0pt; margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: &quot;Verdana&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 9.0pt;">Son günlerde kendimi, Ahmet’i bile anlamaya çalışırken yakalıyorum. Daha doğrusu anlarken. Onun da herkes gibi sorunları vardı. Beni de seviyordu oğlunu da. Belki de bu ilişkinin kopmasında benim hırçın kişiliğimin de etkisi olmuştu.<o:p></o:p></span></div><div style="line-height: 12.0pt; margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;"><br /></div><div style="line-height: 12.0pt; margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: &quot;Verdana&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 9.0pt;">Gerçekten hırçın olan hiç kimse bunu kabul etmez, edemez. Gerçekle yüzleşebilmesi için ancak o ruh durumundan çıkmış olması gerekir. <o:p></o:p></span></div><div style="line-height: 12.0pt; margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;"><br /></div><div style="line-height: 12.0pt; margin-bottom: .0001pt; margin: 0cm; text-align: justify;"><span style="color: black; font-family: &quot;Verdana&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 9.0pt;">Eski Maya’nın güvensizliği, onu bu sert dünyaya dişlerini göstermeye itiyor, açık vermemek için sert bir kabukla çevreliyordu. Yıllar boyunca Kerem’i eleştirmiştim ama asıl bunu yapan bendim. Aşırı denetimci, hayatın her anını ve etrafındaki insanları kontrol etmeye çalışan bir genç kadın... Oysa hayat karmaşık yollardan oluşuyordu, hangisine gideceğine de her insan kendi karar veriyordu. (*)<o:p></o:p></span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana, arial; font-size: 12px; line-height: 16px;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: small; line-height: normal;">&nbsp;</span>&nbsp;</span></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana, arial; font-size: 12px; line-height: 16px;"><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana, arial; font-size: 12px; line-height: 16px;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana, arial; font-size: 12px; line-height: 16px;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana, arial; font-size: 12px; line-height: 16px;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana, arial; font-size: 12px; line-height: 16px;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana, arial; font-size: 12px; line-height: 16px;">(*) Zülfü Livaneli / Serenad kitabından <a href="http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/17195083.asp?yazarid=12&amp;gid=61">alıntı</a></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">.</div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-5637980416486875266?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-84209706512366994162011-02-28T10:13:00.002+02:002011-02-28T10:17:00.524+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh4.googleusercontent.com/-7EMHnTtC6-8/TWtXZwmNknI/AAAAAAAAAPY/sY9fHwRKb7I/s1600/39664.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="224" l6="true" src="https://lh4.googleusercontent.com/-7EMHnTtC6-8/TWtXZwmNknI/AAAAAAAAAPY/sY9fHwRKb7I/s320/39664.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">yalnızlık duygum azgın bir dalgadır, vurur yürek kıyılarımı. yıkmadığı hiç görülmemişti...&nbsp;evet, miş'li geçmiş&nbsp;zamanlarn unutulmaya yüz tutmuş masalları...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">geçtiğimiz hafta inen nur sadece yüzümü aydınlatmadı, çıkıp geldiği yüreğim de bir o kadar ışıldıyordu, sımsıcaktı. kendi kendimi seven kendimin kendime kendimden kopup gelen dönüşmüş bir kendimdi hediyem: evrenle uyumlu kendim. evet! kendimi kendime hediye ettim. evreni bana, beni evrene...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">aldım başımı, sağ duyumun hadi demesi ile çıktım yola. yol yol değil. biliyorum.&nbsp;gittim daha da önce. ama bu sefer baktığım yer farklı. gidiyorum, olacakları bile bile. yanıltmadı evren beni. oldu! miş'li geçmemiş bir zaman diliminde olsam, kahrımdan taş taş üstünde kalmayacak olan kıyılarımda, bu sefer sonsuz beyaz kumlar üzerinde yürüyüş yapan beni gördüm. ayakları mutluluktan havaya çarpan benin çocuk hallerini tuttum ellerinden. savurdum rüzgara. rüzgarı sevdim. beni hiç üşütmedi. ne var ne yoksa çıkarttı üzerimdekileri. çırıl çıplak kalmadım ama hafifledim. kalan bir kaç katı atmak için belki de melteminde dillenirim, dedim. evet! Ona... baktım gökyüzüne, iyi ki, dedim. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">evet, ayaklarım yere sağlam basmıyordu, gökteydi... ve&nbsp;yüreğim... evet, yüreğim kanatsız kuştu. ahenkle bütünleştim kumlarla, denizle, havayla... uçtummm... uçtum.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">güzeldi... yağmurun, ben her kafamı dışarı uzattığımda sadece öper gibi yağması da&nbsp;yaşamaya değerdi.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-8420970651236699416?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-493563792959298312011-02-23T10:30:00.000+02:002011-02-23T10:30:38.429+02:00<div align="justify" class="tweet-text" sizcache="38932" sizset="0"><blockquote><div class="tweet-text">insan kaç kez döner başladığı yere. bir çemberde yaşamak gibi zaman bugünlerde. dönüp duruyorum. durduğum yer hep gece yarısını&nbsp;beş geçe.</div></blockquote><br />yazdığın cümleleri bazen dönüp okuduğumda ne demek istemişsin diyorum. neden bir çember. neden gece yarısı. neden beş geçe... neyi anlatmak istiyorsun kendine. <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-R7NbGHZZWuo/TWS5AED2eqI/AAAAAAAAAPU/G5yiheLInn4/s1600/35746.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" j6="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-R7NbGHZZWuo/TWS5AED2eqI/AAAAAAAAAPU/G5yiheLInn4/s320/35746.jpg" width="320" /></a></div><br />kendi halini resmedecek bir fotoğraf ararken fark ediyorum. sen pencere kenarından oturup geçen zamana bakıyorsun. 'geçmişin ırmaklarında hırpalanan yüreğime bu yağmur da ne' evet, kafandaki derin sessizliğin ve belirsizliğin içinde dolanan&nbsp;tilki kuyruklu cümle bu. oysa karşına çıkan geçmişin bir adı var:&nbsp;<strong><em>kendini tekrar eden anafor.</em></strong><br /><br />bırak öyle olsun. kendini tekrar etsin hayat. ders çıkartmayı bilmeyen aklının yüreğe hükmü yok bu sefer. daha önce yıkandın sen&nbsp;bu acılarda. unutma!&nbsp;üzülmek yürekle ilgili, değdirme yüreğine ellerini. onun kirli ellerini, sadece tenine değdi diye kutsayacak değilsin ya!canına değmediği sürece, canı canın değildir. bırak, elleri boşluğunda dolansın dursun şimdi. sen! gece yarısını beş geçe çalan telefondaki sese seslen, ona&nbsp;meydan oku:&nbsp;<strong><em>cesaretin varsa, sabahıma gülümseyen bir günaydın olsana... </em></strong>de. bak o zaman göreceksin pençe gibi ellerini nasıl da götürecek korku ile yüzüne. nasıl da pusu kurmuş bir öfke binecek sesine. uzağında durman için hepsi. hepsi lâyık olmayanın uzağında durmak için. gece yarısını beş geçe kolaydır sevişmek. zor olan sabah uyanınca öpmektir. sen hep zor olanı sevdin, kendine bunun için küsme. hem hatırlasana ne demiş Mevlana:<br /><br /><br /><div class="tweet-text" style="text-align: center;">Üzülme! </div><div class="tweet-text" style="text-align: center;">İstediğin bir şey olmuyorsa, </div><div class="tweet-text" style="text-align: center;">Ya daha iyisi olacağı için, </div><div class="tweet-text" style="text-align: center;">Ya da gerçekten de olmaması gerektiği için olmuyordur.</div><br /><br /><br /><br />.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-49356379295929831?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-87509279972341948642011-02-22T14:14:00.000+02:002011-02-22T14:14:36.575+02:00<div style="text-align: justify;"><div class="entry"><blockquote>Onca gülen yüzün arasında, bütün sevinçlerini yitirmiş bir gülümseyişle duruyordum öylece. Anlıyorlar mıydı beni dersin? Anlatamıyordum ki. Neresinden başlayacağımı bir türlü bilemediğim bir hikâyenin kıyısında kalmış, bir dere olmuş akıyordum usul usul. Akıp giden bir derenin derinliğinden kim kuşkuya düşerdi ki? Oysa azalmıştı suyum. Küçük bir çocuğun ayak bileklerinde dolanır dururdum en fazla. Ya da çakıl taşından hallice bir parça taşın etrafında. Ben, kimse görmeden akan küçük bir dereydim yalnızca. Daha fazlası nasıl olunur bilmiyordum ki...(*)</blockquote><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-yqFGqQcDc1c/TWOjbOZNQHI/AAAAAAAAAPQ/2ivTCkryBKQ/s1600/36350.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="226" j6="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-yqFGqQcDc1c/TWOjbOZNQHI/AAAAAAAAAPQ/2ivTCkryBKQ/s320/36350.jpg" width="320" /></a></div></div><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">daha fazlasıydın bir zaman... çok daha taşkın bir nehir... belki yıkıp geçtiğin yerleri bile hatırlamıyorsun. ama çok daha fazlasıydın bir vakit. azalmayı öğrendin. atmayı fazlalıklarını. bir çocuğun zıplayarak kendini eğlendireceği bir su birikintisisin şimdi. bir karıncanın içtiği azıcık su ol artık. öyle ki, güneş vurdu mu yüzüne, çeksin toprağın seni içine...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em>yazdım. durdum ve düşündüm. kendime mi sesleniyordum. bana mıydı sözlerim. ben bir çocuğun kendini eğlendireceği bir su birikintisinden başka bir şey değil miydim. <strong>evet! öylesin</strong> diye bağırdı kızgın yanım kendime. <strong>hak ettin</strong> dedi sonra. sonrası uyumak isteği. derin, sonsuz bir uyuma. dersini öğrenemeyen bir çocuğun her girdiği sınavda daha fazla zorlanması gibi hayat bugünlerde. soru her defasında daha zor, daha karmaşık... daha çözümsüz gibi...&nbsp;</em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em>senin istediğin gibi olamıyorum, sevemiyorum diye nedir bu tokat üstüne tokat. isyankar değilim. ama cehennemse yaşatmak istediğin, başardın... ben cehenneminde yanmayı da kendime bir ödül bilirim. </em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Sensiz camide, namazda işim ne?<br />Seninle buluşma yerim meyhane.<br />Benim sevmem de böyle, yüce Tanrı:<br />İstersen kaldır at cehennemine.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br />&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><em>(*) </em><a href="http://tulaysahince.blogspot.com/2011/02/dere.html"><em>parpali'den</em></a></div><div style="text-align: justify;"><em>(**) Ö.Hayyam</em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-8750927997234194864?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-22416047980818672192011-02-21T09:15:00.000+02:002011-02-21T09:15:50.950+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-4RDdrNF2bo0/TWIQHenfQwI/AAAAAAAAAPM/y4wlFWI1BaU/s1600/sis.