Ona etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Ona etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

6.05.2011

Dikkat Et Hızır



bu geceden sonra
bana sevdiğimi getir
bana beni seveni getir
bir olsun hızır
sevdiğimle sevenim bir olsun

yolu dolambaçsız
sözü yalansız
içi dışı bir
yüreği pek olsun hızır

gülüşünde güller açsın
gözünde hep ben
sözünde hep aşk olsun hızır
yüreği kocaman
elleri sıcak
yüreği coşkun olsun hızır

sen iyisi mi 
bu geceden sonra
bana aşkı getir 
aşıkı getir
olur mu hızır?


amin

24.04.2011

Güzelsin...





akşam olmuş... 
güneş renkten renge, en son da griye bırakacak güzelliğini. 
yıldızlar olacak sayamadığım kadar.
birine senin adını vereceğim. 
o vakit kayacak senin de gönlün bana, 
uzayıp giden izi görünce sevineceğim... 

biri dilek tutacak  kuyruğuna tutunarak,
bir diğeri sadece parmağının ucuyla gösterecek seni. 

sen güneş olup ısıtınca da, 
yıldız olup kayınca da güzelsin işte sevgili.

akşam olmuş...
ezan okunmadan, annen seslenmeden
gir içeri.












görsel / 1x.com

18.04.2011

Ona Kadar Sayabiliyorum Ben




üzerimde kalan ne kadar toz varsa yıkanıyor yağmurunda...
hiç olmadığı kadar parlak bu akşamüstü turuncularım.
ne olur biraz daha yağ avuçlarıma.




sevgili leydi,

johannesburg'tayken bana yazdığın son mektubundaki 'içimi ısıtıyor kelimelerin, keşke burada olsan, sen kimbilir nasıl anlatırdın buraları dediğin' cümleler hep aklımda. ve işin daha fenası o zamandan beridir johannesburg daha çok özlemini çektiğim bir yer. neden orası anlatmıştım değil mi? küçük bir çocuktum ve ben 'ağla sevgili yurdumu' okudum. okudum ve ben o çocuk oldum. kaç zaman geçti üzerinden, kaç yaşanmışlık, kaç nehir, kaç bulut, kaç kez açtı sakuralar pembenin o en sevdiğim tonundaki çiçeklerini... saymadım. saymayı ona kadar bildiğimi senden bile sakladım. hep böyle oluyor, daha bir der demez başlıyor gözyaşlarım... ve sel olup ona ulaşıveriyor.

onunla ilk karşılaşmamızı anlatmak değildi niyetim ama madem söz onlu zamanlara geldi, anlatayım.

kaç sene evveldi hatırlamıyorum. bilgisayar parçaları sağa sola dağılmış odanın giriş kapısına göre sağında kalan masada güleç yüzlü bir adam vardı. çaya davet etmişti beni. çekincesiz teklifini kabul ettiğim bu adamın  sonradan senin eşin olduğunu öğrenecek ve buna daha da çok sevinecektim. kapının tam karşısında, odanın ortasında kalacak şekilde konumlandırılmış, bildiğin DMOdan alınmış, üzerindeki süngeri parça parça ayrılmış, metal kısımları küflenmiş sandalye üzerinde oturmuş, orada oluşumun nedenleri ile boğuşurken, içeriye yayılan ılıklığı fark ettim ilk önce. kafamı kaldırdığımda gördüğüm adamın yüzündeki huzuru ve o huzurun gülümsemesine yayılışını anlatamam. o dönemin çalkantılı günlerinde bir güneş gibi gelmişti bana. uzun uzun seyretmiş ve hayatta böyle adamlar da olabildiği için bazı kadınların çok şanslı olduğunu düşünmüştüm.

bunu neden sana anlattığıma dair sorular sorarken buldum cevaplardan birini. sanırım ben bugünlerde, huzurlu bir bakışın yaydığı o sıcaklığa ihtiyaç duyuyorum. oysa sen  de bilirsin değil mi leydi, benim coşkun yüreğim, ne zaman huzurlu bir deniz bulsa dalgalara sebep olur ve huzura alışmış bir denize fazla gelir köpüklerim, ne var ne yoksa içimde toplayıp kıyılarıma vurur huzur beni. ben en çok böyle zamanlarda hüzünlenirim. her hikayenin sonunda susuz kalan bedenimin ağırlığında, kumların güneşten kavurduğu yüzümde oluşturduğu çiziklere aldırmadan, sürünerek yol kenarındaki ahlata varır ve sırtımı onun dikenli gövdesine dayayıp, ağlayarak anlatırım olanı biteni yabani papatyaya konmak üzere olan çift noktalı brentis kelebeğine.

gene nerden nereye geldim değil mi leydi... bir ahlat bulma zamanı sanki... zaten yağmur da yağıyor. belki, tozunu alır da turuncumun parlarım yeniden bu akşamüstü.

sevgimle...
çocukları öp benim için.



. 

