1.07.2011

Pencerede Gece ve Cam



bazen insan nasıl da bakıyor bir pencereden içine
kafasını eğiyor çiçeği görüyor
sağına soluna bakıyor renklerinin nasıl da solduğunu görüyor
yukarı bakıp da kırıklarını hatırlıyor

cam hiç aklına gelmiyor
camdan kalplerin 
candan kırıkları olur

karanlık çöküp de
yıldızlar kulağına fısıldayınca anlıyor







7 yorum:

buraneros dedi ki...

Bu pencerenin içinden, kızgın sözlerle ayar çeken mutaasıp bir teyze çıkmamıştır umarım:))

Bak şimdi bana...
nereden nereye:)

Doğan Ömür dedi ki...

Cam geri dönüşümü en kolay malzemedir öyle değil mi? Kırılır, erir ve yeniden yeniden başka şekiller alır...
Ve yıldızlar, dost mudur düşman mıdır? Dostluk mudur söyledikleri, düşmanlık mı?

tutsak dedi ki...

Aaaa olmadı ama; sende benim kulağıma fısıldasana, yıldızların sana .ne dediğini .

tutsak dedi ki...

Bu arada ooooj gelmişsen bea....

novella / विश्व dedi ki...

e valla nereden nereye olmuş buraneros... güzel olmuş ama ;)

novella / विश्व dedi ki...

dosturlar elbet doğan ömür... ve cam gibi kırılgan ve güçlüdürler aslında söyledikleri. dikkatle dinlemek gerek.

novella / विश्व dedi ki...

demişler ya işte tutsak;
camdan kalplerin candan kırıkları olur diye...

teşekkür ederim, hoş buldum...