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" j6="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-4RDdrNF2bo0/TWIQHenfQwI/AAAAAAAAAPM/y4wlFWI1BaU/s320/sis.jpg" width="305" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">20.02.2011</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">sislerin içinden çıkıp gelene</div><div style="text-align: center;">getirene</div><div style="text-align: center;">o güneşi doğdurana</div><div style="text-align: center;">güneşi fark edene</div><div style="text-align: center;">güneşi kendi, kendini güneş bilene</div><div style="text-align: center;">şükürler olsun ki</div><div style="text-align: center;">güzelin tarifi var yüreğimde</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-2241604798081867219?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-57176717150277017292011-02-18T14:08:00.006+02:002011-02-19T08:36:50.228+02:00<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-nS5rnSb657U/TV4w9x5fzlI/AAAAAAAAAPE/sKHeTy_ksn8/s1600/17726.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="223" j6="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-nS5rnSb657U/TV4w9x5fzlI/AAAAAAAAAPE/sKHeTy_ksn8/s320/17726.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><blockquote><div style="text-align: center;">baktığım, boşluğum. </div><div style="text-align: center;">gördüğüm, boşluğun.</div></blockquote><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;">söylenecek bütün sözlerin söylendiği o noktada, senden geriye kalanlara bakıyorum. kayıtsız bi' gidiş bu benimki biliyorum, boşluğunu geride bırakıp yürüyorum.&nbsp;ister istemez dönüyor insan bir veda anında, ardından sallanacak bir ele bakıyor. sol else, gülümsüyor. sağ elin avuca batan tırnaklarını görmezden geliyor. hangimiz kanayan bir avucun ayırdındayken&nbsp;gidebilir ki.&nbsp;kendi bıraktığım boşluğu da arkamda&nbsp;bırakıp, geriye kalan onca güzel ve özel şeyin üzerini örtmeye hazırlanan bulutsu yapının orta yerinde, yani senden kalan o kadifemsi&nbsp;boşlukta bir parça soluklanıyorum; biraz yoğun, teselliden henüz nasibini almamış,&nbsp;biraz bordo; koyusundan.&nbsp;hatıralar böyle zamanlarda ne de kuvvetli bir tutkaldır, değil mi? an'da kalırsın. o anda. oysa zaman akıp gider. işi bu! şaraba yenik düşen bir kırmızılık şimdi benimki... </div><div style="text-align: justify;"><br />en zoru sabaha uyanmak, insan o boşluğa&nbsp;bile sarılmak istiyor, belki de bu yüzden, gözlerimi kapatıp, yürek yordamı ilerliyorum gün içinde&nbsp;yolumda.&nbsp;sonra aniden duruyorum. baktığım, boşluğum. gördüğüm, boşluğun.&nbsp;o boşluğa&nbsp;akıtıyorum bize dair&nbsp;ne var ne yoksa.&nbsp;herşeyin üzerini kaplıyor huzur, aniden, hiç tereddüt etmeden, gülümseyen bir yüze dokunuyor ellerim. yüz benim. ellerim senin.<br /><br />istediğim, senden, senden kalan boşluğun acısına dair bir iz bırakmadan gidebilmek.&nbsp;kaldıysa da, silik de&nbsp;olsa o izi zamanla&nbsp;görmezden gelebilmek.&nbsp;senden geriye, hep bulduğum, sığındığım, gülümsediğim huzur kalsın istiyorum, benden sana kalan ne hiç bilmiyorum. ellerim hâlâ yüzümde.&nbsp;yüzümde eski zaman gülümsemesi,&nbsp; biraz ürkek ve çokça istekli. kapıyorum gözlerimi. duyduğum; istediğin oldu diyen bir haberci, etekleri zil çalıyor sanki.&nbsp;nasıl da mutluyum. sana dair, yüzlerce 'iyi ki'lerim var biriktirdiğim. yollarıma onları serdim. büyümeye gidiyorum.&nbsp;düşerim gene biliyorum.&nbsp;yürümeyi öğrendim, koşmayı da ama çakıl taşları da duruyor işte durduğu yerde. hayat, biraz da çakıl taşlarından bir kolleksiyon yapabilmek&nbsp;değil mi? bazılarından zıplar geçerim. geçtim de. bazılarına takılıp düşebilirim, biliyorsun düştüm de. bunu en çok sen bilirsin. en çok sen... öyle çok yara almıştı ki yüreğim,&nbsp;<strong><em>büyürken olur böyle şeyler</em></strong>, demiştin. herkes kendi yarasını kendi sarar dediğin gün, okşamasan yaramı parmak uçlarınla, acaba öğrenebilir miydim?&nbsp;biliyorsun değil mi,&nbsp;iyi ki(m),&nbsp;ben senle yaralarımı sevmeyi öğrendim.&nbsp;sadece bunun için bile çok teşekkür ederim. <br /><br /><br /><br />.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-5717671715027701729?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-53144954251994817052011-02-15T20:35:00.006+02:002011-02-16T07:34:50.397+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-dr0RG2pZjk4/TVrE8fqrwFI/AAAAAAAAAPA/13tib5gU1nE/s1600/33124.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" h5="true" height="227" src="http://2.bp.blogspot.com/-dr0RG2pZjk4/TVrE8fqrwFI/AAAAAAAAAPA/13tib5gU1nE/s320/33124.jpg" width="320" /></a></div><br /><br />ayazdı gece... <br />ve ben;<br />kalem tutan ellerimle, <br />onlarca şey yazabilirdim üzerine<br />ve üzerine onlarca şeyi yazabilirdim teninin sadece ellerimle<br /><br />ellerim ellerine değdiğinde<br />dinle yüreğimi<br />nasıl da meyl ediyor sana<br />nasıl da içli<br />nasıl da aksak bir ritmle<br /><br />ve ben;<br />kalem tutan ellerimle<br />onlarca şey yazabilirdim üzerine <br />ve üzerine onlarca şeyi yazabilirdim teninin ellerimle<br />ve evet! aksak bir ritmle...<br /><br />sonra bakardım gözlerine,<br />aksak bir ritmle titrerdi dudaklarım<br />iç burkan nağmeydi aşkın<br />bulutsuz gecelerimde<br /><br />yansımazdı ışığım gözlerinde<br />ve sen, işlerdin ayaz gibi yüreğime<br /><br />sana&nbsp;yazan ellerimi...<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;ellerimi geri verebilseydin<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;sarabilirdim uzağında soğuğan bedenimi<br /><br />hiç olmadı bir şiir yazardım geceye<br />ya da tek bir cümle;<br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; sevmek,&nbsp;cesurca gitmektir bir yüreğin&nbsp;üzerine!<br /><br /><br /><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-5314495425199481705?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-32729679635714742732011-02-13T11:51:00.002+02:002011-02-13T16:37:43.136+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-2Oh-_B65Irc/TVeotzlBYxI/AAAAAAAAAO4/Ij0J8fK3r9o/s1600/33558.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" h5="true" height="272" src="http://1.bp.blogspot.com/-2Oh-_B65Irc/TVeotzlBYxI/AAAAAAAAAO4/Ij0J8fK3r9o/s320/33558.jpg" width="320" /></a></div><br />yaklaş biraz<br />sana diyeceklerim var<br /><br /><blockquote>manolyaların selamını getirdim sana.<br />sürüsünü bırakıp da tek başına dolanan kuşun kanatlarını...<br />bir karıncanın telaşını getirdim sol cepimde,<br />çimlerde koşan köpeğin uzun sarı tüyleri sağda.<br />yapraksız kalan ulu çınarın&nbsp; köklerini getirdim.<br />bir de açmakta olan bir papatyanın seviyorumlarını...</blockquote><br />hadi, yaklaş biraz bana<br />daha diyeceklerim bitmedi<br /><br /><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-3272967963571474273?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-36775673344857127512011-02-10T12:16:00.000+02:002011-02-10T12:16:01.522+02:00<div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-OIeNhX6vcks/TVO6pW3fOhI/AAAAAAAAAO0/qRexWsKdBJY/s1600/vladstudio_treeofbooks_1280x1024.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" h5="true" height="256" src="http://3.bp.blogspot.com/-OIeNhX6vcks/TVO6pW3fOhI/AAAAAAAAAO0/qRexWsKdBJY/s320/vladstudio_treeofbooks_1280x1024.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">&nbsp;kelimeler yalan&nbsp;değildir.&nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: center;">eğer bi' yalan varsa ortada;</div><div style="text-align: center;">kelimelere kanmaya hazır aklın yüreğe oyunudur bu: </div><div style="text-align: center;">sonunda çıkılan umut ağacından yüreküstü düşülür.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">beter olunsun!</div><div style="text-align: center;">amin.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><em><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: x-small;">görsel/vladstudio</span></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-3677567334485712751?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-40768164203006643962011-02-08T12:00:00.003+02:002011-03-02T18:28:46.482+02:00<div style="text-align: right;"><em>iç huzurundur... </em></div><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/e9mpKOH8ib8" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">yüreğine gömül. kapat kapılarını. pencerelere bile çıkma. açma güneşlikleri. bir şarkı mırıldan içinden. sadece sen duy, sen çal, sen oyna. paylaşma, ortalığa saçma. karışma, karıştırma. kendinle kal, kendine kal. Onda kal. Onunla kal. kal bir süre. bekle ve gör. hayat akıp gitsin. geçen geçsin. uzaklaşan uzaklaşsın. sen ve yüreğin ortadasın, gören görür. görmek istemeyen de geçip gider yanından. gitsin!</div><br /><br /><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-4076816420300664396?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-74322592579885005932011-02-07T13:17:00.003+02:002011-02-07T13:51:12.904+02:00<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TU_UkMMrWgI/AAAAAAAAAOw/GQrp6EMcYe4/s1600/vladstudio_sos_1280x1024.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" h5="true" height="256" src="http://1.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TU_UkMMrWgI/AAAAAAAAAOw/GQrp6EMcYe4/s320/vladstudio_sos_1280x1024.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bir soruydu aslında. öylece ekranda onun yüzünü seyrederken aklıma gelip takıldı. o geceye tekrar başlamak mümkün olsa... dedim. dedim ama cevabını veremeyeceği kadar uzaktaydı artık. sesini duyamayacağım kadar sessiz. hem zaten hiç tanışmamıştık. <br /><br />o anda fark ettim, soru aslında kendimeydi. ben, meraklı kediydim. soru, aklımın kıvrımında dolanan bir yılan. <strong><em>tekrar başlamak mümkün olsa</em></strong>, dedim kendime, bir merhaba ile başlardım.<em><strong> merhaba</strong></em>. her yarın, tekrar başlamayı mümkün kılar. geçmişe dönük bir soru değildir sorduğum. bugün hemen şimdi tekrar başlamak mümkün olsa... merhaba derdim. yalnızca, merhaba.<em><strong> her an tekrar başlamak mümkündür oysa...</strong></em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-7432259257988500593?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-42065685314181540082011-02-06T10:17:00.001+02:002011-02-06T10:26:22.594+02:00<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TU5YbhznaUI/AAAAAAAAAOs/MDHUM2HANKw/s1600/12173.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" h5="true" height="226" src="http://2.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TU5YbhznaUI/AAAAAAAAAOs/MDHUM2HANKw/s320/12173.