9.03.2011

Kar Yağıyor


günler sonra kar yağıyor...
ve ben bembeyaz bir uzaklığa bakıyorum.
usul usul atıştıran kristaller de olmasa, zaman durdu sanacağım.
ben günler sonra suskunluğumu bozuyorsam, kar yağdığından falan değil...
seni özlediğimden hiç değil...
sana olan öfkeme yenik falan da düşmedim...

sadece Ona, daha iyi bir planın varsa elini çabuk tut demek için bozuyorum...
elini çabuk tut, çünkü yüreğim buz tuttu
farkında mısın bilmiyorum ama bugünlerde ben, sürekli yokuş aşağı kayıyorum...
ve yer yer incelen buzun üstünde durmakta giderek zorlanıyorum.




.

22.02.2011

Azıcık Su

Onca gülen yüzün arasında, bütün sevinçlerini yitirmiş bir gülümseyişle duruyordum öylece. Anlıyorlar mıydı beni dersin? Anlatamıyordum ki. Neresinden başlayacağımı bir türlü bilemediğim bir hikâyenin kıyısında kalmış, bir dere olmuş akıyordum usul usul. Akıp giden bir derenin derinliğinden kim kuşkuya düşerdi ki? Oysa azalmıştı suyum. Küçük bir çocuğun ayak bileklerinde dolanır dururdum en fazla. Ya da çakıl taşından hallice bir parça taşın etrafında. Ben, kimse görmeden akan küçük bir dereydim yalnızca. Daha fazlası nasıl olunur bilmiyordum ki...(*)




daha fazlasıydın bir zaman... çok daha taşkın bir nehir... belki yıkıp geçtiğin yerleri bile hatırlamıyorsun. ama çok daha fazlasıydın bir vakit. azalmayı öğrendin. atmayı fazlalıklarını. bir çocuğun zıplayarak kendini eğlendireceği bir su birikintisisin şimdi. bir karıncanın içtiği azıcık su ol artık. öyle ki, güneş vurdu mu yüzüne, çeksin toprağın seni içine...

yazdım. durdum ve düşündüm. kendime mi sesleniyordum. bana mıydı sözlerim. ben bir çocuğun kendini eğlendireceği bir su birikintisinden başka bir şey değil miydim. evet! öylesin diye bağırdı kızgın yanım kendime. hak ettin dedi sonra. sonrası uyumak isteği. derin, sonsuz bir uyuma. dersini öğrenemeyen bir çocuğun her girdiği sınavda daha fazla zorlanması gibi hayat bugünlerde. soru her defasında daha zor, daha karmaşık... daha çözümsüz gibi... 

senin istediğin gibi olamıyorum, sevemiyorum diye nedir bu tokat üstüne tokat. isyankar değilim. ama cehennemse yaşatmak istediğin, başardın... ben cehenneminde yanmayı da kendime bir ödül bilirim.


Sensiz camide, namazda işim ne?
Seninle buluşma yerim meyhane.
Benim sevmem de böyle, yüce Tanrı:
İstersen kaldır at cehennemine.



 
(**) Ö.Hayyam

21.02.2011

Herşey Güzeldir Görmesini Bilene


20.02.2011

sislerin içinden çıkıp gelene
getirene
o güneşi doğdurana
güneşi fark edene
güneşi kendi, kendini güneş bilene
şükürler olsun ki
güzelin tarifi var yüreğimde



.

6.02.2011

100de Yüz




erken kalkmayı sevdim. denizin kokusunu. ve dağda patika bir yolda durup ağaçların dallarına tutunmayı. çamın kokusunu sevdim ve dağ kekiğini koklamayı. denizde bir yosun gibi salınmayı hayal ettim. erken kalkmayı sevdim. yola koyulmayı. yolda gördüğüm karıncayı, ağını örmüş bir örümceği, süzülen atmacayı ve daldan dala zıplayan sincabı sevdim... denizde yüzerken arkadaşlık eden balıkları sevdim. ayağıma batan deniz yıldızını ve elime aldığım kayıp giden denizanasını sevdim.

hep gitmek istedim. artık varmak istiyorum. artık sana, AŞKına varmak istiyorum. hazırım. son sınavı da veremeyen bir çocuk gibiyim. neden kaldığımın farkındayım. yaptığım hatanın. son soruyu görmeden 50yi garantileyince kağıdı hocaya uzatmanın sonuçlarını biliyorum artık. 100 alabilecekten 50liye razı olan bendim. ama çok çalıştım. 100 alabilecek kadar bilgim var ve evet oturup son soruyu da çözecek kadar sabırlıyım artık. izin ver bir sınav hakkım daha olsun. bu sefer sana ne kadar teslim olduğumu gösterebileyim. 50liye razı değilim. 100 hakkım. ve ben onu almak için artık hazırım.


.