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">erken kalkmayı sevdim. denizin kokusunu. ve dağda patika bir yolda durup ağaçların dallarına tutunmayı. çamın kokusunu sevdim ve dağ kekiğini koklamayı. denizde bir yosun gibi salınmayı hayal ettim. erken kalkmayı sevdim. yola koyulmayı. yolda gördüğüm karıncayı, ağını örmüş bir örümceği, süzülen atmacayı ve daldan dala&nbsp;zıplayan sincabı sevdim... denizde yüzerken arkadaşlık eden balıkları sevdim. ayağıma batan deniz yıldızını ve elime aldığım kayıp giden denizanasını sevdim. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">hep gitmek istedim. artık varmak istiyorum. artık sana, AŞKına varmak istiyorum. hazırım. son&nbsp;sınavı da veremeyen bir çocuk gibiyim. neden kaldığımın farkındayım. yaptığım&nbsp;hatanın. son soruyu görmeden 50yi garantileyince kağıdı hocaya uzatmanın sonuçlarını biliyorum artık.&nbsp;100 alabilecekten 50liye razı olan bendim. ama&nbsp;çok çalıştım. 100 alabilecek kadar bilgim var ve evet oturup son soruyu da çözecek kadar sabırlıyım artık.&nbsp;izin ver bir sınav hakkım daha olsun. bu sefer sana ne kadar&nbsp;teslim olduğumu gösterebileyim. 50liye razı değilim. 100 hakkım. ve ben onu almak için artık hazırım. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-4206568531418154008?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-62848289646008918562011-02-05T07:49:00.009+02:002011-02-05T13:17:36.335+02:00<div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em><strong>Neyi arıyorsan Osun sen! Bir lokma ekmek arıyorsan ekmeksin, can arıyorsan cansın sen...*</strong></em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">konuşmanın ortasında üzülüyor yaptığına, oysa o iyi yaptı ne yaptıysa. ayna tuttu ve evet, zülf ü yâre dokundurdu. <em><strong>ağlamam</strong></em><em><strong>ak için son bir düğüm kaldı boğazımda, onu da sen çözme,</strong></em> dedim. ve bir söz verdim. sabahın kör vakti&nbsp;şu kelimeler dökülüyorsa, söz tutulmamış demektir, özür dilerim. herkesin uyuduğu saatlerde, ıssız sokaklarda gezen biri gibiyim. bir kedi uyanıyor gerinerek ve bir köpek başını kaldırıyor yattığı yerden... ben yürüyorum. zaten bu sabah, ezanı da kaçırmışım. oysa severim, ne garip değil mi insanın sevdiğine dair küçük ayrıntıları&nbsp;yürekardı etmesi. ama hayat bunun üzerine kurulu, önce kaçırır sonra dikkat kesilirsin. (evet, sen de!)</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">uyku tutmayan bir geceye katık edilecek bir kaç cümle gelseydi aklıma yazacaktım dün akşam. bu sabah uyandığımda da durum çok farklı değil. <em><strong>ah be blog tadında giden iş bu yazı sabahın köründe&nbsp;verilen bir söze rağmen&nbsp;yazılmaktadır.</strong></em> içim kıpırdamıyor. bir yerimi bile isteye öldürdüm. ölüye saygı. arkasından konuşulmaz. varsa hatası affola. (amin.)</div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;">acı tazeyken üzerine basılan tuz yakarmış... öyleymiş... o yüzden elinde tuz ile dolaşan arkadaş, sen de hoş geldin. kapım bugün, sabahın bu saatinde sana bile açık. evet bile, aslında hakkın değil yarama yaklaşmak. ama bunun kararı bende değil, geldinse vardır bir sebebi, buyur gir içeri. (baş köşeyi mi istedin, o kadar da değil be güzelim!)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUzgguBJEDI/AAAAAAAAAOo/6zLi0pVfeLQ/s1600/vladstudio_special_gift_valentine_800x600.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" h5="true" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUzgguBJEDI/AAAAAAAAAOo/6zLi0pVfeLQ/s320/vladstudio_special_gift_valentine_800x600.jpg" width="320" /></a></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">oysa ne çok kelimem vardı sona saklanmış, geçerken kırılan köprüden geçen bir insanın son çığlığı gibi içim.... cümlesinden yola çıkarak neden yazamadığımı fark ettim. geçerken geçen. gitti 5 puan... okulda sol kolçaklı sandalye kapmak için erkenden sınıfa gitmeyi özledim. (evet, özledim. bunun genç olmayı dilemekle&nbsp;ilgisi yok, solak olmakla ilgisi var.)</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">zülf ü&nbsp;yâre dokunuşla, vuruş arasında ince bir çizgi var. aşmamak gerek... o çizgiyi aşmamak. (hıncal sözüm sana.)</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;">susmayı öğreteceksin biliyorum, susmayı... beklemeyi... izlemeyi... tembel bir öğrencin değilim inan. sadece biraz daha fazla çalışmam gerekiyor diğerlerine göre, lütfen benden ümidini kesme! (evet Sana söyledim. ben söyledim. hatalarından ders almayan soğlak kulun sevgili öğrencin. doğru söyle seviyorsun değil mi?)</div></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ortaya koyduğun içtenliğine; elindeki uzun sopanın ucuna bağladığı sivri ve delici bir aletle koşan birini gördüğünde, bir yere saklan. mesela yüreğine... soluklan ve izle. o da kendini koruyor olabilir. korunma içgüdüsel bir davranış olarak saldırmaya hazır bir duruşla kendini ifade edebilir.&nbsp;izle! (zihin&nbsp;sözüm sana... arada laf dinle!)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">iyi olacak bu haftasonu, gidemeyen kendimi koltuğa bir iyice gömüp cismi ile ruhu bir olmayanları ayıklayacağım. ne haddimeyse! (evren sözüm sana kızım. gelinim... anlayabilirsen sen de anla!!!)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">iş&nbsp;bu yazı yazıldı güle oynaya... bir hata ettiysek affola. değildir niyetimiz zülf ü yâremizi deşmek sabah sabah. saçımızın bir teli incinsin istemeyiz. (sen de istemezsin bilirim) o yüzden derim ki; saçınızın teline zarar gelmesin. incedir, kırılır kopar. geceleri yatmadan önce saçlarınızı seviniz. bir de Mevlanayı; bak ne güzel demiş:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong><em>Neyi arıyorsan Osun sen! Bir lokma ekmek arıyorsan ekmeksin, can arıyorsan cansın sen...*</em></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">işbu yazının ana fikri: ne aradığından emin olursan bulduğunda bir tereddüt&nbsp;kalmaz içinde... boş yere tokat yiyip oturmazsın popon üstüne!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-6284828964600891856?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-68645617369635460012011-02-04T09:07:00.004+02:002011-02-04T11:13:20.003+02:00<div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;"></div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUulNjndwtI/AAAAAAAAAOk/DVxVv6-nTkA/s1600/vladstudio_flock_1280x1024.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" h5="true" height="256" src="http://2.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUulNjndwtI/AAAAAAAAAOk/DVxVv6-nTkA/s320/vladstudio_flock_1280x1024.jpg" width="320" /></a></div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;"></div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;"></div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;"><br />bir sabah</div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;">güneş göz kırpıyor bana ve ben istanbul'u özlüyorum, bir vapur kalkıyor üsküdar'dan, içinde ben. boğazı geçiyorum sabah erken. hayal bu ya... yanımda sen. denize karışıyor kokun, dalga dalga çoğalıyor sonra. sen bilir misin, ne çok küçük öpücüğün hevesi kırıldı bu havalarda. </div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;"></div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;"><br />başka bir sabah</div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;">güneş göz kırpıyor bana ve ben seni özlüyorum, bir anı kalkıyor yüreğimden, içinde kocaman bir sen. yılları geçiyorum derken. hayal bu ya, sana varıyorum aklımda hiç yokken. tenime karışıyor kokun, tüy tüy kabarıyor sonra. sen bilir misin, ne çok büyüktü sevdam ve ne çok buz tuttu soğuğunda. </div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;"></div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;"><br />bu sabah</div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;">güneş yine göz kırpıyor bana ve ben artık gitmek istiyorum uzaklara. yok cancağzım, bunun ölümle ilgisi yok. yok, bu sabah değil bu dank ediş kafama. yok! bunun seninle bir ilgisi yok. cesaretimi kaybettim ben geçmişte bir zamanda. sen geçmişimden onu getirensin bana. bu yüzden cancağzım, şairin de dediği gibi, <em><strong>yoksuluz, gecelerimiz kısa, dört nala sevişmek lazım.</strong></em></div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;"></div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;"><br />her sabah</div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;">sen gene de şairi yanlış anlama, bana da bakma. niyet önemlidir lakin, harekete geçmeyi de hafife alma. şaire yaparsam bir gönderme: ölümlüyüz şu dünyada, günlerimiz kısa, uzaklara gitmek için önce yola çıkmak lazım, unutma!</div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;"></div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;"></div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;"></div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;"></div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;"><br /><br /><br />.</div><div class="tweet-text" sizcache="17089" sizset="0" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: x-small;"><em>görsel:vladstudio</em></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-6864561736963546001?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-20586089467772267122011-02-03T09:31:00.003+02:002011-02-03T09:36:51.197+02:00<div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUpY76BsPjI/AAAAAAAAAOc/2ywawpOS3Fk/s1600/vladstudio_black_cat_white_cat_color4_1280x1024.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="256" s5="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUpY76BsPjI/AAAAAAAAAOc/2ywawpOS3Fk/s320/vladstudio_black_cat_white_cat_color4_1280x1024.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><br />hayaldi yaşadıklarımız, sadece bir hayal...<br /><br /><br />yaşandığı anda<br />&nbsp;hatıra<br /><br /><br />yarım kaldığında <br />acı<br /><br /><br />yarına kaldığında <br />düş<br /><br /><br />hayaldi yaşadıklarımız, sadece bir hayal...</div><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><em><span style="font-size: x-small;">(hatıralar acı düş(üş)ler midir aslında)</span></em></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /><br /><br /><br /><br /><em><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: x-small;">görsel/vladstudio</span></em></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-2058608946777226712?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-53788090502960787232011-02-01T22:15:00.001+02:002011-02-01T22:36:16.331+02:00<div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUhpZHX28sI/AAAAAAAAAOU/3UkIhM0upZM/s1600/vladstudio_socotra_1024x768.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="210" s5="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUhpZHX28sI/AAAAAAAAAOU/3UkIhM0upZM/s320/vladstudio_socotra_1024x768.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>bir adam</strong></div><div style="text-align: justify;">böyle başladı sözlerine,&nbsp;1500'ü aşkın insana seslendi kafası önünde. az önce sol yanında yatan naaşı selamlayan başı hiç kalkmadı konuşması süresince. bembeyazdı yüzü. ve titriyordu sesi. konuşmalar boyunca altı çizilen bir kelimeydi: insan.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>bir kadın</strong></div><div style="text-align: justify;"><em>geldiğimiz gibi gideceğiz</em> diyordu bir arkadaşı. <em>geldiğimiz gibi saf gidebilmek için mucizeye değil, Ona ihtiyacımız var</em>.&nbsp;nasıl da&nbsp;sesi cılız, nasıl da&nbsp;ürkek bakıyordu uzaktan hocasına. kapadı gözlerini. <em>sen nurlu bir insandın dedi. bize ışığını verdin. orada da sönmyecek ışığın. bizi aydınlattın, gittiğin yerleri de aydınlatacaksın. nurlu bir insansın hocam, sen nur yağdıracaksın. işte o yüzden bu kadar erken gittin. </em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>bir insan</strong></div><div style="text-align: justify;">kar yağıyordu resmi tören başladığında. birer ikişer derken kalabalıklaşanların arasındaki fısıltılardan anlaşılacağı üzere, kar yağışı&nbsp;artıyordu endişelerle de beslenerek.&nbsp;tören bittiğinde, güneş göstermişti yüzünü ve mezarlığa vardığımızda turuncu, pembe, mavi ve yeşil, beyaz ve gri... sonsuz bir tabloydu gökyüzü. nur yağmıştı gök yüzüne. o zaman anladım, &nbsp;gök yüzlü, gülen yüzlü insan varmıştı hakkın rahmetine.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ruhun şaad olsun hocam. mekanın cennet olsun. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: x-small;"><em>görsel:vladstudio</em></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="font-family: Times; font-size: x-small;">.</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-5378809050296078723?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-10390701526707354182011-02-01T07:49:00.001+02:002011-02-01T09:40:46.961+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUedDyzECKI/AAAAAAAAAOQ/nhAzGTxIKAQ/s1600/vladstudio_a_girl_under_a_thousand_blankets_800x600.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" s5="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUedDyzECKI/AAAAAAAAAOQ/nhAzGTxIKAQ/s320/vladstudio_a_girl_under_a_thousand_blankets_800x600.jpg" width="320" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">soğuk geçti ocak. güzel şeyler de oldu içimi ısıtan. </div><div style="text-align: center;">hayaller kurdum uzaklara dair, gerçekleşmesi mümkün olan.</div><div style="text-align: center;">ocak&nbsp;hayal kurmakla&nbsp;geçti.</div><div style="text-align: center;">şubat onları gerçekleştirmek için çaba harcamakla&nbsp;geçecek.</div><div style="text-align: center;">onlarca battaniyenin altında, ağırlığını değil de, </div><div style="text-align: center;">hayallerini paylaşan desenlere de teşekkürü bir borç bilirim.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">geçtiğimiz ay iyi geldi&nbsp;bana sundukların.</div><div style="text-align: center;">şubatta bir kahve içmek için bile olsa beklerim.</div><div style="text-align: center;">başımın üzerinde yeri vardır, yaşama bağlayan hayallerin.</div><div style="text-align: center;">onları gerçekleştirme gücü verenlerin.</div><div style="text-align: center;">sen onlardan biri ol dilerim.<br /><br /><br />&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">.</div><br /><br /><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: x-small;"><em>görsel / vladstudio</em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-1039070152670735418?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-36611245859375877612011-01-31T16:49:00.002+02:002011-01-31T18:29:47.862+02:00<div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUbLRmCBS3I/AAAAAAAAAOM/sDjxGs59qhM/s1600/Nefes___Breath_by_sakarpiyon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" s5="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUbLRmCBS3I/AAAAAAAAAOM/sDjxGs59qhM/s320/Nefes___Breath_by_sakarpiyon.jpg" width="214" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">telaşsız bir yürüyüşün, sokak arası adımlarıydı saydığım. yokuş yukarı çıkarken rastladım ona, hem de tam olarak sol yanımda. tereddütü olmayan bir karardı kapısını açtığım dükkandan alıp da çıkmak onu. aldım ve&nbsp;çıktım o yokuşu. severek yürüdüğüm o uzun yolu, bir kez de onla yürüdüm kalabalığın arasından. herkeste şaşkın bir bakış; ben ona alınabilecek en güzel hediyeyi sırtlamıştım. heyecanımdı sonsuz olan. adımlarımın uçarı olmasından kaçırmıştım bir iki dükkanı, yol kavuşmak üzereyken yıllardır duran heykeline, sağ tarafımda kalan kitapçıdan iki cdden oluşan sesini de aldım yanıma... bindim sarı dolmuşlara, yüzümde binbir hayalli bir gülümseme... çek dedim beni anadolu'ya... <br /><br />eve geldim. sardım sarmaladım onu. okşadım duygumu. bayramlığı, istediği renk ve modelde alınmış bir kız çocuğu&nbsp;sevinci ile&nbsp;daldım uykuya. büyümüştü sabah uyandığımda, bildiğin pamuk helva kıvamında bir mutluluk tarifi yapabilirim o anda. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">iki gün sonra, yaklaşık üçbin kilometre süren yolculuk boyunca&nbsp;bozmadı yanımdaki sessizliğini. &nbsp;sonraki günlerde de...&nbsp;bilir misin, nasıl olur pamuk helva beklerse, işte öyle olmuştu hayallerim. koyu bir pembe ve yapış yapıştı duygularım. baş köşesinde&nbsp;yerini aldığı&nbsp;salonda çok meşk ettik kendisiyle. ben hep anlattım, o hep sustu. sesini hiç duymadım, o cdlerden yükselenden başka. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">kimbilir nerede şimdi, sesi soluğu var mı ki yaban ellerde... aklıma düşürene sormalı. sesini duyar mıyım bir gün bir yerde acaba..?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: x-small;"><em>Görsel /<a href="http://browse.deviantart.com/photography/?q=reed flute&amp;order=9&amp;offset=48#/d22rryc"> deviantART</a></em></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-3661124585937587761?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-8624032771798351182011-01-30T11:47:00.000+02:002011-01-30T11:47:07.156+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUUzXWRHSHI/AAAAAAAAAOI/At2gqHHyrZY/s1600/vladstudio_inseparable_1024x768.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" s5="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUUzXWRHSHI/AAAAAAAAAOI/At2gqHHyrZY/s320/vladstudio_inseparable_1024x768.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><blockquote><div style="text-align: center;">beden yalnızlığına bulur bir başka bedeni, </div><div style="text-align: center;">yürektir yalnızlığı giderilmesi gereken.</div></blockquote><br /><br /><br />.<br /><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: x-small;"><em>görseli nereden aldığımı ne yazık ki kayıt etmemişim.</em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-862403277179835118?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-31227082532154974482011-01-30T08:58:00.000+02:002011-01-30T08:58:31.773+02:00<div style="text-align: justify;">kaç yaşında olduğumun bir önemi var mı, hâlâ bir söze kanacak kadar çocuk bir yanım. o çocuğu, saflığını, inancını hep çok sevdim. hatalarından ders almayan yanını okşadım. özüyle, sözünün birliğine&nbsp;alkış tuttum. kısaca sevdim içimdeki çocuğu. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bir kadın var içinde yaşımın önemi var mı, hangi yaşta olursam olayım hep dur ve bir daha düşün dedi bana. bilge yanının ak saçlarını okşadım o kadının. o hep 50lili yaşlarında görüp geçirmişliği ile konuştu bana. içimdeki çocukla tutuştuğu çocukça kavgaları sevdim en çok. günün sonunda çocuğa yenik düşüp yaptığı hataya ağlamasına üzüldüm içten içe. kısaca sevdim içimeki kadını. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">yeni yetme bir genç kız var içimde. sonsuz merakları ile hayata dört elle pamuk ipliği ile tutunan. nasıl dengesiz, nasıl şefkatlıi nasıl kıskanç, nasıl korkak, nasıl de cesur bir bilseniz. tanısanız seversiniz. ben onun büyüme telaşındaki doğruyu, iyiyi, güzeli&nbsp;bulma heyecanlarını sevdim en çok. kısaca sevdim içimdeki genç kızı da, en az çocuk ve kadın kadar. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">dolu dolu yaşadım&nbsp;otuzsekiz yılı. her yılına değdi yaşamak. öyle mucizeler yaşadım ki; dönüp baktığımda, o an öyle gelmeyen... inandım beni koruduğuna. içimdeki her sesin ona ait olduğuna. dinlemeyi öğrendim, görmeyi, beklemeyi. arasıra içimin çocuğu yaramazlık yaptığında ağlamıyor artık o kadın. ve genç kız cesurca hâlâ ve inatla aşka tutunduğunda küsüp gitmiyor çocuk. ve kadın oturup ağladığında tutuyor ellerinden genç kız ve çocuk, okşuyor bembeyaz saçlarını, artık yaşlanmış kelimelerini alıyorlar avuçlarına ve o kelimelerden bir türkü yakıyorlar ona bağıra çağıra. hepsi biliyor çünkü, suç yok ortada, suçlu yok. akan gözyaşları çoğalıyor bir araya geldiklerinde. biliyorlar temizleniyor içindekiler. ağlıyorlar, gülüyorlar, görüyorlar... ve en önemlisi&nbsp;farkındalar; ancak hepsi bir aradaysa koca yürekli evren olabiliyorlar. seviyorum o evreni ve yüreğini. seviyorum kendimi, Ondan ötürü...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><em><blockquote><div style="text-align: justify;"><em>adımı taşımak hep ağır gelmişti bana, hep ezildim altında. bu kadar güçlü olduğum halde, omuzlarım tutuldu köşe başlarında. farkındayım artık, yükü omuzlara değil, yüreğe değil, Ona bırakmak gerekmiş. o zaman geliyormuş o boşluk hissini dolduracak olan huzur, o zaman seni buluyormuş yürekten istediklerin. bir isteğim var şimdilerde, dünyayı görmek istiyorum. tanımak, keşfetmek.&nbsp; gören gözümün yürek kelimeleriyle dünyayı yazmak istiyorum. içimdeki evrenin, dışındaki evrende gördüklerini kaleme almak istiyorum. bana şans ver Tanrım.</em></div></blockquote></em><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUUKD-8KKFI/AAAAAAAAANk/6zEdHOG6A6c/s1600/vladstudio_wheresmilesareborn_2009_1024x768.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" s5="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUUKD-8KKFI/AAAAAAAAANk/6zEdHOG6A6c/s320/vladstudio_wheresmilesareborn_2009_1024x768.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: x-small;"><em>görseli nerden aldığmı not etmemişim.&nbsp;:(</em></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em><span style="font-family: Times; font-size: x-small;">.</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-3122708253215497448?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-47118983630528719542011-01-29T22:58:00.002+02:002011-01-30T08:27:20.193+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUR-_Wyo7AI/AAAAAAAAANg/gSgV8Ycwkcc/s1600/19551.