1.02.2011

Hoşgeldin - iki


soğuk geçti ocak. güzel şeyler de oldu içimi ısıtan.
hayaller kurdum uzaklara dair, gerçekleşmesi mümkün olan.
ocak hayal kurmakla geçti.
şubat onları gerçekleştirmek için çaba harcamakla geçecek.
onlarca battaniyenin altında, ağırlığını değil de,
hayallerini paylaşan desenlere de teşekkürü bir borç bilirim.

geçtiğimiz ay iyi geldi bana sundukların.
şubatta bir kahve içmek için bile olsa beklerim.
başımın üzerinde yeri vardır, yaşama bağlayan hayallerin.
onları gerçekleştirme gücü verenlerin.
sen onlardan biri ol dilerim.


 


.


görsel / vladstudio

29.01.2011

Terk-i Emanet



defalarca geride kalan olsa da,
ölüm karşısında sus pus oluyor insan
bilse de ruhlar ölmez,
gene de avutan cümleler kuramıyor ölüm karşısında

emaneten bir deri içinde bulunduğumuz
zamanı gelince herkes gibi bizler de emaneti teslim edeceğiz;
toprağa, küle, havaya..
sonrası...
sonrası bilinmezlik
öncesi gibi...

dayım, teyzem, dedem, ninem, anneannem, büyükbabam, kuzenim ve fatma anne, ve ferit dayı ve Sen Tanrım;
bir emanetçi daha geliyor yanınıza, iyi bakın ona,
iyi adam diye bilirdik biz, insandı tırnak içinde
hataları olmuştur elbet bilmediğimiz bizim
ama hangimiz hatasısız değil mi
siz iyi bakın gelene
adettendir
misafir edin başınızın üzerinde


.

7.12.2010

Duymak

her zamankinden daha çok ihtiyacım var sesini duymaya
seni yüreğimde hissetmeye
sakinliğe
dinginliğe
sabıra
bugün her zamankinden daha çok ihtiyacım var



bugünün güzel geçeceğinin,
alacağım tüm haberleri hayra yormamın habercisi miydi
kasığımdaki beyaz bitler

dün akşam gözlerimi kapadığımda gördüğüm
beyazlar içindeki derviş
habercisi miydi
herşeyin iyi olacağının

öyleyse teşekkür ederim
değilse de teşekkür ederim
rahat uyudum
çok rahat


.



4.12.2010

Bulmak



bulmak için önce aramak gerek
tıpkı bir fıkrada anlatıldığı gibi
Tanrım bana çok para ver, diye yalvaran bir adama
önce git bir bilet al diyen Tanrı'nın öfflediğini düşündünüz mü hiç
oysa bizler en ufacık olaylara bile bir tahammülsüzlükle yaklaşırız
bazen düşünüyorum da, herşeye sabırla yaklaşan insanlar vardır ya
Tanrı kaçıyor herhalde onların içine
bayılıyorum böyle insanlara
sesleri yükselmiyor, sinirleri gerilmiyor, tansiyonları çıkmıyor
yüzlerinde bir gülümseme cevap veriyorlar sana
önce git bir bilet al

***
ayak direten o küçük çocuktan bahsettiğimi hatırlıyorsunuz değil mi
o çocuktum ben de
bazen gördüğümün doğruluğuna inandırmak için kendimi nasıl da ayak diretirdim
sonunda gördüğüm doğru çıkardı, bazen
ne mi olurdu
direten o küçük çocuk mutlu olurdu
ne geçici bir hevesti o anda gülümsemek
gülümseyen yüzün ardına gizlenen yürek acırdı
böyle birşeydi haklı çıkmak
ne oldu derim kendime, ne oldu, gördüğünün gerçek olması sende neyi değiştirdi
yüreğini acıtmaktan başka ne faydası oldu sana haklı çıkmanın
ya haklı çıkmasaydın
kızıp duracaktın bu durumda da kendine
ama ah zihin
sen ne menem birşeysin
evet, seninle uğraşıyorum
uğraşıyorum ki anlayasın
ben efendinim
beni yönetmekten vazgeç

tahmin etmesi zor bir kabullenmedir bu zihin için
onu yok saymak
yaşamak demektir
zihin yaşamanızı istemez
o acı çekmenizi
geçici heveslerle mutlu olmanızı
kendinizi meşgül edecek gereksiz ayrıntılarda boğulmanızı ister

***
bulmak için önce aramak gerek dedin de şimdi ne anlattın derseniz
o küçük çocuğu arıyorum ben
ayak direten o küçük çocuğa iki çift lafım var
işin değilse burnunu sokma
sümüklü sümüklü dolaşırsın etrafta diyeceğim de
korkusundan kaçtı saklandı galiba
ya da anladı kabahatini
göreceğiz bakalım
kabahatini anladıysa gülümseyerek gelir yanıma
yok saklandıysa
zaten gene ve yine sürünerek döner bana
şimdi bekleme zamanı

***
aradığımı bilsin diye yazdım bu satırları Ona
zihnimin sesini yüreğimdeki ile yer değiştirmenin bir yolunu arıyorum
o yolun o küçük çocuğun ayak direten inadından geçtiğini biliyorum


.