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="238" s5="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUR-_Wyo7AI/AAAAAAAAANg/gSgV8Ycwkcc/s320/19551.jpg" width="320" /></a></div><br /><br />defalarca&nbsp;geride kalan&nbsp;olsa da, <br />ölüm karşısında sus pus&nbsp;oluyor insan<br />bilse de ruhlar ölmez, <br />gene de avutan cümleler kuramıyor ölüm karşısında<br /><br />emaneten bir deri içinde bulunduğumuz<br />zamanı gelince herkes gibi bizler de emaneti teslim edeceğiz; <br />toprağa, küle, havaya..<br />sonrası...<br />sonrası bilinmezlik<br />öncesi gibi...<br /><br />dayım, teyzem, dedem, ninem, anneannem, büyükbabam, kuzenim ve fatma anne, ve ferit dayı ve Sen Tanrım;<br />bir emanetçi daha geliyor yanınıza, iyi bakın ona, <br />iyi adam diye bilirdik biz, insandı tırnak içinde<br />hataları olmuştur elbet bilmediğimiz bizim<br />ama hangimiz hatasısız değil mi<br />siz iyi bakın gelene<br />adettendir<br />misafir edin başınızın üzerinde<br /><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-4711898363052871954?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-4602565129849367642011-01-29T10:03:00.002+02:002011-01-29T12:11:01.897+02:00<div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUPJL4vbL2I/AAAAAAAAANc/Qxlnk0Z7xqo/s1600/16547.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="315" s5="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUPJL4vbL2I/AAAAAAAAANc/Qxlnk0Z7xqo/s320/16547.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">böyle mi gerçekten de, kadınla erkeğin ilişkisi bir strateji oyununun kurallarından mı beslenir. peki yüreğini ortaya koyup, yüreğin varsa gelirsin diyenler... onlar bu oyundan eli boş mu döner. hiç anlamam biliyor musun evlenilecek kız ile yatılacak kız ayrımını bir marifet sanan adamları. günün sonunda evlendikleri kızla yatamadıklarından gözleri hep dışarda&nbsp;olan ve&nbsp;kılıf bulunca hırsızlığa giden yalancıları.&nbsp;&nbsp;evdeki evlenilen, dışardaki yatılana yenik düşer. ruhu parçalanır. zedelenmiş kişiliğidir artık beslediği. ne hayır gelir bilmem böyle bir evlilikten/ilişkiden</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">akşam dersi var bahanesiyle öğrencileri ile yatan kapı komşusu adamı anlatan arkadaşım&nbsp;üzülüyor kadının haline. ben anlıyorum, biliyorum o evde bekleyen evlenilecek kadın. dışarıdaki yatılacak. arkadaşım evlenilecek kadın olmak istiyor. ama sonunun onun gibi olmasından içten içe korkuyor. ben de ona soruyorum: neden bir kadın hem sevişilip, hem de yaşanılacak kadın olmaz ki... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">sen öyle misin diyecek olan meraklı kedilere cevabım evettir. şaşıracaksınız ama benle&nbsp; kahvaltı etmek de, yürümek de, dağlara tırmanmak da, bisiklete binmek de, piknik yapmak da, film izlemek de, balkon barda&nbsp;şarap içip, sabah kahvaltısı hazırlamak da güzeldir. ve evet, sevişmek de... bilene sorulacak durum da değildir bu, an anda kalır, anı yaşadığınla kalır, kalmalıdır. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">lakin, ben kendimi biliyorum. hayattan aldığım keyfin, o keyfi büyütmek için harcamaya hevesli olduğum çabanın da son derece farkındayım. bu yüzden merakım, <strong><em>yüreğim ortada, yüreğin varsa gelirsin dediğimde, gelecek olanın kanının sıcaklığınadır. </em></strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-460256512984936764?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-57500417815546864422011-01-28T13:14:00.004+02:002011-01-28T14:48:14.682+02:00<div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUKVvKM3W2I/AAAAAAAAANY/h3ibSZDHHQI/s1600/487c114b0a2a51c9b3fe0d3461bc5a46.jpg"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUKVvKM3W2I/AAAAAAAAANY/h3ibSZDHHQI/s320/487c114b0a2a51c9b3fe0d3461bc5a46.jpg" /></a></div><br /><blockquote><div style="text-align: justify;"><em>hayat bazen sana da bir tepsi pirinç gibi geliyor mu? yani kucağında öylece tuttuğunda ve üzerine eğilip de ayıkladığında, anlarından hangisi kalıyor geriye... pürüzsüz ve beyaz olanlar mı, çerler çöpler mi... sahi, ne kalıyor geriye, ne kadarı senin elinde ve yüreğinde. </em></div></blockquote><br /><div style="text-align: justify;">bazı sabahları düşünüyorum da; hani erken kalkıp kendimle kaldığım... bir gece önceyi düşünürken, gülümsediğim ya da ağladım... aklımın çerçevesinde yer etmiş resimlerle yüreğimin çemberine işlenmiş desenler arasında gelip gittiğim... kelimelerin peşinden sürüklenip, duyguların önünde güçlendiğim... kendim. ben kimim? ne istiyorum? ayıkla diyor arkadaşım, ayıkla... sevdiklerinle sevmediklerini, aslında istemediklerinden başla mesela diyor.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">duam hep aklımda. <strong><em>benim dışımdakileri benden uzak tut, yüreğimdekini görmeme izin ver. </em></strong>birbir uzaklaşıyorlar hayatımda olmaması gerekenler, artık görevi, öğretecekleri bitenler. uzaktan el sallayarak geçenler oluyor, onlar hiç uğramadılar bahçeme. hiç oturup bir fincan kahveden kırk yıl hatır çıkartmadık ama geçiyorlar, ellerini sallayarak, uzaktan, belki dönüp gelecekler, belki de bir daha hiç karşılaşmayacağız şu hayatta. bazıları var, yıllar önce geçip gitmiş, rüyalarımda bile yok yeri onların. şarkılardaki anıları silikleşmiş, tüm şarkı onlara adanıp ağlanırken içli içli, şimdilerde bir tebessüm; iyi ki geldin geçtin... </div><div style="text-align: justify;"><br />sen uzaktasın şimdi, bir bilinmezin&nbsp;içinden çıkıp geleceksin. kimbilir kimin eli değecek tanışık olmamıza. belki karşılaştık bu hayatta. ya da ne bileyim, belki de geçtik uzaklardan bir el selamıyla... kimbilir sen neler öğreteceksin bana. neleri ayıklayacağım senden sonra. belki de çerler çöpler kalacak avucumda, belki de bembeyaz pirinç taneleri, kimbilir... ama ben <strong><em>iyi ki</em></strong> demeyi öğrendiğimden beri savurup atmıyorum, ne pirinçlerimi ne de çerlerimi çöplerimi. kayıp gidenleri ise tutmak gibi bir çabam yok biliyor musun. yok hayır! avuç içlerimin ağrısı değil bırakmalara sebep, diyorum ya izleyicisiyim artık hayatımın. tepsi önümde, çerleri çöpleriyle pirinçlerim de. <br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><a href="http://browse.deviantart.com/photography/?q=rice&amp;order=9&amp;offset=24#/d2mepoo"><em>görsel</em></a><br /><br /><br />.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-5750041781554686442?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-91192825555114083742011-01-27T07:37:00.002+02:002011-01-27T15:09:32.126+02:00<div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUEDjuasf3I/AAAAAAAAANU/2MEOpV6W3gw/s1600/31187.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" s5="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TUEDjuasf3I/AAAAAAAAANU/2MEOpV6W3gw/s320/31187.jpg" width="234" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><blockquote><div style="text-align: justify;">birşey yazmak için oturmadım beyaz sayfanın başına. </div><div style="text-align: justify;">oturdum, parmaklarımı tuşların üzerinde gezdirmeye başladım. </div><div style="text-align: justify;">aklımda sürekli aynı cümle, <em>yaz yaz oyna!</em></div></blockquote><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em>kendi senaryomuzu yazar mıyız gerçekten de... yaşadıklarımız kendi kaleme aldıklarımız mı, bunu daha önce de dillendirdiğimi biliyorum. ama gidip o yazıyı bulmak gibi bir isteğim yok. şimdi yine düşünüyorum. saplantılı bir şekilde inandığım ve ip uçlarını yakalamaya çalıştığım bir <strong>sırtımdan vurulma</strong> öyküm vardır. evet, bunu bir gün kısa kısa değil de, uzun uzun anlatmalıyım. ah! vakitsizlik... yazsam roman olur halleri üzerinden ne çok dert küpü biriktirmişim... hâlâ bıraktığım yerde duruyorlardır eminim. yani dönmek ve bulmak istesem kalıp gibi duruyorlardır karanlık köşe başlarında. ama dönmeye ve onları bulmaya niyetli değilim. bir başka romanda çıkarlar nasılsa karşıma. ben kendi romanımın peşindeyim. dert küpünde boğulmayacağım bir hâl, azap söküğü benimki, ben ipin ucunu bulacağım.&nbsp;bu aralar kalakaldı&nbsp;elimde&nbsp;karışmış bir yürek çilesi gibi kelimelerim. cümlelerim dağınık bir&nbsp;zihin örgüsü...&nbsp;Ah! evrenim, senin neyine öykü yazmalara soyunmak! sen önce kendi öykünü kurgula. mesela kırk yaşın kapıda, el sallıyor sana uzaktan.&nbsp;ne yapacaksın... nasıl bir karşılama, neredesin... neleri geride bırakmış olacaksın... neler ve kimler senin yanında. <strong>anı yaşa</strong>... <strong>geleceği planla</strong>... <strong>geçmişten ders çıkart</strong>... hangisi senin cümlen? sen duanı hatırla!</em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em>eğer yazan bensem, oynayan da, neden çözüm üretemiyorum vakitsizliğe. ne istiyorum. yani gerçekte yeni yapmak. sorular var kafamda. onlarca soru... cevabı hep aynı yere çıksa da korkuyorum. Ona teslim olmak değil bunca yıl bana öğretilen. kadere sahip çıkılabilir mi peki? bir yaşam öyküsünü, başarıya, anlatılası bir hale dönüştürmek kimin elinde? önemli bir toplantının ön hazırlığında gibiyim. neyi nasıl sunarsam, öyle kabul göreceğini biliyorum. dersime çalıştım. peki ya hayat okulumda sınıfı geçebilecek miyim?</em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em>geçip gidiyor kelimeler bu ara... hiçbiri kalıcı değil. düşlerim gibi. her gece ayrı bir düşe yatar oldum. sahi hangisi sahi? kısmet, diyor arkadaşım kısmet... ya kısmeti de biz belirliyorsak, yani yoğun bir istek duymaksa kısmetin bağıl dersi, hırs değil ama tutku belki, bir parça yani... peki korkmak doğru bildiğini yanlış yapmaya sebebse... yani bildiğinden yeterince emin olmadığın için, yazmaya korkmaksa cevabı.&nbsp;sanırım ben o dersi almayı unuttum vakti zamanında. belki de o yüzden şimdi elimde bir soru; ne yapacağım ben bu boruyu... güzel yazıyorsun diyorlar ya bana, merakım; güzel de yaşıyor muyum, yaşatıyor muyum acaba. öyleyse, bu sonsuz 'ne istiyorum acaba' hissi neden çıkıyor karşıma açtığım kapılarda. sıfatları terk ettiğimden beri, güzel yaşıyoruma yapılacak bir teşbihin kelimesi kayıp gibi...</em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em>sabah oldu gene. erken kalkıp yol aldım. bilmem gittiğim bir arpa boyu mu? yoksa boyumu çoktan mı aştım. bir hayalin peşinden inançla gidebilenlere hep imrendim. ben neden o insanlardan biri olamadım. neye inanıyorum... neyi istiyor bu yürek... nedir bunca soru... nicedir düşlediğime hazır değil miyim hala... yoksa korku sarmış dört bir yanımı da, aşktan sandığım körlüğü mü yaşıyor gözlerim kapkara... </em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">geçip gidiyorken şu hayatta, üç nokta bir soru işareti bırakmak istedim sana. şimdi usulca ayrılıyorum bu satırlardan. cevapların hepsi yol gösterecek biliyorum. onları okumak için sabırsızlanıyorum. farkına vardığımdan beri, yani cevapların bende değil de sende olduğunun, daha bir dikkat kesildi yüreğim. artık dört yürek seni dinliyorum.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em>AŞKla,</em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em>.</em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-9119282555511408374?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-30391783012282066262011-01-25T14:34:00.001+02:002011-01-25T14:35:13.979+02:00<div style="text-align: center;"><br /><br />Aydınlık yüzlü insanları seviyorum. </div><div style="text-align: center;">Sıcak kanlı oldukları gözlerinden okunan insanları da...</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe class="youtube-player" frameborder="0" height="345" src="http://www.youtube.com/embed/B13k7U-WyK0" title="YouTube video player" type="text/html" width="460"></iframe></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-3039178301228206626?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-11123042936455647602011-01-25T06:59:00.000+02:002011-01-25T06:59:30.911+02:00<div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TT5YktarkOI/AAAAAAAAANQ/aI2ltXxAHJg/s1600/22320.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" s5="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TT5YktarkOI/AAAAAAAAANQ/aI2ltXxAHJg/s320/22320.jpg" width="203" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">yürüdüğün engebeli bir yolsa, yola bakarsın düşmemek için</div><div style="text-align: center;">yol düzleştiğinde görürsün gökyüzünü</div><div style="text-align: center;">o zaman fark edersin, yıldızların güneşin yanındaki sönüklüğünü</div><div style="text-align: center;">yıldız geceye ihtiyaç duyar parlamak için</div><div style="text-align: center;">sen AŞKa...</div><div style="text-align: center;">hep, AŞKla...</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-1112304293645564760?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-43772694893224890732011-01-24T11:43:00.000+02:002011-01-24T11:43:05.528+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TT1Jj1GLZ8I/AAAAAAAAANM/RjJFAMN_ZKY/s1600/38782.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="228" s5="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TT1Jj1GLZ8I/AAAAAAAAANM/RjJFAMN_ZKY/s320/38782.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><blockquote><div style="text-align: justify;"><em>bazı gecelerim vardır kaleme alınmış, bilirsin, müzikler geçer içinden, yağmurlar ve yalnızlıklar... ben geçerim geceden, o benden geçer... yürek kalır elimde, bir kedi mırıltısında ortak eder kendini kurduğu düşe. dalar sonra uykuya, uyanır bir kedi mırıltısında ellerim, uzanır boşluğa, tutunur gene, yine ona... içimden bir müzik geçer, o geçer yüreğimden, ben geçer giderim düşlerimden... gün başlar, <strong>yeni bir düş niyetinedir kelimeler... hep aynı şeyi anlatsa da, yenidir işte, yine, gene, ona...</strong></em></div></blockquote><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-4377269489322489073?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-16255139767207917282011-01-21T16:20:00.002+02:002011-01-21T17:11:36.622+02:00<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TTmiIGfTYoI/AAAAAAAAANI/IL4tjCUBtBk/s1600/Worthless_tears_by_czas.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="315" s5="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TTmiIGfTYoI/AAAAAAAAANI/IL4tjCUBtBk/s320/Worthless_tears_by_czas.jpg" width="320" /></a></div><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">tuvaletten çıkıyordum,&nbsp;sıralanmış kelimelerim koşar adım uzaklaştılar benden...</div><div style="text-align: justify;">bir kovalamaca başladı; ilk kulvarda: aşk!</div><div style="text-align: justify;">hemen ardında; tuz...</div><div style="text-align: justify;">onu yakın ara takip eden; mor...</div><div style="text-align: justify;">bir baş ardında; göz...</div><div style="text-align: justify;">en arkada ben...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">kurduğum cümlelerin dağılmış kelimelerini yakalamakla geçen ömrümün koridorunda kırıkları&nbsp;yürek duvarlarıma yapışmış&nbsp;cümle parçaları: özneler, yüklemler, zamirler, sıfatlar ve daha neler neler... iyelik ekleri ve bağlaçlara ne demeli peki...&nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">karanlıkta kelime yordamı yürüyorum. bulduğum her kelimenin birbirinden bağımsız ve bir araya geldiklerindeki&nbsp;güçleri karşısında dağılıyorum. kurduğum her cümlenin yetersizlik ifade eden yarımlıklarına bakıp, bir parça hüzünleniyorum. bunu, akmaya her daim hazır yaşımın gözümü umarsızca terk edişine bağlasan da,&nbsp;ben hüznümü artık kelimelerin ardından değil, esen rüzgarın karşısında herşeye rağmen ayakta durmaya çabalarken akıtıyorum. akışı ters bir nehirde boğulmak üzereyken son çırpınışta tek bir cümle kuruyorum:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: right;"><em><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif;">sen varsay ki, ben tuvalette gizli gizli sende&nbsp;kalan kendime&nbsp;ağlıyorum. </span></em></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><em><span style="font-family: Times;">.</span></em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: x-small;"><em><a href="http://browse.deviantart.com/?qh=&amp;section=&amp;q=tears#/d4sfu4">Görsel / DeviantART</a></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-1625513976720791728?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-18138485048184643662011-01-18T18:38:00.002+02:002011-01-18T18:39:16.969+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TTXBBBY7rhI/AAAAAAAAAM8/qFjbzVNRsMo/s1600/21268.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TTXBBBY7rhI/AAAAAAAAAM8/qFjbzVNRsMo/s320/21268.jpg" width="197" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><br />boş... evet boş... aslında dolu. evet, bildiğin dolu. <br />ya da boş, bomboş... </div><div style="text-align: center;">ölüm... düş... gerçeklik... yaşam... </div><div style="text-align: center;">ya da</div><div style="text-align: center;"><em>ölüm</em> düş</div><div style="text-align: center;">gerçeklik <em>yaşam</em></div><div style="text-align: center;"><br />boş... evet boş... aslında dolu. evet, bildiğin dolu. ya da...</div><div style="text-align: center;">'ya da' sı yok...</div><div style="text-align: center;">ölüm bir düş... gerçekliği&nbsp;tezahür edilemeyen&nbsp;</div><div style="text-align: center;">ve yaşam bir gerçeklik hali değeri bilinmeyen... <br /><br /><br />.</div><br /><br /><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-1813848504818464366?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-14508344308258379552011-01-17T11:41:00.002+02:002011-01-17T12:59:08.582+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TTQLc2sCV3I/AAAAAAAAAM4/vbGCdN6IpPo/s1600/19652.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TTQLc2sCV3I/AAAAAAAAAM4/vbGCdN6IpPo/s320/19652.jpg" width="236" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">tam karşımda duruyordu, tren beklerken ben, oturmuştum bir bankta tek başıma. transit yolda vızır vızır sesleri ile geçen araçlara dönüktü yüzü(m).yaşamın anlamını sorguluyordum. neden şimdi, neden ben, neden&nbsp;buraya gelmiştim, tüm sorular dönüyordu kafamda, sanki cevabını bulabilecekmişim gibi. kafamı ne yöne çevirsem gözgöze geliyorduk, benim gözümü kaçırma şansım vardı, o ise&nbsp;sadece duruyordu. o, treni yoldan ayıran tel örgünün hemen dışında, transit yolla tel örgüyü ayıran metal bariyerin hemen önündeydi. aradaydı. daracık bir ara. nefes almanın en zor yerinde, daracık bir yerde, bir yanı telden bir örgü, bir yanı metalden bir duvar... uzundu boyu,&nbsp;ve inceydi boynu. duruyordu. öylece beyazlar giymiş, boynunda sarı bir fular, arabaların rüzgarında savruluyordu. ince boynunu&nbsp;uzatmıştı bir iyice, güneş değsin istiyordu yüzüne. uzadıkça, savruluyordu arabaların rüzgarından ve üstelik hava giderek kararıyordu. son bir çaba gibiydi, kırmızı arabanın rüzgarından kurtarıpta uzatışı kendini, trenin yanaşması ile birlikte yere değiverdi mağrur başı. trene binmekten vazgeçtim o anda. merak ediyordum, o yerle bir olmuş bedeni ile ne yapacağını. tren uzaklaştı. o duruyordu. yavaş yavaş ayağa kalktı. temkinliydi, geçen her arabada, savrulsada ince uzun bedeni, dimdik tuttu başını güneşe karşı. savrulsa da&nbsp;rüzgarda, dağılsa da bir trenin büyüklüğü karşısında; çiçek bile açmıştı papatya... kendime bakıyormuşum onca zaman, yüreğim öyle dedi. <strong><em>burada, şimdi, neden ben</em></strong>'in cevabını verir gibi... <em><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif; font-size: x-small;">Temmuz 2009 / Bursa </span></em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-1450834430825837955?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-24348566268734540172011-01-15T08:01:00.001+02:002011-01-15T08:02:50.395+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TTE3TXcJ3BI/AAAAAAAAAMw/lAZ9BsmTrcE/s1600/14556.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="271" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TTE3TXcJ3BI/AAAAAAAAAMw/lAZ9BsmTrcE/s320/14556.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><blockquote><div style="text-align: center;"><em>bir ara, uzun bir ara ama, alnımdan öpülmeye ne çok anlam yüklemiştim. </em></div><div style="text-align: center;"><em>sadece ona mı, yağmura, şiire, çiçeklere ve yüzlere... </em></div><div style="text-align: center;"><em>ve daha nelere kimbilir... </em></div><div style="text-align: center;"><em>şimdi yüklediğim bütün anlamlarından soyuyorum kelimeleri. </em></div><div style="text-align: center;"><em>yenilerini de yüklememeyi umut ederek. </em></div><div style="text-align: center;"><em>sıfatsız olsun kelimelerim, pekişmese de olur anlamlar...&nbsp;</em></div><div style="text-align: center;"><em>YAŞAMAK YETER!</em></div></blockquote><br /><br />hiç olmadık bir zamandadır bir ânın&nbsp;bir kez daha&nbsp;yürek yüzüne çıkışı ve öylesinedir ki, yürek büzüşür kalır. o anda anlarsın, bunun adı yaşamaktır... iyi ki, dersin... bir fısıltı ile sadece, iyi ki...<br /><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-2434856626873454017?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-12173109389824684662011-01-14T09:05:00.001+02:002011-01-14T09:43:51.441+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TS_ye5KMdnI/AAAAAAAAAMs/ryeAkQ31HWA/s1600/33695.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="241" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TS_ye5KMdnI/AAAAAAAAAMs/ryeAkQ31HWA/s320/33695.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">uzun içten bir girizgahı vardı mailin.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">samimi ve sıcak.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">uzaklardan ama alabildiğine yakından.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">yürekten geldiği belli,</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">yüreğe deyeceği kesin.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">okudum ve ağladım.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">kafamda uzun zamandır aynı soru</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><strong>ben kimim?</strong></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">bir cevap daha&nbsp;geldi,</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">yürekten.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">okudundu yürekle.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">eşlik eden gözyaşının bir anlamı vardı.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">bende saklı kaldı.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">kalacak.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">içimdeki çocuk o&nbsp;saklıya tutunacak.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><blockquote><div style="text-align: center;"><em>evren yalnız olmadığımı hissettiriyor, </em></div><div style="text-align: center;"><em>benzer bir yürek atışının güvenini veriyor.<br />tanıdık bildik bir sığınak gibi..<br />novella gücümü hissettiriyor. <br />nerede nelerin saklı olduğunu gösteriyor. aslında öğretiyor. <br />yol burdan gidiyor ama o seni götürmez sen yürümelisin diyor. <br />rüyalara giren ak sakallı derviş gibi :)<br />dedim ya evren de novella da iyi geliyor bana..<br />ama en iyi gelen ne biliyor musun? <br />novella nın evren olduğunu bilmek, onu keşfettiğini bilmek..</em></div></blockquote>.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-1217310938982468466?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-55684927373031067982011-01-13T22:36:00.003+02:002011-01-14T07:12:19.921+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TS9iH1dV6BI/AAAAAAAAAMo/r6eV4jMxO1U/s1600/plane-tree-kos.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TS9iH1dV6BI/AAAAAAAAAMo/r6eV4jMxO1U/s320/plane-tree-kos.jpg" width="320" /></a></div><br /><br />O, yalnız bir çınar<br />O, yalnız ve büyük bir çınar<br />O, Nazım ve gün gelecek kardeş insanlar birbirine<br />Onun&nbsp;şiirleriyle bakacaklar<br /><br />iyi ki, kelimelerinden geçtim, <br />üzerimde yaprak yaprak izleri<br /><br />iyi ki, duygularını hissetti bu yürek<br />bir annenin ninnisi bir babanın gücü kuvveti<br /><br />iyi ki çınar, yalnız ve bahtiyar ve ille ki ulu bir çınar<br />dilim varmıyor ama; iyi ki uzakta<br />burada olsa, buralarda yani, <br />görse bu zamanlarını uğruna hasretlik çektiğinin<br />ne çok acırdı yüreği<br />ne çok!<br /><br /><br /><br /><br /><iframe class="youtube-player" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/RJc-Pxq7agI" title="YouTube video player" type="text/html" width="480"></iframe><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://www.utexas.edu/depts/classics/events/hippocrates07.html"><span style="font-family: Times, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><em>Görsel</em></span></a><br /><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-5568492737303106798?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-61942970387596145542011-01-13T07:14:00.003+02:002011-01-13T16:16:43.189+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TS5-CXYnsUI/AAAAAAAAAMk/q2uRGDvS-pk/s1600/36156.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="226" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TS5-CXYnsUI/AAAAAAAAAMk/q2uRGDvS-pk/s320/36156.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><em>sevmek; bir kitabı okumak gibiydi, </em></div><div style="text-align: center;"><em>aşk, bir kitapta sevdiğin cümlelerin altını çizmek...</em></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><em>ilk görüş</em> denen "şey"e hep inandım. ilk izlenim! elektrik alma... kavramın içinin ne ile doldurulduğunu önemsedim.&nbsp;yaşanan topluma, öğrenim biçimine, süresine&nbsp;ve kişinin entellektüel seviyine göre değişikik gösteriyordu göstermesine de anlatılmak istenen birdi: o kişiye karşı yüreğin kıpırdayıp kıpırdamadığı. yüreğin kıpırtısı sevdaya dair değildir sadece. yürek, hoşlanmadığında, korktuğunda, endişelendiğinde de kıpırdar. ve bazen durur. bekler bir süre. <em>bir süre;</em> bir kaç saniye ile de ölçülebilir, bir kaç yıl ile de. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">geçmişe dönük bir kıpırtı haritası çıkartmaya kalksanız, ilk izlenimlerinizin yaşadığınız ilişkiye dair ne çok ip ucunu&nbsp;ellerinizin ortasına bırakıverdiğini fark edersiniz. ama eller bir karar noktası değildir. onlar bir&nbsp;ifadeye dönüşüverir hemen. aşksa hissedilen, kanat oluverir uçmaya hazırlanan ve&nbsp;endişeyse içimizdeki zırh oluverir&nbsp;bedene, sarıp sarmalarken. korkuysa, bir yumruğa dönüşür, en güçlüsünden. hal&nbsp;böyleyken ne ucun farkındadır insan ne de ucun nereye varabileceğinin.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bir kitabın cümleleri, yüreğinin kıpırtısının resmedilmişidir, söze dökülmüşü... insan neyse, neye özeniyorsa, neyi düşlüyorsa, ne eksikse, ne kendinde fazlaysa onun altını çizer. insan bir kitapdaki bir cümlede aslında kendini çizer. neden aşkı bir kitapdaki altı çizili cümlelere benzettin derseniz, cevabım basit. aşkta da insan,&nbsp; neyse, neye özeniyorsa, neyi düşlüyorsa, ne eksikse, ne kendinde fazlaysa&nbsp;karşısındaki insanda onların&nbsp;altını çizer. <strong><em>aşk bir kitabın altı çizili cümleleridir</em></strong>&nbsp;yargısı,&nbsp; kitabın tamamına, anlattığı öyküye, kurgusuna, kahramanına değildir kesilen dikkat demek ister.&nbsp;<em>dikkat sadece altı çizilen cümlelerdedir'</em>in altını çizer. cümleler hiç değişmez. ama zamanla&nbsp;insanın bakış açısı değişir. ve aşk, ilk günkü gibi değildir. cümleler de çizildiği yerden eksilir. zamanla, altı çizili cümlelerden sadece bir kaçı akılda kalır. onca çizilmiş cümle ise bekler bir anını. an gelir, yürek geçmişe uzanır, aradığı cümlesini eliyle çizmiş gibi bulur çıkarır. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><blockquote><div style="text-align: justify;"><em>güzel gözlüm! ben sana hep en dertli zamanlarımda meylettim. sen bir avlu ortasında yürektin, ben ne zaman&nbsp;nefes almak istesem sana geldim. sen bir nefes kadar&nbsp;yakındın bana, ben bunu hep yürekardı ettim. affetsen dedim de, ne yazar be güzel gözlüm. affetsen ne yazar... artık kapılarımın hepsi kör duvar. nefessiz kalan yüreğimin karasıdır gördüğüm. sen yürek karası nedir bilir misin? bilme güzel gözlüm, senin yüreğin turuncu kalsın.&nbsp;ne vakit senin sımsıcak yüreğini düşlesem, fark ederim, sen bana bir nefes kadar uzaksın. ve lâkin, artık çok uzağımdasın. </em></div><div style="text-align: justify;"></div></blockquote>.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-6194297038759614554?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-75905578927836981362011-01-12T07:14:00.004+02:002011-01-18T18:07:29.373+02:00<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TS02MAUkGrI/AAAAAAAAAMg/GEeIGftbtKE/s1600/g%25C3%25BCn.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="139" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TS02MAUkGrI/AAAAAAAAAMg/GEeIGftbtKE/s320/g%25C3%25BCn.jpg" width="320" /></a></div><br /><br />o günün bir önemi yok biliyorum, dizilişinden başka! o güne anlam yükleyecek çok olacak ama. bir gün öncesinden ve hatta bir gün sonrasından bir farkı olmasa da, o gün çok anlamlı olacak bazılarına. benim içinse bir cuma olacak, sıradan bir cuma. seni tanıdığım günkü kadar sıradan. seni öptüğüm günkü kadar... seninle yediğim ilk dondurmanın tadı kadar&nbsp;sıradan. ilk yaptığımız kavga kadar sıradan... o gün benim için sıradan bir cuma olacak, perşembeyi takip edip, cumartesiye bağlayan herhangi bir cuma.</div><div style="text-align: justify;"><br />ben&nbsp;sıradan bir&nbsp;günün sonunda ağlayacağım ardından. her şeyin sıradan bir cuma başlayıp, olağan bir cumartesiye bağlandığı sabah, kapıma gelişini hatırlayacağım. elinde bir demet papatya, cumartesiyi sıradan çıkartacaksın. pazara dönüverecek gün ben hiç anlamadan. koynunda uyuduğum sıradan bir cuma akşamını hatırlayacağım ardından. herşeyin sıradan olduğu bir zamanda, senin sırasını atladığın kelimelerin gelip boğacak beni. ben sıradan olmayan bir aşkı, sıradan bir yürekle karşılamana şaşıracağım. sıralanmış onca kelimenin içinden, hiç sırası değilken söylenmiş, <em>arkadaş kalalım mı</em>yı&nbsp;duyacağım ve ben hiç ağlamadığım kadar ağlayacağım, hiç ağlamadığım kadar sıradan bir ağlayışla,&nbsp;senin gittiğin sırada cumayı tam da sırası diye cumartesiye bağlayacağım. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">tarihlerin de günlerin de bir önemi yok dizilişinden&nbsp;başka. oysa anlar öyle mi? seni ilk öptüğüm günü hatırlamasam da, ilk öptüğün an şimdi bile dudağımda. peki ya karşılaştığımız ilk anda belime sarılışın... o yok mu sanıyorsun belimde hâlâ... yürüyerek vardığımız o dondurmacıdan aldığımız dondurmanın çeşidini hatırlamıyorum evet, evet günü de hiç aklımda değil ama ne var biliyor musun sevgilim, o dondurmanın bitiminde, külahın o en dibinde, tam da köşe başında, göz göze gelişimiz bir mıh gibi kazınmış benim gözlerime. ah! sevgilim günlerin bir önemi yok, tarihlerin de, o ilk kavgadan sonra çekip gittiğin yan oda var ya, o oda da yok artık evimde, ama ne var biliyor musun sevdiğim, o kavganın yüreğimdeki izi var. işte o izin anı var da, ne günü, ne&nbsp;de saati yok biliyor musun bende? tıpkı seni sevmenin günü, saati, tarihi olmadığı gibi. sonsuz anların, sonsuz anıları var sadece yüreğimde...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-7590557892783698136?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-83343972876923581902011-01-11T07:14:00.015+02:002011-01-11T19:16:10.101+02:00<div style="text-align: right;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TSvlt12V6bI/AAAAAAAAAMc/4TuTuOpLWps/s1600/32874.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="226" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TSvlt12V6bI/AAAAAAAAAMc/4TuTuOpLWps/s320/32874.jpg" width="320" /></a></div><br /></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;">bir yolculuğa hazırlanmayı sevdim şu hayatta, bir de seni...</div><div style="text-align: right;"><br /></div><div align="left" style="text-align: right;"></div><div style="text-align: justify;">yolculukları hep çok sevdim.&nbsp;her yolculuk öncesi, aşkın ilk halleri gibi... kurulan hayaller, sonsuz heyecan, uyku tutmaz gece... buket uzuner, bir&nbsp;<span style="color: #e40050; font-family: verdana; font-size: x-small;"><em>Şehir Romantiği'nin Günlüğü</em></span>'nde mi söz ederdi, <em>bir şehre aşık olmak bir adama aşık olmak gibidir</em>, diye...&nbsp;gezi kitapları okumayı hep çok sevdim. nereye, nasıl gidiliyor olursa olsun hep okudum. kendi gitmek isteyip de gidememelerimin acısını hafiflettikleri için, en olmadık zamanlarda ben tanımadığım insanların adımlarında tekrar yolumu bulmayı denerim.&nbsp;yol önemli, yolcu da... hem ne demişler "bir kişiyi tanımak istiyorsan, onunla yola çık." ben kendimle bir yola çıktım. derdim ben. kendim. kimim?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">çetrefilli bir yol ayrımında durdum. hangi yoldan nereye gidecektim... eskiden bu karar verme hali o kadar çok zamanımı alırdı ki, yol kaçardı. yolcu yolunda olurdu ve hatta varırdı gideceği yere, ben karar verdiğimde. o yüzden bu sefer hızlı davrandım. yolcu olacaktım. aklıma gelenlerin başıma gelmesi halinde de, kısmet deyip, yolculuğumun tadına varacaktım. giderken hemen geçiveren zaman, dönüşte bitmek bilmedi. okudum olmadı, yazdım olmadı, dinledim olmadı, konuştum o da olmadı. sustum. öylece hiçbir şey yapmadan sustum. zamanın üzerimden geçmesini bekledim. zamanın içinden geçip gidebilmeyi istedim. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">zaman üzerimden geçerken;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bir şehirdeyim. deniz kokulu bir şehir. şimdi uzak bana ama bir o kadar yakınım hâlâ ben ona... dün sokaklarında yürüdüm. bildik, tanıdık yüzler de vardı, hiç tanışmadığım, tanışmak istemeyeceğim yüzler de. yürüdüm, martılarla simit yedim. bir kahvenin tahta sandalyesinde otururken, deniz kokusunda buldum onunla geçmişimi: zaman üzerimden geçerken benim onu ne kadar es geçtiğim gerçeğiydi, güneşli günde, rüzgar gibi suratıma çarpan.&nbsp;O, bir şehirden fazlasıydı benim için. ben bunu ondan geçip gittiğimde anladım. zaman geçti üzerimden, ben geçtim gittim ondan. şimdi ne kadar uzak bana o şehir, oysa ne kadar&nbsp;yakınım ben ona hâlâ...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">zamanın içinden geçebilmek;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bir şehirdeyim. dağ kokulu bir şehir. şimdi yakın bana,&nbsp;aslında bir o kadar uzağım ben&nbsp;ona&nbsp;hâlâ... hemen&nbsp;hergün sokaklarında yürürüm. bildik, tanıdık yüzler de var, hiç tanışmadığım, tanışmak istemeyeceğim yüzler de. yürürüm bu şehrin sokaklarında, kedileriyle simit yerim. parklarında oturup, yeşilin kokusunda geleceğimi düşlerim. zamanın içinden akıp giderken ben, o beni es geçmez bilirim. O bir şehirden fazlası benim için. zamanın içinden geçerken anlıyor insan; bazı şehirlere aşık olunur, bazı şehirler sevilirler sadece.</div><div style="text-align: justify;"><br />ve aşk; her geri döndüğünde kopmamış bir bağın iplerini veriverir eline. sen elinde iplerin dolaşırsın şehrin sokaklarında. hangi şehirde olursan ol, bazı şeyler yakındır sana ve sen bir o kadar uzağındasındır herşeyin aslında. aşık olmanın, şehri, çocuğu, çiçeği, böceği olmadığını, aşkın yüreğinde olduğunu keşfedersin zamanla. bunu keşfettiğimden beridir, her gittiğim şehir, bir sevdaya gitmek gibi... bazen eski, bazen yeni... ille de heyecanlandırır beni.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">aldığım notlara göz gezdirdim az önce:</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><blockquote><div style="text-align: justify;">"kara sevda;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">2011 Ocak ayında bir bahar mevsimi yüreğim. bir gece önceki hüznüm yer değiştiyor güneşin ışığında saklı umutla. benim kara sevdam! kokusunu duyuyorum önce, çekiyorum derin derin içime, anılarım canlanıyor her bir nefeste... üçüncüde yanıyor genzim. derinliğinden vazgeçip, nefesimi bırakıyorum kendi ritmine. artık canım yansın istemiyorum. hiçbir şey canımı yakmasın. genzim bile yanmasın artık! istiyorum. dışarıyı seyrediyorum, geçtiğim sokakları... herşey ne kadar tanıdık ve yakın, herşey ne kadar yabancı ve uzak artık bana. uzanıp tutuveriyorum bir kaç anıyı daha. bir kaç adım atıyorum, taşları bilmem kaçıncı kez yenilenmiş kaldırımlarda. yüzümdeki son hüzün çizgisi de bırakıyor yerini&nbsp;umudun izlerine. gülüşümün derinliği kazınıyor yüzüme. gözlerim ışıl ışıl yine. içimde kara bir sevda, dışım feryat figan... artık herşey uzak bana ve bir o kadar yakın hâlâ... bir orman yolunda ilerliyorum. ağaç dallarından feryatlarımı topluyorum tek tek. sonra figanlarımı...&nbsp;ağaç dalları&nbsp;ne kadar yakın bana ve ne kadar uzak bir bilsen... seni özlüyorum, uzandığım her defasında. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">hayat, bir yolculuğun ayrımına var diye, başka bir yolculuk daha sunuyor sana. buna hep inandım. sen yolcu olmak iste, yol çok... sen gitmeyi istedikten sonra... ben yolculuğu, yolcu olmayı, yolu seviyorum. hiç tanımadığım kültürlerin, tanımadığım sokaklarında gezerken karşıma çıkan insanları o kadar uzağımda sanırken, o kadar yakınımda bulduğuma artık şaşırmıyorum. yakın da uzak da biz, yüreğimizdeki sevgi. bunu biliyorum. yürekli insanları seviyorum. ben yürekli bir insanım, kendimi seviyorum. <em>bir yolculuğa hazırlanmayı sevdim şu hayatta, bir de seni...</em> derken, o yolculuklarda seninle olmayı ne kadar istediğimi fark ediyorum. sen uzaklarda olsan da, hergün, her defasında, bana ne kadar yakın olduğunu hissediyor ve heyecanlanıyorum. yüreğimde sen, ben bil(me)diğim şehirlerin sokaklarını seninle adımlıyorum. "</div></blockquote><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: right;">bugün herşey uzak bana, ve bir o kadar yakın... <br />seni çok özlüyorum.</div><br /><br /><br />.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-8334397287692358190?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3682731642610146206.post-89499539961874801922011-01-09T11:38:00.001+02:002011-01-09T14:13:14.907+02:00<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TSaoDSiJJ8I/AAAAAAAAAMY/x6_K6wY4Y-s/s1600/2201.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="252" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_f7l9D5E81cY/TSaoDSiJJ8I/AAAAAAAAAMY/x6_K6wY4Y-s/s320/2201.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><em>deneme -IV-</em></div><div style="text-align: right;"><em>aramak mı bulmak mı...</em></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">herşey bakmakla başlıyordu. daha da öncesinde nereye bakacağını bulmakla. bulmak, aramak demekti. <em>aramanın sürdürülebilirlik arz eden devingen bir yapısı vardır,</em> bana göre tabi.&nbsp;&nbsp;aramak, sözünü ettiğim tanımı karşısında, sonsuzlukla eş değer gibi... ya da bana öyle geliyor.&nbsp;aramanın ve bulmanın bir sonu olmadığını keşfettiğimden beri, bir yaşam biçimine döndürebildim bakmayı ve görmeyi. bulduğum herşeye önce baktım. sonra üzerine düşünüp görmeye çalıştım. bütün işi akla bırakmadım ama, yüreğimi de soktum işin içine.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">görmek yetmedi bir süre sonra, ses istedim. önce işittim, sonra anlamaya çalıştım yani&nbsp;dinledim.&nbsp;yazıldığı kadar kolay olmayan bir farkı var; bakmakla görmenin, işitmekle dinlemenin. kişisel bir çabayı, farkındalığı ve gelişmeyi ön koşuyor. bu koşuda&nbsp;insan çoğu kez bitiş çizgisine varamıyor. peki ya ben... <em>yaşamak&nbsp;kendi iç yolculuğunda kaybolmaktır aslında, </em>diye düşününlerdenim.&nbsp;peki kaçımız bakmak yerine görmeyi, işitmek yerine dinlemeyi seçerek, açılan kapılardan içeri giriyor ve kendi labirentimizde kaybolmayı göze alabiliyoruz. bazen bu iç yolculuk, özellikle de denememiş biri için beyhude bir ömür törpüsü anlamına gelebilir. kimde ne çağrışım yapıyor olursa olsun, iç yolculuk kendine bakmayı istemekle&nbsp;başlıyor. kendi üzerine düşündükçe görüyorsun; olmazlarını, olurlarını, kabul edilemezlerini, kabul edip mutlu mesut yaşayıp gittiklerini, iyilerini kötülerini, siyahlarını, beyazlarını... ve evet, varsa grilerini... görmek, konuşmaya başlayan bir ses gibidir. konuşur durur... hiç susmadan, bir es bile vermeden. bir nasılsından sonra, cevabını beklemeden... ses... biteviye bir ses. çıldırtan, ağlatan, poh pohlayan, bağıran, kızan, küsen, gönül alan bir ses... ses sadece akıldan gelir sanırsın,&nbsp;işittiğine delilik denmesin diye, iç ses dersin hatta anlamının üzerinde çok da durmadan.&nbsp;kendinle konuşursun ama kendini dinlemezsin. geçmesi gereken sürenin sonunda&nbsp;fark edersin. geçmesi gereken süreyi belirleyen ana unsur senin bulmayı ne kadar arzuladığınla ilgili olabilir mi? belki... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">bulduğunda fark edersin, işittiğin akıldır, duyduğun yürek. akılla yürek, bakmakla görmek gibidir, işitmekle dinlemek. yazılması kolaydır ama o farkı anlamak için kendinden bir adım uzağa gitmeye ihtiyaç vardır. bir adım uzaktan kendine bakabildin mi, yani yetiştiğin ortamdan, kültürden, çevreden, anlayıştan bir adım uzağa çıkabildin mi, görmenin lezzetine varırsın yanı sıra&nbsp;duymanın... lezzet tek değildir, duyduklarınsa hep güzel bir ritm olacak değil. farkındalığının içine hapsolup mutsuzluğu da seçebilirsin, mutluluğu da... ben üçüncü bir yol gördüm: izlemek. izlemenin, tıpkı aramak gibi sürdürülebilirlik arz eden devingen bir yapısı var.&nbsp;iki uç arasında gidip gelen hezeyanlarımı, hüznümü sevmeyi seçtim. kendimde sevmediklerimi değiştirmek için çaba harcadım. yüreğimi dinlemeyi seçtim. daha önce de dediğim gibi, yüreğimi çürütmüyorum artık. onu gördüğüm duyduğumdan beri, çektiği onlarca acıyı anladığımdan beri...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">iyileşmek, yüreğini görmekti, anlatmak istediğini duymak. aramaktı çıkış yolunu, koridorda ilerlerken gördüğün her ışığa umutla koşmaktı... koşarken, defalarca düşmekti. ışığı gördüğünü, sandığından ayırabilmek için bakmaktan vazgeçebilmekti... attığın çığlıkların&nbsp;koridorunun duvarlarına çarptığında çıkarttıkları yankıları;&nbsp; işittiğin onca sesten ayırabilmekti iyileşmek. ve iyileşmek; gördüğün, duyduğun ve bulduğunu anlatabilmekti kendine. önce kendine söylemekti iyileştiğini... kendine bakıp kendini görebilmekti. herşeyinle sevip kendini, inanabilmekti Ona, iyileşmek. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3682731642610146206-8949953996187480192?l=kazarayazar.blogspot.com' alt='' /></div>novella / विश्वhttp://www.blogger.com/profile/11370084047539128060noreply@blogger.com8